Σαν σήμερα, 07 Νοεμβρίου 1944: Ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ γίνεται ο πρώτος και τελευταίος Αμερικανός που εκλέγεται για τέταρτη φορά Πρόεδρος των ΗΠΑ

Σαν σήμερα, στις 7 Νοεμβρίου 1944, ο κόσμος βρισκόταν στη δίνη του μεγαλύτερου πολέμου της ανθρώπινης ιστορίας, και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής προχωρούσαν σε μια πρωτοφανή εκλογική διαδικασία που έμελλε να αλλάξει για πάντα τους κανόνους του πολιτικού παιχνιδιού. Ο Φραγκλίνος Ντελάνο Ρούσβελτ (FDR), ο χαρισματικός Δημοκρατικός Πρόεδρος που είχε ήδη οδηγήσει τη χώρα μέσα από τη Μεγάλη Ύφεση και τις πρώτες κρίσιμες φάσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, εξασφαλίζοντας μια τέταρτη συνεχόμενη θητεία. Έγινε έτσι ο μοναδικός και, λόγω της κατοπινής συνταγματικής τροποποίησης, οριστικά τελευταίος Αμερικανός πρόεδρος που πέτυχε κάτι τέτοιο.

Η παράδοση, που είχε καθιερωθεί από τον ίδιο τον Τζορτζ Ουάσιγκτον από το 1796, όριζε ότι κανένας πρόεδρος δεν έπρεπε να υπηρετήσει περισσότερες από δύο θητείες. Ο Ρούσβελτ είχε ήδη σπάσει αυτή την άτυπη αλλά ιερή παράδοση το 1940, όταν εκλέχθηκε για τρίτη φορά. Το 1944, η απόφασή του να διεκδικήσει την τέταρτη θητεία δεν ήταν απλώς μια πολιτική επιλογή, αλλά μια πράξη που, για πολλούς, κρίθηκε επιβεβλημένη από τις εξαιρετικές συνθήκες του πολέμου. Οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν μόλις ξεκινήσει την τελική τους επίθεση στην Ευρώπη και τον Ειρηνικό, και η ιδέα της αλλαγής ηγεσίας εν μέσω των κρισιμότερων μαχών φάνταζε επικίνδυνη στην κοινή γνώμη. Η φράση «Μην αλλάζετε άλογα στη μέση του ρέματος» (Don’t change horses in midstream) έγινε το κεντρικό σύνθημα της προεκλογικής του εκστρατείας, τονίζοντας την ανάγκη για συνέχεια και σταθερότητα στην πολεμική προσπάθεια.

Η μάχη του 1944 και το ζήτημα της υγείας

Απέναντί του, ο Ρούσβελτ είχε τον Τόμας Ε. Ντιούι, τον νεαρό και δυναμικό Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, ο οποίος έθεσε το θέμα του πολυετούς εγκλωβισμού της εξουσίας ως κεντρικό πυλώνα της εκστρατείας του. Ο Ντιούι προειδοποιούσε ότι τέσσερις θητείες αποτελούσαν «τη μεγαλύτερη απειλή για την ελευθερία μας που προτάθηκε ποτέ». Ωστόσο, το κύριο και πιο ευαίσθητο σημείο της αντιπαράθεσης ήταν η υγεία του Φραγκλίνου Ρούσβελτ. Ο Πρόεδρος, ήδη παράλυτος από πολιομυελίτιδα, είχε εμφανώς εξασθενήσει από την ένταση και τις απαιτήσεις του πολέμου. Οι φήμες για την κακή του κατάσταση οργίαζαν, και οι Δημοκρατικοί κατέβαλαν τιτάνιες προσπάθειες για να τις διαψεύσουν.

Σε μια προσπάθεια να διαλύσει τις ανησυχίες, ο Ρούσβελτ εμφανίστηκε σε μια ζωηρή ομιλία ενώπιον της συνδικαλιστικής οργάνωσης Teamsters τον Σεπτέμβριο του 1944, όπου, με το χαρακτηριστικό του χιούμορ, απάντησε στις φήμες. Αυτή η δυναμική του εμφάνιση λειτούργησε ως αντίβαρο στην εικόνα της αδυναμίας. Εντούτοις, οι ανησυχίες του κοινού ήταν βάσιμες: ο Ρούσβελτ έπασχε από σοβαρή καρδιακή νόσο, η οποία κρατούνταν κρυφή από το ευρύ κοινό και τους περισσότερους πολιτικούς του αντιπάλους.

