Μαύρη επέτειος στο Αιγαίο: 20 χρόνια από τη θυσία του Κωνσταντίνου Ηλιάκη στον ουρανό της Καρπάθου – Το χρονικό της μοιραίας αερομαχίας που «πάγωσε» το πανελλήνιο
Η 23η Μαΐου έχει γραφτεί με τα πιο μελανά γράμματα στην ιστορία της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και της σύγχρονης εθνικής μας μνήμης. Σαν σήμερα, συμπληρώνονται ακριβώς είκοσι χρόνια από εκείνο το μεσημέρι της Τρίτης του 2006, από τον θάνατο του πιλότου Κωνσταντίνου Ηλιάκη, όταν ο ουρανός του νοτιοανατολικού Αιγαίου, λίγα ναυτικά μίλια έξω από την Κάρπαθο, μετατράπηκε σε σκηνικό μιας ανείπωτης εθνικής τραγωδίας.
Η μοιραία σύγκρουση ενός ελληνικού και ενός τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους F-16 κατά τη διάρκεια μιας δραματικής εμπλοκής δεν κόστισε μόνο την απώλεια ενός υπερσύγχρονου αεροσκάφους, αλλά στέρησε από την πατρίδα έναν από τους πιο ικανούς, γενναίους και αφοσιωμένους αξιωματικούς της, τον Σμηναγό Συμπληρώνονται 20 χρόνια από τον θάνατο του πιλότου Κωνσταντίνου Ηλιάκη στην αερομαχία πάνω από την Κάρπαθο, μια υπόθεση που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο..
Η θυσία του 35χρονου πιλότου και πατέρα δύο ανήλικων παιδιών, ο οποίος έπεσε στο καθήκον υπερασπιζόμενος την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, παραμένει μια ανοιχτή πληγή.
Δύο δεκαετίες μετά, το χρονικό εκείνης της μαύρης ημέρας, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτυλίχθηκε η φονική αερομαχία, αλλά και το διπλωματικό θρίλερ που ακολούθησε πάνω από τα κύματα, συνεχίζουν να προκαλούν ρίγη συγκίνησης, οργής και εθνικής υπερηφάνειας για τους ανθρώπους που καθημερινά «φυλάττουν Θερμοπύλες» στους ελληνικούς αιθέρες.
VIRAL
Η αποστολή αναχαίτισης και το ύπουλο σχέδιο της Άγκυρας
Όλα ξεκίνησαν λίγο μετά τις έντεκα το πρωί της 23ης Μαΐου 2006, όταν τα ραντάρ της ελληνικής Αεράμυνας έπιασαν έναν μεγάλο σχηματισμό τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών να παραβιάζει το FIR Αθηνών, εισβάλλοντας στον ελληνικό εναέριο χώρο χωρίς να έχει καταθέσει σχέδιο πτήσης.
Δεν επρόκειτο όμως για μια συνηθισμένη, καθημερινή τουρκική πρόκληση. Η Άγκυρα είχε στήσει μια καλοκουρδισμένη επιχείρηση κατασκοπείας, καθώς ο σχηματισμός, ο οποίος αποτελούνταν από δύο μαχητικά F-16 και ένα φωτογραφικό αεροσκάφος RF-4, είχε ως αντικειμενικό σκοπό να προσεγγίσει την Κρήτη.
Στόχος τους ήταν να φωτογραφήσουν τις θέσεις των ρωσικών αντιεροπορικών συστημάτων S-300 που είχε εγκαταστήσει η Ελλάδα στην περιοχή της Μεσσαράς, μια κίνηση που αποτελούσε ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής αμυντικής διάταξης.
Αμέσως σήμανε κόκκινος συναγερμός στην 115 Πτέρυγα Μάχης στη Σούδα. Δύο ελληνικά F-16 Block 52+ της 340 Μοίρας απογειώθηκαν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος (scramble) για να εντοπίσουν και να αναχαιτίσουν τους εισβολείς.
Στο ένα από τα δύο ελληνικά πιλοτήρια καθόταν ο Σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης, ένας έμπειρος «ιέρακας» της Πολεμικής Αεροπορίας με εκατοντάδες ώρες πτήσης στο ενεργητικό του, ο οποίος γνώριζε καλά τη γεωγραφία και τις ιδιαιτερότητες των αερομαχιών πάνω από το Αιγαίο.
Οι Έλληνες πιλότοι προσέγγισαν τον τουρκικό σχηματισμό με σκοπό να εφαρμόσουν τις προβλεπόμενες διεθνείς διαδικασίες και να οδηγήσουν τα τουρκικά αεροσκάφη εκτός του ελληνικού εναέριου χώρου.
Η φονική σύγκρουση και ο εγκληματικός ελιγμός του Τούρκου πιλότου
Η κατάσταση ξέφυγε γρήγορα από κάθε έλεγχο, καθώς οι Τούρκοι πιλότοι, εφαρμόζοντας τις πάγιες επιθετικές οδηγίες της ηγεσίας τους, αρνήθηκαν να αποχωρήσουν και άρχισαν να εκτελούν ακραίους, επικίνδυνους ελιγμούς. Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης έλαβε εντολή να πλησιάσει το τουρκικό φωτογραφικό αεροσκάφος για να καταγράψει τα στοιχεία του και να εμποδίσει την κατασκοπευτική του δράση.
