Οδός Καραολή-Δημητρίου: Η τραγική ιστορία που κρύβεται πίσω από την ονομασία της

Η οδός «Καραολή Δημητρίου» είναι ένα όνομα γνωστό στους περισσότερους, όμως η ιστορία πίσω από την ονοματοδοσία της παραμένει λιγότερο γνωστή.

Όταν κάποιος αντικρίζει τις πινακίδες με αυτό το όνομα σε πόλεις όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Αλεξανδρούπολη, η Λάρισα, τα Χανιά και άλλες περιοχές της Ελλάδας, καθώς και της Κύπρου, ίσως υποθέσει πως πρόκειται για ένα κοινό ονοματεπώνυμο. Στην πραγματικότητα, όμως, η αλήθεια είναι διαφορετική και κρύβει μια βαθύτερη ιστορία.

Αντιθέτως, το όνομα αποτελεί συνδυασμό εκείνων δύο ανδρών, του Μιχαλάκη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου, δύο νεαρών Ελληνοκυπρίων αγωνιστών της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών). Η ΕΟΚΑ έδρασε στην Κύπρο την περίοδο 1955-1959, επιδιώκοντας την αυτοδιάθεση του νησιού, την απελευθέρωσή του από τη Βρετανική Αποικιοκρατία και, τελικά, την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι δύο αυτοί ήρωες συνελήφθησαν από τις βρετανικές δυνάμεις και εκτελέστηκαν δι’ απαγχονισμού, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του κυπριακού αγώνα.

Η ιστορία του Μιχαλάκη Καραολή

Ο Μιχαλάκης Καραολής, γεννημένος το 1933, ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας Καραολή που προερχόταν από τα μεσαία στρώματα της κυπριακής κοινωνίας. Έχοντας αποφοιτήσει με υποτροφία από την Αγγλική Σχολή, θεωρείτο ότι κατείχε υψηλό μορφωτικό επίπεδο για την εποχή, κάτι που θα του εξασφάλιζε την επαγγελματική του ανέλιξη στον δημόσιο τομέα. Αποτέλεσε από τα πρώτα μέλη των εκτελεστικών δυνάμεων της ΕΟΚΑ (εντάχθηκε στους κόλπους της πολύ νωρίτερα από την 1η Απριλίου του 1955) που δημιουργήθηκαν στη Λευκωσία, με σκοπό της δράσης του την εξουδετέρωση μελών της Αστυνομίας και των πληροφοριοδοτών τους.

VIRAL

Σοκ στην υπόθεση του Πολωνού καθηγητή: Αυτοκτόνησε στις φυλακές η πρώην σύζυγος και ηθική αυτουργός στη δολοφονία

«Δεν ρίχνεις λάδι στη φωτιά…»: Όλοι τον κατηγορούν πως δικαιολογεί τον συζυγοκτόνο της Καλαμάτας αλλά αυτός ο τύπος λέει την μεγαλύτερη αλήθεια

«Τι σου έκανα και με σπρώχνεις έτσι;» – Γείτονας καταγράφει τον καβγά ζευγαριού σε πολυκατοικία και φέρνει μνήμες… Καλαμάτας

Μαζί με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου (οι εκτελέσεις πραγματοποιούνταν συνήθως από ομάδες δύο ατόμων) στις 18 Αυγούστου του 1955 ανέλαβε την εκτέλεση του αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή, ο οποίος είχε την «ρετσινιά» του προδότη. Πρόκειται για έναν Ελληνοκύπριο αστυνομικό του Ειδικού Κλάδου (Special Branch) της Αστυνομίας, ενός πολύ σημαντικού κλιμακίου για την συλλογή πληροφορικών για την ΕΟΚΑ.

Η απόπειρα για την δολοφονία του Πουλλή, η οποία στέφθηκε με επιτυχία, πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια ανοιχτής διαδήλωσης της αριστεράς. Ο Μιχαλάκης Καραολής κυνηγήθηκε από τους παρευρισκόμενους, οι οποίοι νόμισαν ότι στόχος της επίθεσης ήταν η διαδήλωση, κλείνοντάς του τον δρόμο και αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει το ποδήλατό του και να διαφύγει τρέχοντας.

Οι αρχές αργότερα κατάφεραν να ταυτοποιήσουν τα στοιχεία του, μέσω του ποδηλάτου του, και έτσι τον συνέλαβαν τον Νοέμβριο του 1955 στην προσπάθειά του να προωθηθεί στις ορεινές περιοχές προκειμένου να συμπεριληφθεί στις αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ.

Η θανατική καταδίκη -επιβαλλόταν ακόμη και σε όσους οπλοφορούσαν- ήταν μονόδρομος, βάσει των διατάξεων που μόλις είχαν συμπεριληφθεί στο νομοθετικό πλαίσιο της Κατάστασης Ανάγκης.
Αν και η σφαίρα που σκότωσε τον Πουλλή δεν προερχόταν από το όπλο του Μιχαλάκη, αλλά από του συναγωνιστή του Παναγιώτου, οι Άγγλοι εξαγριώθηκαν πολύ με τον ίδιο καθώς καθ’ όλη την διάρκεια της ανάκρισης ήταν κάθετος στο να καταδώσει τους συνεργάτες του.

