Ματωμένη Παρασκευή στο «Γ. Γεννηματάς»: 25 χρόνια από την απόδραση του Κώστα Πάσσαρη που συγκλόνισε την Ελλάδα

Σαν σήμερα, πριν από ακριβώς είκοσι πέντε χρόνια, το πρωινό της 16ης Φεβρουαρίου 2001, η ελληνική κοινή γνώμη πάγωσε μπροστά στις οθόνες των τηλεοράσεων παρακολουθώντας μια πρωτοφανή τραγωδία να εκτυλίσσεται στην καρδιά ενός δημόσιου νοσοκομείου. Η μεταγωγή ενός «συνηθισμένου» κρατουμένου από τις φυλακές Κορυδαλλού προς το Γενικό Κρατικό Αθηνών «Γ. Γεννηματάς» μετατράπηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε ένα λουτρό αίματος, σημαδεύοντας ανεξίτηλα την ιστορία της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο Κώστας Πάσσαρης, ένας 26χρονος τότε κακοποιός με βαρύ ποινικό μητρώο, κατόρθωσε να μετατρέψει μια τυπική ιατρική εξέταση σε μια από τις πιο θρασύδειλες και φονικές αποδράσεις που γνώρισε ποτέ η χώρα, αφήνοντας πίσω του δύο νεκρούς αστυνομικούς και έναν βαριά τραυματισμένο σωφρονιστικό υπάλληλο.

Το χρονικό της σφαγής και η αδιανόητη αμέλεια

Κατηγορούμενος ο Κ. Πάσσαρης το 2000

Όλα ξεκίνησαν με μια αίτηση του Πάσσαρη για ιατρικές εξετάσεις, επικαλούμενος επιληπτικές κρίσεις, μια κίνηση που εκ των υστέρων αποδείχθηκε το πρώτο μέρος ενός καλά μελετημένου σχεδίου. Παρά την επικινδυνότητα του, οι διαδικασίες ασφαλείας κατά τη μεταγωγή του αποδείχθηκαν τραγικά ανεπαρκείς. Ο Πάσσαρης είχε καταφέρει, μέσω ενός δικτύου συνεργατών που παραμένει εν μέρει σκοτεινό, να περάσει παράνομα μέσα στο κελί του ένα πιστόλι, το οποίο έφερε μαζί του στο νοσοκομείο. Κατά την είσοδο του στον χώρο των εξετάσεων, βρήκε την ευκαιρία που αναζητούσε. Με αστραπιαίες κινήσεις, έβγαλε το όπλο και άρχισε να πυροβολεί σχεδόν εξ επαφής τους ανθρώπους που τον φρουρούσαν.

Οι αρχιφύλακες του Τμήματος Μεταγωγών, Αθανάσιος Δρακόπουλος και Διονύσιος Αλεβιζόπουλος, έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες του Πάσσαρη, χωρίς να προλάβουν να αντιδράσουν. Ο σωφρονιστικός υπάλληλος Ανδρέας Φυσέκης δέχθηκε επίσης πυρά και τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά κατάφερε να επιζήσει, μεταφέροντας αργότερα στη δικαιοσύνη τον απόλυτο τρόμο εκείνων των στιγμών. Η φράση του «ωχ, με έφαγε», όπως την κατέθεσε χρόνια μετά, αντηχεί ακόμα ως μνημείο της αιφνιδιαστικής βίας που ξέσπασε στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Ο Πάσσαρης κατάφερε να διαφύγει μέσα στον πανικό, ξεκινώντας μια καταδίωξη που θα διαρκούσε μήνες και θα κρατούσε την Αθήνα σε κατάσταση πολιορκίας.

Οι μήνες του τρόμου στην Αθήνα και το δίκτυο του υποκόσμου

Μετά την απόδραση, ο Πάσσαρης δεν εξαφανίστηκε από το προσκήνιο, αλλά αντίθετα ξεκίνησε μια νέα σειρά εγκληματικών ενεργειών που προκάλεσαν τρόμο στους κατοίκους της πρωτεύουσας. Για αρκετούς μήνες, ο «άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα» παρέμενε ασύλληπτος, πραγματοποιώντας ληστείες και δολοφονικές επιθέσεις, με πιο χαρακτηριστική τη ληστεία σε νυχτερινό κέντρο και την αιματηρή επίθεση σε συνεργείο αυτοκινήτων στο Περιστέρι. Η αποτυχία των αρχών να τον εντοπίσουν άμεσα οδήγησε σε έντονη πολιτική κριτική και σε μια αίσθηση ανασφάλειας που διαπέρασε όλη την κοινωνία. Ο Πάσσαρης δεν ήταν πια ένας απλός δραπέτης, αλλά ο υπ’ αριθμόν ένα δημόσιος κίνδυνος, ένας άνθρωπος που έδειχνε να μην έχει κανέναν ενδοιασμό να αφαιρέσει ζωές για να διατηρήσει την ελευθερία του.

