Αν έχεις πρόβλημα με το αλκοόλ θα το καταλάβεις από αυτά τα 11 σημάδια

Η αναγνώριση ενός προβλήματος με το αλκοόλ δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Ο ορισμός της διαταραχής από τη χρήση αλκοόλ, μιας ιατρικής πάθησης που καθορίζεται όταν η κατανάλωση προκαλεί δυσφορία ή βλάβη στη ζωή ενός ατόμου, ποικίλλει σημαντικά από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η Anne Fernandez, Ph.D., κλινική ψυχολόγος στο Τμήμα Θεραπείας Εθισμών του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, εξηγεί ότι «ο ορισμός δεν περιλαμβάνει ποσότητα ή συχνότητα κατανάλωσης αλκοόλ». Σημασία έχει πώς η χρήση του επηρεάζει τη ζωή του ατόμου: αν χάνεται ο έλεγχος ή αν οι υποχρεώσεις και οι σχέσεις υποβαθμίζονται λόγω του ποτού.
Συχνά, τα πρώτα σημάδια ενός προβλήματος παρατηρούνται από τα κοντινά άτομα, όπως μέλη της οικογένειας ή συνεργάτες στη δουλειά, αφού το ίδιο το άτομο μπορεί να μην αντιλαμβάνεται την έκταση του προβλήματος. Δεν υπάρχει μεμονωμένη διαγνωστική μέθοδος, όπως εξέταση αίματος ή ακτινογραφία· οι ειδικοί στηρίζονται σε 11 κριτήρια, που περιλαμβάνονται στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5), για να αξιολογήσουν την πιθανότητα διαταραχής χρήσης αλκοόλ.
Διαβάστε επίσης
Τα κριτήρια αυτά περιλαμβάνουν συμπεριφορές όπως η αδυναμία να μειωθεί ή να διακοπεί η κατανάλωση, η σπατάλη χρόνου πίνοντας ή αντιμετωπίζοντας τις συνέπειες του ποτού, η εγκατάλειψη δραστηριοτήτων ή σχέσεων, καθώς και η έκθεση σε επικίνδυνες καταστάσεις. Επιπλέον, αξιολογούνται η σωματική αντοχή, η ανάγκη για μεγαλύτερη ποσότητα αλκοόλ για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα και η εμφάνιση συμπτωμάτων στέρησης, όπως άγχος, τρέμουλο ή ναυτία.
Η σοβαρότητα της διαταραχής καθορίζεται από τον αριθμό των καταφατικών απαντήσεων στα κριτήρια. Σύμφωνα με το DSM-5, δύο έως τρία «ναι» υποδηλώνουν ήπια διαταραχή, τέσσερα έως πέντε μέτρια, ενώ έξι ή περισσότερα κατατάσσουν το άτομο σε σοβαρή περίπτωση. Η Fernandez σημειώνει ότι «ανάλογα με τη σοβαρότητα, το επίπεδο φροντίδας που απαιτείται μπορεί να ποικίλλει σημαντικά».
Σημάδια διαταραχής από τη χρήση αλκοόλ
Για να αξιολογήσουν την πιθανότητα διαταραχής από τη χρήση αλκοόλ σε έναν ασθενή, οι γιατροί ρωτούν αν έχει συμβεί κάποιο από τα παρακάτω γεγονότα κατά το τελευταίο έτος:
- Υπήρξαν στιγμές που καταλήξατε να πίνετε αλκοόλ περισσότερο ή για περισσότερο χρόνο από ό,τι είχατε σκοπό;
- Περισσότερες από μία φορές θέλατε ή προσπαθήσατε να μειώσετε ή να σταματήσετε το ποτό, αλλά δεν τα καταφέρατε;
- Περάσατε πολύ χρόνο πίνοντας ή αισθάνεστε αδιαθεσία από τις συνέπειες της κατανάλωσης αλκοόλ;
- Θέλατε τόσο πολύ να πιείτε, που δεν μπορούσατε να σκεφτείτε τίποτα άλλο;
- Διαπιστώσατε ότι το ποτό — ή η αδιαθεσία από την κατανάλωση αλκοόλ — συχνά επηρεάζει αρνητικά τις υποχρεώσεις σας στην εργασία, την οικογένεια ή το σχολείο;
- Συνεχίσατε να πίνετε αλκοόλ, παρόλο που αυτό προκαλούσε προβλήματα στην οικογένεια ή τους φίλους σας;
