Γόργιος δεσμός: Η ιστορία πίσω από το τραγούδι που ερμήνευσε η αείμνηστη Ρίτα Σακελλαρίου

Το τραγούδι «Γόργιος Δεσμός» που ερμήνευσε η αείμνηστη Ρίτα Σακελλαρίου σε μουσική Σταμάτη Καλλιάνου και στίχους Δημήτρη Ιατρόπουλου, περιλαμβάνεται στον δίσκο «Γόρδιος Δεσμός» που κυκλοφόρησε το 1984.
Το 2018, ο ποιητής και στιχουργός Δημήτρης Ιατρόπουλος σε συνέντευξη που έδωσε στον Κωνσταντίνο Παυλικιάνη, αφηγήθηκε την ιστορία του τραγουδιού.
Διαβάστε επίσης
Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Γόργιος Δεσμός» που ερμήνευσε η αείμνηστη Ρίτα Σακελλαρίου
Δημήτρης Ιατρόπουλος: Τη Ρίτα Σακελλαρίου την αρραβωνιάστηκα! Με αγάπησε και τα λοιπά… Δεν κάτσαμε πολύ καιρό αρραβωνιασμένοι, αλλά μείναμε πολύ ωραίοι φίλοι. Απλώς έγινε μία πολύ ωραία τελετή σ’ ένα κεντρικό μαγαζί στην Αθήνα, ήρθανε φωτογράφοι, ιστορίες, το ‘να τ’ άλλο, μου ζητήσανε δηλώσεις και τους είπα ότι καιρός ήτανε κάποτε η κουλτούρα να αρραβωνιαστεί το ρεμπέτικο. Ο Νίκος Καραγιάννης, ο παραγωγός της εταιρείας τότε, μου λέει:
– Θα κάνετε έναν δίσκο μαζί οπωσδήποτε!
– Κοίταξε, όπως είναι η Ρίτα αυτή τη στιγμή, εγώ δεν θα δοκιμάσω να κάνω κάτι συνηθισμένο. Έχω έναν φίλο μου μαθηματικό και οικονομολόγο, ο οποίος παίζει κιθαρούλα. Κι είναι και κουμπάρος μου. Θα κάτσω να γράψω κάποια τραγούδια μ’ αυτόν και θα κάνουμε έναν δίσκο της Ρίτας.
– Εντάξει!
Και έκατσα με τον φίλο μου, Σταμάτης Καλλιανός λέγεται -δεν έκανε άλλα πράγματα, μόνο αυτό έκανε- και το γράψαμε. Ο Σταμάτης έκανε κάποια χαριτωμένα πράγματα στην κιθάρα και βάλαμε τον Χάρη Ανδρεάδη που τα πήρε και τα έκανε τραγούδια. Έδινε συνεντεύξεις η Ριτάρα και έλεγε:
– Ένας οικονομολόγος μού γράφει τα τραγούδια μαζί με τον ποιητή μου!
Τους μπερδέψαμε όλους! Εγώ ήθελα να κάνω και λίγο χιούμορ, λίγο παιχνίδι. Δεν με νοιάζει γιατί έχω γερή κράση. Δεν κινδυνεύω σαν ποιητής με το να κάνω και… χαριτωμενιές. Δηλαδή είναι σαν τον Χατζιδάκι που έχει κάνει το «Νιάου, νιάου, βρε γατούλα». Το ξέρεις ότι το έχει κάνει ο Χατζιδάκις αλλά είναι ο Χατζιδάκις. Έτσι κι εγώ. Λέω να γράψω της Ρίτας, για να καλαμπουρίσουμε κιόλας. Ήμασταν μια ωραία παρέα, κάθε μέρα πηγαίναμε στο μαγαζί, ζούσαμε περίεργα πράγματα, η Ρίτα έτρωγε γαρδένιες, ερωτευμένη, και ο Διονυσίου ο Στράτος, ο φίλος μου, της έλεγε:
– Τί έχεις πάθει;
Εγώ το έπαιζα νονός της νύχτας ξαφνικά, όλα μπερδεμένα στη ζωή μου, ωραία όμως, μια φάση ήταν. Και της γράφω δυο τραγούδια, ένα τσιφτετέλι, «για να χορεύει ο κόσμος παιδί μου». Α, την πήρα και την πήγα στον Σταύρο Ξαρχάκο και του είπα:
– Θα σου τραγουδήσει και το «Δίχτυ» του Γκάτσου.
Και το είπε πάρα πολύ ωραία. Ήθελα να έχει κι ένα βαρύ τέτοιο… Κι έτσι έβαλα και το «Δίχτυ» και της έκανα και τον «Γόρδιο Δεσμό» για να έχουμε ένα τσιφτετέλι για σουξέ. Και το πιο χαριτωμένο που της έκανα ήταν ένα παλιό σατιρικό απ’ τα χωριά: «Άλλη η δουλειά του ναύτη και άλλη του καντηλανάφτη». Δυο χαριτωμενιές, ας πούμε. Το τι πέσανε απάνω, Κωνσταντίνε, να με φάνε οι κουλτουριάρηδες και τα λοιπά… Τους έλεγα:
– Είσαστε κορόιδα! Δεν με γουστάρετε, όχι γιατί δεν με καταλαβαίνετε, αλλά ακριβώς επειδή με καταλαβαίνετε!






0 ΣΧΟΛΙΑ