ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

«Ήθελαν να τον σωπάσουν για πάντα»: Η δολοφονία του αμφιλεγόμενου καλλιτέχνη Παζολίνι που σόκαρε την Ιταλία

«Ήθελαν να τον σωπάσουν για πάντα»: Η δολοφονία του αμφιλεγόμενου καλλιτέχνη Παζολίνι που σόκαρε την Ιταλία
Η κινηματογραφική δημιουργία του Παζολίνι και το έγκλημα
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ανοιχτά ομοφυλόφιλος και βαθιά πολιτικοποιημένος, γεννημένος στην Μπολόνια το 1922, αποτέλεσε μια από τις πιο ριζοσπαστικές φωνές στην τέχνη και την πολιτική της μεταπολεμικής Ιταλίας. Οι ιδέες και τα έργα του προκαλούσαν, σόκαραν και διχάζαν, όμως ποτέ δεν περνούσαν απαρατήρητα.

Το έγκλημα που παραμένει ένα ανοιχτό «τραύμα» στην Ιταλία

Η ζωή του σημαδεύτηκε από τη σύγκρουση με κάθε μορφή εξουσίας: πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική. Από νεαρή ηλικία υιοθέτησε μαρξιστικές θέσεις, αν και ποτέ δεν έκρυψε την απόσταση που κράτησε από τον κομματικό δογματισμό. Η ομοφυλοφιλία του, σε μια βαθιά συντηρητική κοινωνία, υπήρξε αιτία κοινωνικού αποκλεισμού και προσωπικής στοχοποίησης, ακόμα και από την ίδια την Αριστερά.

Το μυστήριο της νύχτας στην Όστια

Η πρώτη του επαφή με τον κινηματογράφο ήρθε μέσα από τη συνεργασία του με τον Φελίνι, αλλά η προσωπική του καριέρα ως σκηνοθέτης εκτοξεύτηκε το 1961 με το Ακατόνε, μια ρεαλιστική ματιά στην παραμελημένη εργατική τάξη της Ρώμης. Στην πορεία, δημιούργησε ταινίες-ορόσημα όπως Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, Το Δεκαήμερο και Το Σαλό, η οποία παρέμεινε ως το πιο ακραίο και σκοτεινό του έργο – και ίσως προμήνυμα του τέλους του.

Η τελευταία του ταινία, Σαλό ή οι 120 μέρες στα Σόδομα, αποτελεί ένα σοκαριστικό πολιτικό σχόλιο για τον φασισμό, τον καταναλωτισμό και τον εκφυλισμό της εξουσίας. Ο Παζολίνι δεν αρκέστηκε στο να ενοχλήσει, αλλά στόχευε να ξεριζώσει την υποκρισία της κοινωνίας μέσα από ακραίες εικόνες και συμβολισμούς. Ήξερε πως ο λόγος του ήταν επικίνδυνος και η Ιταλία του 1975 δεν συγχωρούσε τέτοιες φωνές.

Ο Παζολίνι απέναντι στην εξουσία

Στις 2 Νοεμβρίου του 1975, το σώμα του βρέθηκε κακοποιημένο σε μια παραλία της Όστια. Το επίσημο πόρισμα μιλούσε για ένα έγκλημα πάθους: ο Τζουζέπε Πελόσι, ένας ανήλικος εκδιδόμενος, καταδικάστηκε για τη δολοφονία. Όμως οι πληγές, η βία, η σκληρότητα της επίθεσης και η επόμενη αναίρεση της ομολογίας του Πελόσι, άφησαν πίσω ένα αίνιγμα.

Τρεις δεκαετίες αργότερα, το 2005, ο Πελόσι ανατρέπει τα δεδομένα: ισχυρίζεται ότι δεν ήταν ο δράστης, αλλά πως δέχθηκε απειλές για τη ζωή της οικογένειάς του και αναγκάστηκε να αναλάβει την ευθύνη. Οι αποκαλύψεις του, μαζί με τις μαρτυρίες στενών συνεργατών του Παζολίνι, όπως ο Σέρτζιο Τσίτι, ενίσχυσαν τα σενάρια περί πολιτικής εκτέλεσης ή μαφιόζικης εντολής. Το ερώτημα παραμένει: δολοφονήθηκε ο Παζολίνι επειδή ήταν υπερβολικά ελεύθερος, υπερβολικά ειλικρινής, υπερβολικά ενοχλητικός για το σύστημα;

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου