Μέγας Αλέξανδρος: Τα απομεινάρια από το κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας «προδίδουν» την αλήθεια για τον τάφο του – «Εκεί ήταν συγκεντρωμένοι όλοι οι βασιλείς, όταν όμως ξέσπασε η πυρκαγιά…»

Οι θεωρίες για την ταφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου διαδέχονται η μία την άλλη και άπαντες αναζητούν την αλήθεια, με πολλές τοποθεσίες να… ερίζουν και αρκετούς να κοιτάζουν προς την Αίγυπτο, αν και υπήρξε ακόμη και αναφορά στο Βόρειο Αιγαίο.
Ποιες πιθανότητες αληθείας έχουν οι θεωρίες για το μέρος της ταφής του ένδοξου Μακεδόνα; Υπάρχει σήμερα το ταριχευμένο σώμα του Αλέξανδρου ή έχει διαλυθεί ή κλαπεί ή αποτεφρωθεί με το πέρασμα των αιώνων; Και αν υπάρχει πού θα μπορούσε να βρίσκεται; Πυρπολήθηκε τελικά η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ή είναι μία φαντασία;
Ποιος από τους ιστορικούς αναφέρεται στην πυρπόληση της βιβλιοθήκης; Για ποιο σκοπό έγινε – αν έγινε –ο εμπρησμός της και αν όχι τι απέγιναν τα οκτακόσιες χιλιάδες χειρόγραφα;
Σε αυτά τα καυτά ερωτήματα απάντησε στη δημοσιογράφο Ερατώ Ζέλιου ο Γιάννης Φουρτούνας συγγραφέας και καθηγητής του Πανεπιστημίου Al Azhar της Αιγύπτου και στέλεχος της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου στο κανάλι «4ε». Ο κ. Φουρτούνας μίλησε για την «Αλεξάνδρεια των Ελλήνων» και έκανε αναδρομή από την ίδρυσή της σε όλη την έως και τις ημέρες μας.
Ο εμπρησμός της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και πώς αυτός σχετίζεται με την ταφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Σύμφωνα με τον ερευνητή ο μοναδικός ιστορικός που αναφέρει τον εμπρησμό της «Μεγάλης Πόλης» είναι ο Ρωμαίος Τίτος Λίβιος.
«Όμως το πρόβλημα είναι ότι ο Τίτος Λίβιος ήταν προσωπικός φίλος του Οκταβιανού και πληρώθηκε για την συγγραφή αυτή ζώντας ανάμεσα στο περιβάλλον του Οκταβιανού που ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του Αντωνίου τον οποίο και κατατρόπωσε στην ναυμαχία του Άκτιου και είχε λόγους να δικαιώσει τον φίλο του και να δυσφημήσει και αμαυρώσει την μνήμη του μεγάλου αντιπάλου του Αντωνίου» είπε χαρακτηριστικά στη συνέντευξή του ο κ. Φουρτούνας.
Έτσι αναφέρεται ότι φιλικά προς τον Αντώνιο πλοία πλησίασαν στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας και από την σύγκρουση με τον ελλιμενισμένο στόλο του Οκταβιανού προκάλεσαν πυρκαγιά στην προκυμαία η οποία επεκτάθηκε και κατέστρεψε ολάκερη την πόλη παραδίδοντας στο πυρ και την περίφημη βιβλιοθήκη. Και ναι μεν άρπαξαν φωτιά τα παραπήγματα του λιμανιού εκεί που πρόσδεναν τα πλοία και όντως κάηκαν χειρόγραφα που υπήρχαν εκεί, αλλά επρόκειτο για ένα μικρό τμήμα της βιβλιοθήκης που είχε σχέση με τους δασμούς των πλοίων, που ήταν υποχρεωμένα να φέρουν χειρόγραφα και δεν ήταν εκεί το κεντρικό σώμα της βιβλιοθήκης και των χειρογράφων.
Η βιβλιοθήκη ήταν διασκορπισμένη σε πολλά μέρη της πόλης, μεταξύ των οποίων το λιμάνι ως και το Σεραπείον που κάηκε άλλη εποχή και κατηγορήθηκαν τότε οι χριστιανοί ενώ δεν έπαθε και πάλι τίποτε η κεντρική βιβλιοθήκη. Το περίεργο της υπόθεσης που αποδεικνύει περίτρανα την σκοπευμένη διαστροφή της αλήθειας από τον Τίτο Λίβιο, όπως λέει ο κ. Φουρτούνας είναι ότι μετά πολύ μικρό χρονικό διάστημα την ίδια εποχή ο σύγχρονος του Τίτου Στράβων που υπηρετεί στην Αλεξάνδρεια ως Διευθυντής της βιβλιοθήκης κάνει περιγραφή του χώρου της βιβλιοθήκης και του τρόπου που είναι κατανεμημένα τα χιλιάδες χειρόγραφα χωρίς να μιλά για την δήθεν καταστροφή για την οποία δεν λέει ούτε λέξη!