Ποιος ήταν ο Ανδρέας Δημητρίου

Σε αντίθεση με τον Μιχαλάκη Καραολή, ο Ανδρέας Δημητρίου, γεννημένος το 1934, προερχόταν από μία πολύ φτωχή, πολυμελή οικογένεια από τον Άγιο Μάμα της Λεμεσού. Φοίτησε για μόλις τρία χρόνια στο Νυχτερινό Γυμνάσιο της Αμμοχώστου και έπειτα έπιασε δουλειά.

Ο 21χρονος Ανδρέας έκανε ιδιαιτέρως αισθητή την παρουσία του στους κόλπους της οργάνωσης, καθώς είχε επιτυχημένη δράση στην αρπαγή οπλισμού από τις στρατιωτικές αποθήκες της Αμμοχώστου, όπου εργαζόταν. Τα όπλα που έκλεβε ο Δημητρίου προωθούνταν σε διάφορες αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ, οι οποίες μέχρι πρότινος ήταν εξοπλισμένες μόνο με κυνηγετικά.

Το Νοέμβριο του 1955 κατηγορήθηκε ότι πυροβόλησε και τραυμάτισε έναν πράκτορα της «Ιντέλιτζενς Σέρβις», συνελήφθη και καταδικάστηκε, και αυτός, σε θάνατο. Μάλιστα, μετά την ανακοίνωση της απόφασης για την θανατική του ποινή είχε πει χαρακτηριστικά «Λυπάμαι που δε θα δω την Κύπρο μας ελεύθερη. Όμως δε με φοβίζει ο θάνατος, γιατί η ζωή είναι περιττή μέσα στην σκλαβιά. Γεια σας.»

Η εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου

Στις 10 Μαΐου του 1956 οι Βρετανοί αποικιοκράτες θανατώνουν με απαγχονισμό τους δύο νεαρούς Ελληνοκυπρίους αγωνιστές στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας, συγκλονίζοντας το Πανελλήνιο και όχι μόνο.

Οι δρόμοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης αλλά και άλλων μεγαλουπόλεων της Ελλάδας γέμισαν με διαδηλωτές όλων των ηλικιών οι οποίοι ζητούσαν την ένωση της Ελλάδας με την Κύπρο. Οι αντιδράσεις, ωστόσο, για τον απαγχονισμό των δύο νέων αντρών δεν περιορίστηκαν μόνο στα σύνορα της Ελλάδας.

Σημαντικές προσωπικότητες από την Ευρώπη εξέφρασαν σθεναρά την αντίδρασή τους, μετά την απόφαση του δικαστηρίου για την θανατική ποινή των Καραολή και Δημητρίου, ζητώντας την άμεση άρση της. Μεταξύ άλλων ο σπουδαίος Γάλλος φιλόσοφος, λογοτέχνης και συγγραφέας Αλμπέρ Καμύ, ο οποίος σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στη γαλλική εφημερίδα «L’ Express» είχε γράψει χαρακτηριστικά: «Για μια ακόμη φορά, η τυφλή καταπίεση προηγήθηκε της εξέγερσης. […]
Τώρα έρχεται η ώρα των μαρτύρων που ακούραστοι, όπως και οι καταπιεστές, κατορθώνουν να επιβάλουν σε έναν αδιάφορο κόσμο τη διεκδίκηση ενός λαού ξεχασμένου από όλους, εκτός από τον εαυτό του. […] Οι φίλοι της Αγγλίας την καλούν πρώτοι να σώσει, κατά πρώτο λόγο, τον Μιχαήλ Καραολή και ύστερα να του αποδώσει ελεύθερη την τρισχιλιετή πατρίδα του».

Η παγκόσμια αντίδραση και κατακραυγή ενάντια της πάλαι ποτέ βρετανικής αυτοκρατορίας για την θανατική ποινή του 23χρονου Καραολή και του 22χρονου Δημητρίου, εντάθηκε ακόμη περισσότερο από την ανδρεία στάση των καταδικασθέντων μπροστά στους δημίους τους.
Τα σώματά τους δεν παραδόθηκαν ποτέ στις οικογένειές τους, ενώ οι Άγγλοι τα έθαψαν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στον περίβολο των Κεντρικών Φυλακών της Λευκωσίας, κοντά στην αίθουσα της αγχόνης και τα κελιά των μελλοθανάτων. Οι εκτελέσεις των Καραολή και Δημητρίου, ακολουθήθηκαν από συνολικά επτά ακόμη εκτελέσεις, οι οποίες ολοκληρώθηκαν με τον απαγχονισμό του 17χρονου ποιητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη το 1957.

Οι οδοί με την ονομασία «Καραολή και Δημητρίου»