Δραματική αποκάλυψη από την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: «Έχασα το μωρό που κυοφορούσα! Ήταν νεκρό το παιδί»
Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου και η γνωστή ηθοποιός προέβη σε μία δραματική αποκάλυψη για μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, όταν έχασε το μωρό που κυοφορούσε. Ενώ, σούσουρο προκλήθηκε με τον Γιάννη Πάριο και την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, καθώς μαθεύτηκε ο λόγος που είχαν χωρίσει.
«Είχα μία παλίνδρομη κύηση, την οποία κατάλαβα τελευταία στιγμή. Έπρεπε να ανέβω στη Θεσσαλονίκη για μία πρεμιέρα. Και ο γιατρός μου είπε ότι άμεσα έπρεπε να πάρουν το παιδί. Ήταν νεκρό το παιδί. Έκανα το πρωί της ίδιας ημέρας την επέμβαση και την ίδια ημέρα πήρα το αεροπλάνο κι έπαιξα στο θέατρο» δήλωσε η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου. «Ήταν οδυνηρό» κατέληξε η ηθοποιός στον Κώστα Τσουρό.
Δραματικές στιγμές για την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: «Ήταν το πιο σοκαριστικό για μένα…» (Video)
Πριν από δύο χρόνια η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου έχασε τον πατέρα της ο οποίος έπασχε από άνοια. Καλεσμένη στην εκπομπή «Όλα για τη ζωή μας» που ασχολήθηκε με το ζήτημα της μνήμης και τις εκφυλιστικές ασθένειες του εγκεφάλου, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου εκμυστηρεύτηκε τις σκέψεις που κάνει κάποιος που έχει χάσει κάποιον δικό του από τέτοια ασθένεια. Παράλληλα, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου αναφέρθηκε στην καταπιεστική συμπεριφορά που έχει ζήσει λόγω ζήλιας, αλλά και τον κοριό που της είχαν τοποθετήσει στο τηλέφωνο.
VIRAL
«Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι τι ρόλο παίζει η κληρονομικότητα, μήπως είμαι και εγώ ο επόμενος που θα το πάθει. Θα χαρακτήριζα επιλεκτική τη μνήμη μου. Θυμάμαι τους ρόλους μου, αλλά την επόμενη μέρα ξεχνάω τα πάντα. Δεν θυμάμαι ταινίες, ηθοποιούς».
Επιπλέον η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου εκμυστηρεύτηκε σε σχέση με την ασθένεια του πατέρα της ότι τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα συναισθηματικά όσο ζούσε, αλλά είχε χάσει ουσιαστικά τον χαρακτήρα του.
«Είναι μία ασθένεια δύσκολη για τους γύρω. Για τον άνθρωπο που υποφέρει, φαντάζομαι δεν είναι το ίδιο γιατί δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα, δεν θυμάται τίποτα. Για την οικογένεια είναι δύσκολο. Ο πατέρας σου να μην σε γνωρίζει, να βλέπεις ένα μάτι κενό με πολλή καλοσύνη, αλλά κενό.
Ήταν το πιο σοκαριστικό για μένα γιατί ήταν ο μπαμπάς μου, ήμουν δεμένη μαζί του, ήταν αρκετή η διάρκεια που ταλαιπωρήθηκε. Να βλέπεις τον άνθρωπό σου να σε κοιτάει με ένα βλέμμα γλυκό και πολύ πράο. Είχε αποκτήσει μια «αγιότητα» στο τέλος, αλλά να μην γνωρίζει και να μην καταλαβαίνει τίποτα. Τον έκλαψα πολύ περισσότερο όταν ήταν έτσι, ζωντανός παρά όταν “έφυγε”».
0 ΣΧΟΛΙΑ