Όσον αφορά τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου γνωρίζουμε- ανέφερε ο κ. καθηγητής ότι ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, αναφέρει πως το σώμα του Αλεξάνδρου τοποθετήθηκε σε ένα φέρετρο κατασκευασμένο από σφυρηλατημένο χρυσάφι, και ότι καθώς όδευε η πομπή προς την Μακεδονία και περίπου στα μέσα στης διαδρομής κοντά στην Δαμασκό η νεκρική άμαξα αρπάχτηκε από τον Πτολεμαίο -μέσω του στρατηγού Αρριδαίου ο οποίος είχε φροντίσει όλες τις λεπτομέρειες της άμαξας και της πομπής-, και μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο.
Το σώμα του Αλεξάνδρου αρχικά τάφηκε στη Μέμφιδα σε κενοτάφιο του Νεκτανεβώ Β΄, με την Αλεξάνδρεια να μην είναι ακόμα η μεγάλη πόλη που θα γινόταν στο μέλλον. Αργότερα, στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ., το σώμα του Αλέξανδρου μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια από τον γιo και διάδοχο του Πτολεμαίου στην Αίγυπτο, τον Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο, ο οποίος και το ενταφίασε εκεί, γύρω στο 282 π.Χ. έτος θανάτου του Πτολεμαίου Α’ αργότερα, στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ., ο Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ τοποθέτησε το σώμα του Αλέξανδρου στο μαυσωλείο της Αλεξάνδρειας, το οποίο ονομαζόταν «Σώμα» ή «Σήμα» που ετυμολογικά σημαίνει τον τάφο, το μνημείο.
Ο ερευνητής κ. Γιάννης Φουρτούνας ανέφερε στη συνέντευξή του, ότι από πηγές πολύ σπάνιες και δυσκόλως προσβάσιμες και αφού εντρύφησε σε πολύ παλιά κείμενα που δεν είναι προσιτά στον καθένα ανακάλυψε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες το Σήμα ή Σώμα αποτελείτο από ένα μεγάλο λόφο επάνω στον οποίο υπήρχε το βασιλικό νεκροταφείο.
Εκεί ήταν συγκεντρωμένοι οι τάφοι των βασιλέων, της Κλεοπάτρας, όπως ανέφερε στη συνέντευξή του ο κ. Φουρτούνας, καθώς και όλων των Πτολεμαίων ενώ το όλο οικοδόμημα γα λόγους υψίστης ασφάλειας περιβαλλόταν από τείχος απροσπέλαστο κατασκευασμένο από γρανίτη χωρίς πύλη και με την τακτική οι φρουροί και οι επισκέπτες να εισέρχονται με το σύστημα του καλαθιού και της τροχαλίας.
Όμως όταν ξέσπασε η πυρκαγιά σε αυτήν την περιοχή έκαψε και κατέστρεψε ολόκληρο το βασιλικό νεκροταφείο και εξαέρωσε άπαντας τους βασιλικούς τάφους μεταξύ των οποίων και τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
«Γκρεμίζονται» τα σενάρια για τον Μέγα Αλέξανδρο: «Μετέφεραν το σώμα του – Πρώτα θάφτηκε στην…»
Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι ένα από τα πολιτιστικά μυστήρια της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας και η εύρεση του αποτελεί το μεγαλύτερο στοίχημα για κάθε αρχαιολόγο.
Έχει ανακαλυφθεί και καλύπτεται για άγνωστους λόγους; Είμαστε αρκετά κοντά στην ανακάλυψή του; Πολλά είναι τα ερωτήματα και οι απαντήσεις ακόμα περισσότερες από τους ειδικούς που έχουν εντρυφήσει στο θέμα, όπως η αρχαιολόγος Καλλιόπη Παπακώστα.
Τα βασικά σενάρια για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Η αρχαιολόγος Καλλιόπη Παπακώστα έχει επικεντρωθεί εδώ και 20 χρόνια στην αποστολή της να ανακαλύψει τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά μυστήρια παγκοσμίως.
Στους Κήπους Σαλαλάτ, το πάρκο στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η αρχαιολόγος Καλλιόπη Παπακώστα ερευνά για ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου και πριν από μερικά χρόνια βρέθηκε μπροστά σε ένα ακόμη σημαντικό εύρημα που αναπτέρωσε τις ελπίδες της.
Οι βοηθοί της Παπακώστα την κάλεσαν για να επιθεωρήσει ένα τμήμα από λευκό μάρμαρο που βρέθηκε στο πάρκο. Η ίδια είχε απογοητευτεί από την ανασκαφή αλλά όταν είδε την λάμψη λευκής πέτρας, αισθάνθηκε μια έκρηξη ελπίδας. «Ήλπιζα ότι δεν ήταν μόνο ένα κομμάτι μαρμάρου», είπε και τελικά είχε δίκιο, όπως γράφει το National Geographic στο αφιέρωμά του.
