Η δολοφονία του συγγραφέα Κώστα Ταχτσή συγκλόνισε την Αθήνα του 1988: Βρέθηκε γυμνός, με γυναικεία περούκα και βαμμένα νύχια

Ο Κώστας Ταχτσής υπήρξε μια από τις πιο εκκεντρικές και ταυτόχρονα πολυσχιδείς προσωπικότητες της ελληνικής λογοτεχνίας. Η πένα του, αιχμηρή και ανεπιτήδευτα ειλικρινής, σφράγισε το ελληνικό γράμμα με το αξεπέραστο «Τρίτο Στεφάνι», ενώ η προσωπική του ζωή, ανοιχτά εκφρασμένη και χωρίς φίλτρα, προκαλούσε το συντηρητικό κατεστημένο της εποχής. Δηλωμένος ομοφυλόφιλος σε μια κοινωνία που δεν ήταν έτοιμη να το αποδεχτεί, ο Ταχτσής δεν δίστασε να εκτεθεί, να ζήσει ελεύθερα, αλλά και δυστυχώς, να πληρώσει το τίμημα αυτής της ελευθερίας.
Το χρονικό της τραγωδίας
Η τραγική κατάληξή του ήρθε στις 27 Αυγούστου 1988, όταν η αδελφή του, ανήσυχη για την εξαφάνισή του, επισκέφθηκε το διαμέρισμά του στον Κολωνό. Εκεί αντίκρισε ένα σκηνικό ανατροπής: το σπίτι αναστατωμένο, συρτάρια και ντουλάπες ανοιγμένα, πράγματα σκορπισμένα παντού. Μέσα στην κρεβατοκάμαρα, το άψυχο σώμα του συγγραφέα βρέθηκε γυμνό, με γυναικεία περούκα και βαμμένα νύχια, ενώ γύρω του υπήρχαν ενδυματολογικά αντικείμενα και των δύο φύλων.
Η ιατροδικαστική εξέταση κατέδειξε ότι ο θάνατός του επήλθε από στραγγαλισμό. Ο Ταχτσής ήταν ήδη νεκρός επί δύο ημέρες, ενώ είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ. Παρά την αναστάτωση στον χώρο, κάποια πολύτιμα αντικείμενα, όπως πίνακες γνωστών ζωγράφων και χρήματα, δεν είχαν αφαιρεθεί, κάνοντας το ενδεχόμενο ληστείας ασαφές. Μαρτυρίες ανέφεραν την παρουσία τριών νεαρών ανδρών τη νύχτα του φόνου, αλλά η έρευνα δεν απέδωσε καρπούς.
Η δολοφονία προκάλεσε σάλο στον καλλιτεχνικό και πνευματικό κόσμο της χώρας. Πολλοί μίλησαν για έναν φόνο με ερωτικά ή ακόμα και πολιτικά κίνητρα. Υποστηρίχθηκε πως ο συγγραφέας ίσως είχε σκοπό να αποκαλύψει στο επόμενο βιβλίο του άγνωστες πτυχές της ιδιωτικής ζωής επωνύμων της εποχής. Ωστόσο, το μεταθανάτια εκδοθέν έργο του, δεν περιείχε τέτοιες αποκαλύψεις, αλλά περισσότερο φώτιζε τα προσωπικά του βιώματα και τις εσωτερικές του μάχες. Ο δημοσιογράφος και φίλος του, Κώστας Τσαρούχας, προσπάθησε αργότερα να φωτίσει τις συνθήκες της δολοφονίας με δικό του βιβλίο, προτείνοντας ότι ο θάνατος ίσως ήταν αποτέλεσμα μιας ερωτικής συνεύρεσης με άτομο που ο συγγραφέας γνώρισε εκείνη τη νύχτα.
Η κηδεία του, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, συγκέντρωσε προσωπικότητες από τον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, με επικήδειο από τη Μελίνα Μερκούρη και παρουσία φίλων όπως ο Αλέκος Φασιανός και ο Διονύσης Σαββόπουλος. Ήταν μια τελευταία τιμή σε έναν άνθρωπο που έζησε ελεύθερα, παθιασμένα και έφυγε μυστηριωδώς.






0 ΣΧΟΛΙΑ