VIRAL

Αποκλειστικό από το θρίλερ της Καλαμάτας: Το «μαύρο κουτί» του γυναικοκτόνου – Βρέθηκε σκληρός δίσκος με 40 κωδικούς και απόρρητα αρχεία! Τι κρύβει μέσα;

Airbnb-ντροπή: Οι ιδιοκτήτες ξέχασαν να αδειάσουν τη ντουλάπα και η τουρίστρια έπαθε το σοκ της ζωής της!

Γυναικοκτονία στην Καλαμάτα: Η ανατριχιαστική απόπειρα «ξεπλύματος» του δολοφόνου – Όταν η υπεράσπιση γίνεται «ύβρις» προς το θύμα

Η ικανότητα του να κρύβεται και να αλλάζει λημέρια υποδήλωνε την ύπαρξη ενός υποστηρικτικού δικτύου εντός του υποκόσμου, το οποίο του παρείχε στέγη, όπλα και πληροφορίες για τις κινήσεις της αστυνομίας. Η καταδίωξη αυτή έληξε μόνο όταν ο Πάσσαρης αποφάσισε να εγκαταλείψει την Ελλάδα, αναζητώντας καταφύγιο στη Ρουμανία. Εκεί, όμως, η εγκληματική του φύση δεν άργησε να εκδηλωθεί ξανά. Τον Νοέμβριο του 2001, μετά από μια βίαιη ληστεία σε ανταλλακτήριο συναλλάγματος στο Βουκουρέστι που κατέληξε στη δολοφονία δύο υπαλλήλων, οι ρουμανικές αρχές κατάφεραν να τον συλλάβουν, βάζοντας τέλος στην αιματηρή του δράση εκτός των συνόρων.

Ο Κώστας Πάσσαρης παραμένει έγκλειστος στις ρουμανικές φυλακές

Η μετάνοια του «θηρίου» και η νομική πραγματικότητα

Από τη σύλληψή του μέχρι σήμερα, εκτίοντας ποινή ισοβίου καθείρξεως. Η προσωπικότητα του έχει απασχολήσει επανειλημμένα τα μέσα ενημέρωσης, καθώς ο ίδιος επιχείρησε να φιλοτεχνήσει ένα νέο προφίλ, αυτό του μετανοημένου ανθρώπου που στράφηκε στη θρησκεία. Μέσα από επιστολές και συνεντεύξεις, υποστηρίζει ότι έχει αλλάξει ριζικά, δηλώνοντας πως κανείς δεν γεννιέται δολοφόνος. Η στάση του αυτή, ωστόσο, αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από τις οικογένειες των θυμάτων του και τις δικαστικές αρχές, που βλέπουν σε αυτές τις δηλώσεις μια προσπάθεια ευνοϊκότερης μεταχείρισης ή επιτάχυνσης της έκδοσής του στην Ελλάδα.

Στο νομικό πεδίο, οι ελληνικές αρχές έχουν διασφαλίσει ότι ο Πάσσαρης θα λογοδοτήσει για κάθε έγκλημα που διέπραξε επί ελληνικού εδάφους. Το 2020 καταδικάστηκε ερήμην σε τέσσερις φορές ισόβια, ενώ το 2022 ο Άρειος Πάγος σφράγισε οριστικά την τύχη του απορρίπτοντας κάθε αίτημα ελάφρυνσης. Το σημαντικότερο στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι ο χρόνος που εκτίει στη Ρουμανία δεν πρόκειται να συμψηφιστεί με τις ποινές στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι, αν και όταν εκδοθεί στη χώρα μας, θα οδηγηθεί απευθείας σε φυλακές υψίστης ασφαλείας για να ξεκινήσει την έκτιση των δικών μας ισοβίων, διασφαλίζοντας ότι η δικαιοσύνη θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο αυστηρότητας για τις πράξεις του.