Το τεχνούργημα αποδείχθηκε ένα πρώιμο Ελληνιστικό άγαλμα που φέρει τη σφραγίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν ένα ισχυρό κίνητρο για την αρχαιολόγο να συνεχίσει τις ανασκαφές.
Επτά χρόνια αργότερα, η Παπακώστα, η οποί διευθύνει το Ελληνικό Ινστιτούτο Ερευνών του Αλεξανδρινού Πολιτισμού, έχει κάνει ανασκαφές που φτάνουν δεκάδες μέτρα κάτω από τη σύγχρονη Αλεξάνδρεια και αποκάλυψε τη βασιλική συνοικία της αρχαίας πόλης.
«Αυτή είναι η πρώτη φορά που έχουν βρεθεί τα αρχικά θεμέλια της Αλεξάνδρειας», λέει ο Fredrik Hiebert, αρχαιολόγος μέλος της National Geographic Society. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν πως το σημείο μπορεί να κρύβει ένα από τα μεγαλύτερα ευρήματα της αρχαιολογίας, τον χαμένο τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε το 323 π.Χ. σε ηλικία 32 ετών και το αίνιγμα της ταφής του ξεκινά λίγο μετά με μαρτυρίες ιστορικών να δείχνουν γιατί είναι μια περίπλοκη υπόθεσή η ανακάλυψή του. Πιστεύεται πως το σώμα του Αλεξάνδρου θάφτηκε πρώτα στην αρχαία πόλη Μέμφιδα της Αιγύπτου και στη συνέχεια στην πόλη που φέρει το όνομά του. Εκεί, ο τάφος του τιμήθηκε σαν ναός ενός θεού.
Αλλά η Αλεξάνδρεια και ο τάφος του ιδρυτή της, απειλούνταν από τη φύση. Μια δεκαετία πριν από τη γέννηση του Αλεξάνδρου, το 356 π.Χ., ένα τσουνάμι έπληξε την πόλη. Η καταστροφή σηματοδότησε την έναρξη μιας μακράς εποχής σεισμών και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας που απειλεί ακόμη και σήμερα την Αλεξάνδρεια.
Καθώς η στάθμη της θάλασσας ανέβηκε, τα νερά του Δέλτα του Νείλου, όπου βρίσκεται η Αλεξάνδρεια, βύθισαν το αρχαίο τμήμα της πόλης με ρυθμό έως 0,25 εκατοστά το χρόνο. Η πόλη επέζησε, αλλά με την πάροδο του χρόνου τα θεμέλιά της είχαν θαφτεί και ξεχαστεί, μαζί με τη θέση του τάφου του Αλεξάνδρου.
Αν και οι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Στράβωνας, περιέγραψαν τον τάφο, η θέση του σε σχέση με τη σύγχρονη πόλη παραμένει ένα μυστήριο. Υπάρχουν αρχεία από σχεδόν 140 επίσημες εγκεκριμένες ανασκαφές, που όμως όλες απέτυχαν.
Η ελπίδα ενός ιστορικού ευρήματος κρατά ενεργή την ανασκαφή της Παπακώστα, με στοιχεία αρχαίες μαρτυρίες και έναν χάρτη του 19ου αιώνα της Αλεξάνδρειας. Χρησιμοποιεί σύγχρονη τεχνολογία, όπως η εξειδικευμένη ηλεκτρική τομογραφία (ERT), για να καθορίσει πού να σκάψει.
Χρησιμοποιώντας πολλές μεθόδους, η Παπακώστα αποκαλύπτει όλο και περισσότερο την αρχαία βασιλική συνοικία της πόλης – συμπεριλαμβανομένου ενός ρωμαϊκού δρόμου και των υπολειμμάτων ενός τεράστιου δημόσιου κτηρίου που θα μπορούσε να έχει στοιχεία για τον τάφο του Αλεξάνδρου.
Αλλά, κάθε ανακάλυψη είναι δύσκολη υπόθεση καθώς η Παπακώστα έπρεπε να σχεδιάσει ένα περίπλοκο σύστημα αντλιών και σωληνώσεων για να διατηρήσει την περιοχή ξηρή ώστε να συνεχίζονται οι ανασκαφές.
Με τα χρόνια, η Παπακώστα είναι όλο και περισσότερο πεπεισμένη ότι πλησιάζει στον χαμένο τάφο του Αλεξάνδρου. Ωστόσο, μετριάζει την αισιοδοξία της με μια δόση ρεαλισμού. «Σίγουρα, δεν είναι εύκολο να το βρεις, αλλά σίγουρα είμαι στο κέντρο της Αλεξάνδρειας στη βασιλική συνοικία και όλα είναι υπέρ μου. Ήμουν επιμονή και συνέχισα και θα συνεχίζω», λέει.






0 ΣΧΟΛΙΑ