Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού: Προειδοποιητικά σημάδια, συμπτώματα – Επιπτώσεις στο νεογνό
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου, αξίζει να δούμε μερικά χρήσιμα στοιχεία. H Παγκόσμια Ημέρα Πρόωρου Τοκετού καθιερώθηκε το 2010 με πρωτοβουλία του «Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για την Φροντίδα των Νεογνών». Στις μέρες μας, οι επιπλοκές από πρόωρο τοκετό αποτελούν τη δεύτερη πιο κοινή αιτία θανάτων παιδιών κάτω των 5 ετών. Περίπου 1 εκατομμύριο πρόωρα παιδιά χάνουν τη ζωή τους ετησίως από αιτίες που σε μεγάλο βαθμό μπορούν να προληφθούν.
Ο συνολικός αριθμός των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών μειώθηκε από 12 εκατομμύρια το 1990 σε 6,9 εκατομμύρια το 2011. Ωστόσο, κατά μέσο όρο περίπου 2.600 πρόωρα παιδιά εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε μέρα.
Κάθε χρόνο 15 εκατομμύρια μωρά γεννιούνται πρόωρα. Περίπου το 40% του συνόλου των θανάτων κάτω των 5 ετών συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των πρώτων 28 ημερών της ζωής. Ένα μεγάλο ποσοστό περιστατικών προκύπτει από επιπλοκές που σχετίζονται με τον πρόωρο τοκετό (πριν από τις 37 συμπληρωμένες εβδομάδες) ή από επιπλοκές κατά τον τοκετό.
VIRAL
Πάνω από το 60% των πρόωρων γεννήσεων συμβαίνουν στην Αφρική και τη Νότια Ασία, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για παγκόσμιο πρόβλημα. Στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά περιλαμβάνονται η Βραζιλία, η Ινδία, η Νιγηρία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Πλέον, η επιστήμη διαθέτει τα μέσα για να σωθεί πάνω από το 75% των πρόωρων βρεφών που χάνονται κάθε χρόνο. Όπως υποστηρίζει ο δρ. Mickey Chopra, υπεύθυνος του Τομέα Υγείας της UNICEF: «Τα κράτη πρέπει να αναλάβουν δράση για την πρόληψη των θανάτων πρόωρων βρεφών. Αυτό που χρειάζεται είναι η καλή φροντίδα για τις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού, καθώς και η κατάλληλη θεραπεία και αγωγή για τα νεογνά. Για παράδειγμα, η διαδεδομένη χρήση Προγεννητικών Κορτικοστεροειδών (ANCs) – τα οποία βοηθούν τα νεογνά να αναπνεύσουν – θα μπορούσαν να σώσουν τη ζωή περισσότερων από 400.000 πρόωρων βρεφών κάθε χρόνο».
Πρόωρος τοκετός: Τι είναι και ποια τα προειδοποιητικά σημάδια
Ο πρόωρος τοκετός ορίζεται ως η γέννηση του εμβρύου πριν από την 37η εβδομάδα κύησης. Μπορεί να ξεκινήσει με έντονους πόνους και συχνές συστολές της μήτρας. Αν τα συμπτώματα αυτά δεν αντιμετωπιστούν άμεσα, μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική διαστολή του τραχήλου και να οδηγήσουν στην πρόωρη γέννηση.
Ένας από τους φόβους των έγκυων γυναικών είναι το ενδεχόμενο του πρόωρου τοκετού που δεν θα επιτρέψει στο μωρό τους να αναπτυχθεί πλήρως και θα το φέρει αντιμέτωπο με μια σειρά κινδύνων στο ξεκίνημα της ζωής του.
Άλλωστε, όταν ένα νεογνό είναι πολύ πρόωρο, κινδυνεύει από μεταβολικά προβλήματα, αναπνευστικές δυσκολίες και γαστρεντερικές δυσλειτουργίες, ενώ σε πιο σοβαρές περιπτώσεις ενδέχεται να αντιμετωπίσει ακόμα και εγκεφαλικά και καρδιαγγειακά προβλήματα. Πολλές εγκυμονούσες, αν και προβληματίζονται με την πιθανότητα του πρόωρου τοκετού, δεν γνωρίζουν τι να περιμένουν, ποια σημάδια είναι ανησυχητικά και πώς θα μπορούσαν να προλάβουν την ανεπιθύμητη αυτή εξέλιξη.
Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να ξεκινήσει με έντονους πόνους και συχνές συστολές της μήτρας. Αν τα συμπτώματα αυτά δεν αντιμετωπιστούν άμεσα, μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική διαστολή του τραχήλου και να οδηγήσουν στην πρόωρη γέννηση. Ο πρόωρος τοκετός αφορά περί το 12% των κυήσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι τέσσερις στους δέκα πρόωρους τοκετούς αποτελούν απόφαση του ιατρού, που βάσει της κατάστασης της εγκύου κρίνει πως η εγκυμοσύνη πρέπει να ολοκληρωθεί πρόωρα. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή ως ιατρογενής προωρότητα.
Παράγοντες κινδύνου και συμπτώματα
Ποιοι είναι όμως οι παράγοντες κινδύνου για τον πρόωρο τοκετό και ποιες γυναίκες είναι πιο ευάλωτες; Αν και σε πολλές από τις περιπτώσεις το αίτιο του πρόωρου τοκετού δεν είναι σαφές, υπάρχει μια σειρά παραγόντων που θεωρούνται επιβαρυντικοί. Αυτοί είναι η πολύ προχωρημένη ή η πολύ μικρή ηλικία της μητέρας, οι ανατομικές ανωμαλίες της μήτρας, όπως είναι η δίκερη μήτρα, τα ινομυώματα και η ανεπάρκεια τραχήλου, το ιστορικό προηγούμενης επέμβασης στον τράχηλο της μήτρας, όπως π.χ. η κωνοειδής εκτομή, το ιστορικό πρόωρου τοκετού, αλλά και αίτια όπως η προεκλαμψία, η πολύδυμη κύηση, η πρόωρη ρήξη των υμένων, η πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, ο προδρομικός πλακούντας, η ενδομήτρια καθυστέρηση στην ανάπτυξη του εμβρύου, οι λοιμώξεις τόσο του ουροποιητικού όσο και άλλων συστημάτων, και επίσης υποκείμενα νοσήματα της εγκύου, όπως για παράδειγμα η υπέρταση.
Με περιστατικά πρόωρου τοκετού συνδέονται επίσης το κάπνισμα, τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, το ιστορικό αποβολών, αιφνίδιοι τραυματισμοί, αλλά και η αιμορραγία πριν από τις 24 εβδομάδες. Ακόμα όμως και ο ψυχολογικός παράγοντας έχει συσχετιστεί με πρόωρους τοκετούς.
Τι πρέπει όμως να θορυβήσει μια έγκυο, ώστε να αναζητήσει άμεση ιατρική βοήθεια με την υποψία ενός πρόωρου τοκετού; Οι συχνές, συτνονισμένες και τακτικές συσπάσεις της μήτρας είναι ο συνηθέστερος τρόπος εκδήλωσης του απειλούμενου πρόωρου τοκετού. Όμως και άλλα άτυπα συμπτώματα όπως οι κράμπες στη μήτρα που μοιάζουν με στομαχόπονο, η αυξημένη εκροή κολπικών υγρών που παραπέμπει σε πιθανή διαρροή αμνιακού υγρού και ρήξη του αμνιακού σάκου, αλλά και οι αλλαγές στους χαρακτήρες των κολπικών εκκριμάτων, όπως η μεγαλύτερη ποσότητα ή πυκνότητα ή το διαφορετικό χρώμα των κολπικών υγρών, αποτελούν καταστάσεις όπου η έγκυος θα πρέπει να επικοινωνήσει με τον μαιευτήρα της.
Επιπτώσεις της πρόωρης γέννησης στο νεογνό
Η πρόωρη γέννηση ενδέχεται να επηρεάσει την αναπνευστική λειτουργία, την ικανότητα διατήρησης της θερμοκρασίας και τη συνολική ανάπτυξη του νεογνού. Όσο μικρότερη είναι η ηλικία κύησης, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος. Τα νεογνά που γεννιούνται πρόωρα μπορεί να χρειαστούν εισαγωγή σε μονάδα εντατικής νοσηλείας, ενώ ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αναπτυξιακές δυσκολίες, προβλήματα όρασης, ακοής ή μαθησιακές καθυστερήσεις στο μέλλον.
Σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμη και αν η γέννηση γίνει λίγο πριν την 37η εβδομάδα, το βρέφος μπορεί να παρουσιάσει ήπια αναπνευστικά ή σιτιστικά προβλήματα. Η παρακολούθηση από νεογνολόγο και η υποστήριξη στις πρώτες ημέρες είναι καθοριστικές για την προσαρμογή του βρέφους εκτός μήτρας. Η μακροπρόθεσμη πορεία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εβδομάδα γέννησης και το βάρος του νεογνού κατά τον τοκετό.
0 ΣΧΟΛΙΑ