Ο λόγος δεν ήταν επειδή δεν ήθελαν… τα push ups: Όταν οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών έκαναν εξέγερση διαμαρτυρόμενοι για τη Γυμναστική

Μια σειρά από ταραχές το 1907 είχαν συγκλονίσει το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με τους φοιτητές του να απέχουν από τα μαθήματα, επειδή τους είχε επιβληθεί η υποχρεωτικότητα στο μάθημα της Γυμναστικής.

Οι ταραχές αυτές είχαν κορυφωθεί στις 3 Δεκεμβρίου 1907, με τους φοιτητές να διαμαρτύρονται έντονα για την υποχρεωτική παρακολούθηση ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους στις πτυχιακές και διδακτορικές εξετάσεις, σε μια περίοδο που έμεινε στην ιστορία ως «Τα Γυμναστικά».

Η αφορμή για τα γεγονότα στάθηκε η ανάρμοστη συμπεριφορά του διευθυντή του Ακαδημαϊκού Γυμναστηρίου απέναντι στους φοιτητές. Οι φοιτητές, αντιδρώντας με μαζικά συλλαλητήρια, βίαιες διαμαρτυρίες, απεργίες και καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων, απαίτησαν την απομάκρυνση του διευθυντή, την αντικατάσταση της σουηδικής γυμναστικής με στρατιωτικές ασκήσεις και τη μετατροπή της γυμναστικής σε προαιρετικό μάθημα.

Διαβάστε επίσης: Αίσχος: Καθηγητής Πανεπιστημίου εκβίαζε ερευνητές να του δίνουν μέρος των απολαβών τους!

VIRAL

Η «κατάρα» που διέλυσε την οικογένεια Σεργιανόπουλου: Πέθαναν όλοι του οι συγγενείς μετά την δολοφονία του – Μάνα και αδελφή του την ίδια μέρα!

Μεγάλες αλήθειες από μία απλή κοπέλα για το κέρατο και τις γυναικοκτονίες 

Γυναικοκτονία στην Καλαμάτα: Η ανατριχιαστική απόπειρα «ξεπλύματος» του δολοφόνου – Όταν η υπεράσπιση γίνεται «ύβρις» προς το θύμα

Τα «Γυμναστικά» εντάσσονται σε μια ευρύτερη αλυσίδα φοιτητικών κινητοποιήσεων και ταραχών του 19ου αιώνα, που ξεκινούσαν από αιτήματα εντός του πανεπιστημίου και περιλάμβαναν διαμαρτυρίες προς το υπουργείο Παιδείας και την Πρυτανεία για τη συμπεριφορά ή τις πρακτικές συγκεκριμένων καθηγητών. Τα γεγονότα αυτά συνδέθηκαν τόσο με τη συγκυρία όσο και με τις γενικότερες στάσεις και νοοτροπίες του φοιτητικού σώματος της εποχής.

Τελικά, το δίκαιο έγινε πράξη

Ο διευθυντής του Ακαδημαϊκού Γυμναστηρίου, Σπυρίδων Αρβανίτης, φέρεται να υπερέβαλε, επιμένοντας ότι οι φοιτητές δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στις εξετάσεις χωρίς πιστοποιητικό που να αποδεικνύει ότι είχαν παρακολουθήσει το γυμναστήριο τουλάχιστον 110 φορές. Η απόφαση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση των φοιτητών, ιδιαίτερα των τελειόφοιτων και των τριτοετών. Στις 22 Νοεμβρίου, οι φοιτητές εξεγέρθηκαν σκίζοντας τους καταλόγους του γυμναστηρίου και απέχοντας από τα μαθήματα. Τα επεισόδια κλιμακώθηκαν, διαρκώντας αρκετές ημέρες, και έφτασαν σε ανεξέλεγκτο σημείο με γενικευμένες αποχές και καταλήψεις του Πανεπιστημίου και των παραρτημάτων του. Η Σύγκλητος συνεδρίαζε συνεχώς αναζητώντας λύσεις για την αποκλιμάκωση της έντασης.

Τελικά, στις 3 Δεκεμβρίου, το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε ότι το Πανεπιστήμιο θα κλείσει εάν οι φοιτητές επέμεναν στη στάση τους. Ο υπουργός Παιδείας διέταξε την εφαρμογή κατασταλτικών μέτρων, ενώ η Σύγκλητος συμφώνησε στη διακοπή των μαθημάτων, σε μια προσπάθεια να επαναφέρει την τάξη.

Ομάδα χωροφυλάκων κατέλαβε το Πανεπιστήμιο και έκλεισε όλες τις πόρτες. Οι φοιτητές κατέλαβαν το Ανατομείο και τη Νομική, όπου και οχυρώθηκαν, ενώ ήταν οπλισμένοι με περίστροφα! Τότε έσπευσε εκεί μεγάλη αστυνομική δύναμη, η οποία απέκλεισε τις προσβάσεις, ενώ ρίχτηκαν προς εκφοβισμό και τουφεκιές στον αέρα. Και ενώ άλλοι φοιτητές έκαναν πορεία προς τη Βουλή, παρενέβη ο εισαγγελέας Κ. Λυκουρέζος. Εισήλθε στο Ανατομείο, όπου συζήτησε με τους φοιτητές. Όλοι συναίνεσαν στην αποχώρηση από τον χώρο αυτόν.

Η συμφωνία περιελάμβανε την απόλυση του διευθυντή του Ακαδημαϊκού Γυμναστηρίου, Σπ. Αρβανίτη. Ακολούθησαν σποραδικά μικροεπεισόδια σε διάφορα σημεία των Αθηνών, αλλά από την επομένη, 5 Δεκεμβρίου 1907, η κατάσταση άρχισε να εκτονώνεται. «Εκόπασεν εξ ολοκλήρου η θύελλα η οποία είχεν ενσκήψει κατά τας τελευταίας ημέρας εις το Πανεπιστήμιον και τα παραρτήματά του… και μόνον ο βηματισμός των φρουρών στρατιωτών ακούεται εν αυτοίς…», όπως έγραφαν οι εφημερίδες.