Ο Δανός Πρίγκιπας και η πρώτη Συνταγματική Βασιλεία: Σαν σήμερα (30/10) το 1863 ο Γεώργιος Α’ φτάνει θριαμβευτής στον Πειραιά

Σαν σήμερα, στις 30 Οκτωβρίου 1863 (με το νέο ημερολόγιο), η Ελλάδα ζούσε στιγμές πρωτοφανούς ενθουσιασμού και προσδοκίας. Ο νεαρός πρίγκιπας Γουλιέλμος της Δανίας, μόλις 17 ετών, αφίχθη στον Πειραιά για να αναλάβει τον θρόνο ως Γεώργιος Α’, Βασιλεύς των Ελλήνων. Η άφιξή του, μετά την ταραχώδη εκθρόνιση του Όθωνα, σηματοδότησε την έναρξη της δυναστείας των Γλύξμπουργκ, η οποία θα έγραφε την ιστορία του ελληνικού κράτους για περισσότερο από έναν αιώνα.

Από τον Γουλιέλμο στον Γεώργιο: Η άοδος στον θρόνο

Ο δρόμος του Πρίγκιπα Γουλιέλμου προς τον ελληνικό θρόνο δεν ήταν καθόλου αυτονόητος. Η εκθρόνιση του Όθωνα το 1862 είχε δημιουργήσει ένα πολιτικό και θεσμικό κενό, με τους Έλληνες να επιθυμούν διακαώς έναν ηγεμόνα που θα εγγυόταν την συνταγματική νομιμότητα. Σε ένα πρωτόγνωρο δημοψήφισμα, οι Έλληνες είχαν επιλέξει τον πρίγκιπα Αλφρέδο της Μεγάλης Βρετανίας. Ωστόσο, το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 απαγόρευε ρητά την άνοδο στον ελληνικό θρόνο μελών βασιλικών οικογενειών των τριών Προστάτιδων Δυνάμεων (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία), αποκλείοντας έτσι τον πρίγκιπα Αλφρέδο.

Χρειάστηκαν εκτεταμένες διπλωματικές διαβουλεύσεις μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων για να βρεθεί ο κατάλληλος υποψήφιος. Τελικά, ο Βρετανός πρωθυπουργός, Λόρδος Πάλμερστον, πρότεινε τον νεαρό Δανό πρίγκιπα, ο οποίος ήταν γιος του διαδόχου του δανικού θρόνου, Χριστιανού. Η πρόταση έγινε δεκτή από το Λονδίνο, το Παρίσι και την Πετρούπολη, ανοίγοντας τον δρόμο για τον 17χρονο Γουλιέλμο.

Στις 30 Μαρτίου 1863, η Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα τον εξέλεξε ομόφωνα βασιλιά με το όνομα Γεώργιος Α’, «Βασιλεύς των Ελλήνων» (και όχι «Βασιλεύς της Ελλάδος», όπως ο Όθωνας, μια λεπτομέρεια που τόνιζε την εθνική και συνταγματική νομιμοποίηση). Ο ίδιος, με μια δήλωση που εξέφραζε τη σεμνότητα και την προσδοκία, ανέφερε συγκινημένος: «Είμαι υπερήφανος, διότι με ψήφισαν Έλληνες».

VIRAL

10 μονάδες κάτω: Το σοκαριστικό αποτέλεσμα δημοσκόπησης που έφερε νευρική κρίση στη Νέα Δημοκρατία

Ποια είναι η Γιου Τινγκ: Είναι η 50χρονη επιχειρηματίας η νεκρή της βαλίτσας στην Κυψέλη; – Ο σύζυγος, η εξαφάνιση και τα 500.000 ευρώ

Χριστίνα Σούζη: «Έρχεται κόλαση 44 βαθμών – Δείτε πότε και πού θα ψηθεί η χώρα!»

Ο θρίαμβος του Πειραιά και ο όρκος στο Σύνταγμα

Μετά την επίσημη αναγόρευσή του στην Κοπεγχάγη και ένα σύντομο ταξίδι στις ευρωπαϊκές αυλές, ο Γεώργιος Α’ επιβιβάστηκε στην κορβέτα «Αμφιτρίτη» με προορισμό το ελληνικό λιμάνι.

Η άφιξή του στον Πειραιά, το μεσημέρι της 30ης Οκτωβρίου 1863, υπήρξε ένα πραγματικό πανηγύρι. Ολόκληρη η πόλη είχε στολιστεί, οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα και πλήθη Ελλήνων συνέρρευσαν για να υποδεχτούν τον νέο τους βασιλιά με χειροκροτήματα και επευφημίες. Η λαϊκή υποδοχή δεν ήταν απλώς εθιμοτυπική, αλλά εξέφραζε την εξάντληση του λαού από την πολιτική αναταραχή και τη δίψα για σταθερότητα και πρόοδο.

Από τον Πειραιά μέχρι την Αθήνα, η πομπή του νεαρού βασιλιά συνοδευόταν από χιλιάδες πολίτες. Φτάνοντας στα ανάκτορα, ο Γεώργιος Α’ έδωσε τον όρκο πίστης στο Σύνταγμα, εγκαινιάζοντας έτσι την πρώτη ουσιαστικά συνταγματική βασιλεία στην Ελλάδα. Η ενέργεια αυτή ήταν καθοριστική, καθώς έθεσε τις βάσεις για την πολιτική ωρίμανση της χώρας, περιορίζοντας τις εξουσίες του μονάρχη και δίνοντας έμφαση στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες.

Η χρυσή πεντηκονταετία και η τραγική λήξη

Η πεντηκονταετής βασιλεία του Γεωργίου Α’ (1863-1913) συνδέθηκε άρρηκτα με την εδαφική επέκταση και τη σταθεροποίηση του ελληνικού κράτους. Ήδη, με την άνοδό του στον θρόνο, η Βρετανία παραχώρησε ως δώρο προς τον νέο μονάρχη τα Ιόνια Νησιά, αυξάνοντας έτσι άμεσα την επικράτεια της Ελλάδας. Ακολούθησε η προσάρτηση της Θεσσαλίας και η απελευθέρωση της Μακεδονίας, της Ηπείρου και των νησιών του Αιγαίου στους Βαλκανικούς Πολέμους.

Ο Γεώργιος παντρεύτηκε τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα της Ρωσίας, εγγονή του Τσάρου Νικολάου Α’, εξασφαλίζοντας ισχυρούς δεσμούς με τη Ρωσία και ενισχύοντας το κύρος του ελληνικού στέμματος. Απέκτησαν οκτώ παιδιά, με σημαντικότερο τον διάδοχο Κωνσταντίνο, τον μετέπειτα βασιλιά.

Η ζωή του Γεωργίου Α’ έληξε τραγικά στη Θεσσαλονίκη το 1913, λίγο μετά την απελευθέρωσή της. Δολοφονήθηκε από τον αναρχικό Αλέξανδρο Σχινά, σε μια πράξη που τερμάτισε βίαια τη βασιλεία ενός ηγεμόνα που ήρθε ως ξένος έφηβος και έγινε τελικά σύμβολο της εθνικής ενότητας και της σταθερότητας. Η πενήντα χρόνια παρουσίας του στον θρόνο θεωρείται από τους ιστορικούς ως μια από τις πιο παραγωγικές και καθοριστικές περιόδους για τη νεότερη Ελλάδα.