Τότε, ο ένας από τους δύο Τούρκους συνοδούς, ο Υποσμηναγός Χαλί Ιμπραήμ Οσκελίμ, επιτέθηκε με απόλυτη επιθετικότητα στο αεροσκάφος του Έλληνα Σμηναγού.
Σύμφωνα με τα επίσημα πορίσματα και τις καταθέσεις των υπόλοιπων πιλότων που συμμετείχαν στην εμπλοκή, ο Τούρκος χειριστής εκτέλεσε έναν εντελώς αντικανονικό, βίαιο και εγκληματικό ελιγμό. Επιχείρησε να περάσει σε απόσταση αναπνοής πάνω από το μαχητικό του Ηλιάκη (το λεγόμενο «under-cutting»), χάνοντας πλήρως τον έλεγχο των αποστάσεων.
Στις 12:42 το μεσημέρι, το τουρκικό F-16 έπεσε με τεράστια ορμή πάνω στο αεροσκάφος του Κωνσταντίνου Ηλιάκη, χτυπώντας το στο πίσω μέρος της καλύπτρας του πιλοτηρίου. Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή που το ελληνικό μαχητικό διαλύθηκε ακαριαία στον αέρα, χωρίς να αφήσει το παραμικρό περιθώριο στον Έλληνα Σμηναγό να χρησιμοποιήσει το σύστημα αυτόματης εκτίναξης. Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης πέρασε στην αθανασία μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
Το θρίλερ της διάσωσης και το παρασκήνιο της «θερμής» κρίσης
Αμέσως μετά τη σύγκρουση, τα συντρίμμια των δύο αεροσκαφών κατέπεσαν στη θάλασσα, σε διεθνή ύδατα εντός του ελληνικού χώρου έρευνας και διάσωσης, 21 ναυτικά μίλια νότια της Καρπάθου. Ενώ ο Έλληνας πιλότος είχε χάσει τη ζωή του, ο Τούρκος Υποσμηναγός Χαλί Ιμπραήμ Οσκελίμ στάθηκε τυχερός, καθώς το σύστημα εκτίναξής του λειτούργησε και ο ίδιος έπεσε στη θάλασσα με το αλεξίπτωτό του.
Στο σημείο έσπευσε αμέσως ένα υπό παναμαϊκή σημαία δεξαμενόπλοιο, το οποίο περισυνέλεξε τον Τούρκο πιλότο από το νερό.
Εκείνες τις ώρες, η ένταση ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα χτύπησε κόκκινο, με τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολεμικού επεισοδίου να είναι παραπάνω από ορατός. Ελληνικά ελικόπτερα Super Puma απογειώθηκαν αμέσως για να παραλάβουν τον Τούρκο πιλότο, όμως εκείνος, ευρισκόμενος πάνω στο κατάστρωμα του τάνκερ, αρνήθηκε πεισματικά να επιβιβαστεί στο ελληνικό ελικόπτερο, βγάζοντας μάλιστα το υπηρεσιακό του όπλο και απειλώντας τους Έλληνες διασώστες, καθώς απαιτούσε να τον παραλάβει τουρκικό μέσο.
Μετά από ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο και τηλεφωνικές επικοινωνίες των τότε Υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας των δύο χωρών, αποφασίστηκε η παράδοση του Τούρκου χειριστή σε τουρκικό ελικόπτερο, σε μια προσπάθεια να εκτονωθεί η κρίση και να μην πάρει η κατάσταση ανεξέλεγκτες διαστάσεις, την ώρα που το πανελλήνιο θρηνούσε τον χαμό του Ηλιάκη.
Η παρακαταθήκη του ήρωα και η αθάνατη μνήμη
Η θυσία του Κωνσταντίνου Ηλιάκη αναγνωρίστηκε αμέσως από την ελληνική πολιτεία και τις Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες του απένειμαν τον βαθμό του Αντιπτεράρχου, ενώ στην Κάρπαθο, στο σημείο που κοιτάζει προς το μέρος της μοιραίας πρόσκρουσης, στήθηκε ένα επιβλητικό μνημείο προς τιμήν του.
Κάθε χρόνο, η Πολεμική Αεροπορία τιμά τη μνήμη του, θυμίζοντας σε όλους το βαρύ τίμημα που πληρώνουν οι πιλότοι μας για να παραμένει το Αιγαίο ελεύθερο και ασφαλές.
Είκοσι χρόνια μετά, η εικόνα του χαμογελαστού Σμηναγού με την ιπτάμενη φόρμα παραμένει ζωντανή, αποτελώντας φάρο αυτοθυσίας και πατριωτισμού για τις επόμενες γενιές των Ελλήνων ικάρων.
Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης δεν επέστρεψε ποτέ από εκείνη την πτήση, όμως η ψυχή του πετάει για πάντα στους αιθέρες του Αιγαίου, θυμίζοντας σε φίλους και εχθρούς ότι η ελευθερία αυτής της πατρίδας δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται καθημερινά με αίμα, αυταπάρνηση και απόλυτο σεβασμό στον όρκο προς τη σημαία.
0 ΣΧΟΛΙΑ