VIRAL

Αποκλειστικό από το θρίλερ της Καλαμάτας: Το «μαύρο κουτί» του γυναικοκτόνου – Βρέθηκε σκληρός δίσκος με 40 κωδικούς και απόρρητα αρχεία! Τι κρύβει μέσα;

Airbnb-ντροπή: Οι ιδιοκτήτες ξέχασαν να αδειάσουν τη ντουλάπα και η τουρίστρια έπαθε το σοκ της ζωής της!

Θανατική ποινή για τους άνδρες που κακοποίησαν τουρίστρια μπροστά στα παιδιά της αφού το αυτοκίνητό της έμεινε από καύσιμα

Η εκλογή του 1944 κατέληξε σε μια νίκη για τον Ρούσβελτ με ευρεία διαφορά, αν και με μικρότερο ποσοστό λαϊκής ψήφου (53,4%) σε σχέση με τις προηγούμενες αναμετρήσεις του. Κέρδισε 36 πολιτείες, εξασφαλίζοντας 432 εκλέκτορες έναντι των 99 του Ντιούι. Η νίκη ήταν καθαρή, και η χώρα επικύρωσε την εμπιστοσύνη της στον αρχηγό που τη διηύθυνε σε μια παγκόσμια κρίση.

Η κληρονομιά και η συνταγματική αλλαγή

Η τέταρτη θητεία του Φραγκλίνου Ρούσβελτ έμελλε να είναι τραγικά σύντομη. Ορκίστηκε στις 20 Ιανουαρίου 1945, αλλά απεβίωσε στις 12 Απριλίου του ίδιου έτους από εγκεφαλική αιμορραγία, λιγότερο από τρεις μήνες μετά την ορκωμοσία του και λίγο πριν τη λήξη του πολέμου στην Ευρώπη. Τον διαδέχθηκε ο αντιπρόεδρος Χάρι Σ. Τρούμαν, ένας σχετικά άγνωστος πολιτικός που είχε επιλεγεί την τελευταία στιγμή, μετά από πιέσεις συντηρητικών Δημοκρατικών για να αντικαταστήσει τον πιο αριστερόστροφο προκάτοχό του, Χένρι Γουάλας, μια επιλογή που αποδείχθηκε κομβική για την παγκόσμια ιστορία, καθώς ο Τρούμαν ανέλαβε την ευθύνη για τη λήξη του πολέμου στον Ειρηνικό με τη χρήση της ατομικής βόμβας.

Το μοναδικό προηγούμενο των τεσσάρων θητειών του Ρούσβελτ, σε συνδυασμό με την αποκάλυψη της σοβαρότητας της υγείας του που είχε αποκρυφθεί από το κοινό, οδήγησε σε μια ευρεία συναίνεση για τη θεσμοθέτηση περιορισμών. Το 1947, το Κογκρέσο πρότεινε και το 1951 επικυρώθηκε η Εικοστή Δευτέρα Τροπολογία στο Σύνταγμα των ΗΠΑ. Αυτή η τροπολογία έθεσε ρητό συνταγματικό όριο δύο εκλεγμένων θητειών για τον Πρόεδρο, καθιστώντας τον Φραγκλίνο Ντελάνο Ρούσβελτ όχι μόνο τον πρώτο αλλά και τον τελευταίο άνθρωπο στην αμερικανική ιστορία που έσπασε το δίτομο όριο.

Η εκλογή του 1944 και η σύντομη τέταρτη θητεία του Ρούσβελτ αποτελούν μια ιστορική παραδοξότητα: μια στιγμή που το προσωπικό χάρισμα και οι εξαιρετικές συνθήκες του πολέμου υπερίσχυσαν μιας θεμελιώδους δημοκρατικής παράδοσης. Η κληρονομιά του Ρούσβελτ είναι διπλή: από τη μία, η συντριπτική του επιρροή στην αμερικανική πολιτική και κοινωνία, που τον ανέδειξε ως μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του 20ού αιώνα, και από την άλλη, η νομική αλλαγή που επέφερε η νίκη του, διασφαλίζοντας ότι κανένας μελλοντικός πρόεδρος δεν θα μπορούσε να συσσωρεύσει τόση εξουσία για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Η 7η Νοεμβρίου 1944 δεν ήταν απλώς μια εκλογική νίκη· ήταν η καθοριστική στιγμή που δημιούργησε το μοναδικό ρεκόρ και παράλληλα τερμάτισε μια εποχή στην αμερικανική πολιτική.