- Έχετε εγκαταλείψει ή περιορίσει δραστηριότητες που ήταν σημαντικές, ενδιαφέρουσες ή ευχάριστες για εσάς, προκειμένου να πιείτε;
- Περισσότερες από μία φορές έχετε βρεθεί σε καταστάσεις κατά τη διάρκεια ή μετά την κατανάλωση αλκοόλ που αύξησαν τις πιθανότητες να τραυματιστείτε (όπως κολύμπι, οδήγηση, χρήση μηχανημάτων, περπάτημα σε επικίνδυνη περιοχή ή σεξ χωρίς προφυλάξεις);
- Συνεχίσατε να πίνετε αλκοόλ παρόλο που σας έκανε να νιώθετε κατάθλιψη, άγχος ή επιδείνωνε κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας; Ή μετά από απώλεια μνήμης;
- Έπρεπε να πίνετε πολύ περισσότερο από ό,τι παλιά για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα; Ή διαπιστώσατε ότι η συνήθης ποσότητα αλκοόλ είχε πολύ μικρότερο αποτέλεσμα;
- Διαπιστώσατε ότι όταν τα αποτελέσματα του αλκοόλ εξασθενούσαν, είχατε συμπτώματα στέρησης, όπως δυσκολία στον ύπνο, τρέμουλο, ανησυχία, ναυτία, εφίδρωση, ταχυκαρδία ή κρίσεις; Ή αισθανόσασταν πράγματα που δεν υπήρχαν;
Πώς αντιμετωπίζεται ο αλκοολισμός
Η θεραπεία της διαταραχής χρήσης αλκοόλ είναι συχνά πολύπλοκη, καθώς η εξάρτηση προκαλεί αλλαγές στον εγκέφαλο και επηρεάζεται από γενετικούς, περιβαλλοντικούς και αναπτυξιακούς παράγοντες. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η διακοπή της κατανάλωσης χωρίς ιατρική επίβλεψη μπορεί να αποβεί επικίνδυνη. Οι ειδικοί συνιστούν ιατρικά εποπτευόμενη αποτοξίνωση και εντατικά προγράμματα θεραπείας εξωτερικών ασθενών.
Η θεραπεία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει συμβουλευτική, συμμετοχή σε ομάδες υποστήριξης 12 βημάτων, γνωστική συμπεριφορική θεραπεία και τεχνικές mindfulness. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνταγογραφούμενα φάρμακα όπως η ναλτρεξόνη, η ακαμπροσάτη ή η δισουλφιράμη μειώνουν την εξάρτηση από το αλκοόλ. Προγράμματα όπως το Discovery Group στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στοχεύουν σε άτομα που δεν είναι σίγουρα για το πρόβλημά τους ή δεν είναι έτοιμα να αλλάξουν, προσφέροντας υποστήριξη και κατανόηση χωρίς πίεση.
Η στήριξη των αγαπημένων είναι επίσης καθοριστική. Η Fernandez τονίζει ότι «μια ανοιχτή και συμπονετική συζήτηση, χωρίς επικρίσεις ή κατηγορίες, μπορεί να ανοίξει τον διάλογο». Οι οικογένειες μπορούν να θέσουν όρια για την προστασία της ασφάλειας και της συναισθηματικής τους ευημερίας, ενώ όσοι επηρεάζονται από τη διαταραχή χρήσης αλκοόλ ενός άλλου ατόμου μπορούν να επωφεληθούν από ατομική ή οικογενειακή συμβουλευτική.
Η διαταραχή χρήσης αλκοόλ είναι μια χρόνια υποτροπιάζουσα πάθηση που συχνά απαιτεί πολλές προσπάθειες για να διατηρηθεί η νηφαλιότητα. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων, η κατάλληλη ιατρική φροντίδα και η υποστήριξη των αγαπημένων μπορούν να κάνουν τη διαφορά στη ζωή του ατόμου, δίνοντας ελπίδα για ανάκαμψη και καλύτερη ποιότητα ζωής. Η ενημέρωση και η κατανόηση είναι τα πρώτα βήματα προς την αντιμετώπιση αυτού του σύνθετου προβλήματος που πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.






0 ΣΧΟΛΙΑ