Βασίλης Λογοθετίδης: Ο «βασιλιάς» της κωμωδίας που πέθανε μόνος του – Ο έρωτας με την Ίλια Λιβυκού και η κηδεία με 50.000 άτομα

Ο Βασίλης Λογοθετίδης ήταν για πολλούς ο κορυφαίος κωμικός στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, με τον ίδιο να αποδεικνύεται μοναδικός έως σήμερα και να έχει αρκετές ενδιαφέρουσες ιστορίες, τη στιγμή που ένας εκ των τελευταίων μεγάλων ηθοποιών παλεύει για τη ζωή του.
Ο ηθοποιός γεννήθηκε στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης το 1898 και το 1915 αποφοίτησε από το περίφημο Ζωγράφειο Γυμνάσιο της Κωνσταντινούπολης. Το 1918 ήρθε στην Αθήνα και την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στο δυναμικό του θιάσου της Μαρίκας Κοτοπούλη.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του εμφανίστηκε μόνο σε 12 κινηματογραφικές ταινίες, αλλά άφησε εποχή με τις θεατρικές του ερμηνείες. Συμμετείχε σε περισσότερες από 110 ελληνικές κωμωδίες και σε πάνω από 200 ξένα θεατρικά έργα.
Στις περισσότερες εμφανίσεις, παρτενέρ του ήταν η Ίλια Λιβυκού, με την οποία υπήρξαν ζευγάρι και στη ζωή, χωρίς όμως ποτέ να παντρευτούν. Οι δύο ηθοποιοί έζησαν ένα μεγάλο έρωτα, αλλά ο Βασίλης Λογοθετίδης ήταν, κατά βάση, μοναχικός άνθρωπος.
Στο θέατρο μπήκε κατά τύχη. Όπως γράφει η Φίνος Φίλμ, ο νεαρός Λογοθετίδης είχε φύγει από την Κωνσταντινούπολη με την κοπέλα του, αφού οι γονείς τους βάζανε εμπόδια στη σχέση τους. Άστεγοι και χωρίς χρήματα, βρήκαν καταφύγιο στον θίασο Κοτοπούλη, που εκείνη την εποχή αναζητούσε ηθοποιούς! Έμεινε εκεί για περίπου 30 χρόνια.
Ο Βασίλης Λογοθετίδης, όταν βρισκόταν στη σκηνή, σκόρπιζε το γέλιο με μία και μόνο γκριμάτσα. Ο κόσμος τον αγαπούσε ιδιαίτερα επειδή, όπως έγραψε ο Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, «υπήρξε ο άνθρωπος του λαού, που ένιωσε τον λαό και που έπαιξε για τον λαό».
Στη ζωή του όμως δεν ήταν κοινωνικός. Δεν παντρεύτηκε, ούτε απέκτησε παιδιά και τα τελευταία χρόνια της ζωής του, έμενε μόνος του στο Παλιό Φάληρο.
Τα δύο του αδέλφια ζούσαν μακριά. Η αδελφή του στην Αμερική και ο αδελφός του στην Κωνσταντινούπολη, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια και ο ίδιος. Όσοι τον έζησαν, περιγράφουν ένα μοναχικό άνθρωπο που απέφευγε τις κοσμικές εμφανίσεις και είχε αφιερώσει τη ζωή του στο θέατρο.
Οι γείτονες του τον θυμούνται να τρώει καθημερινά μόνος, σε εστιατόριο της γειτονιάς του. Σε άλλο κείμενό του, ο Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος είχε γράψει για το Λογοθετίδη: «Η ώρα της πικρής μοναξιάς κάνει πιο ανθρώπινη την άλλη ώρα, εκείνη του γέλιου».
Το απόγευμα της 20ης Φεβρουαρίου, ο Λογοθετίδης ετοιμαζόταν να πάει στο θέατρο, όπου πρωταγωνιστούσε στην παράσταση «Ο τελευταίος τίμιος». Την ώρα που ξυριζόταν, έπαθε καρδιακή προσβολή. Η οικιακή βοηθός άκουσε έναν ασυνήθιστο θόρυβο και έτρεξε στο μπάνιο, όπου τον βρήκε νεκρό. Ο ηθοποιός τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδιά του.
Το 1957 είχε πάθει έμφραγμα και παρά τις συστάσεις των γιατρών να μην κουράζεται και να είναι πολύ προσεκτικός, συνέχιζε τις επαγγελματικές του δραστηριότητες σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Το μόνο που έκανε ήταν να περιορίσει το ποτό και το κάπνισμα. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του, οι συνάδελφοί του παρατήρησαν ότι είχε χάσει τη ζωντάνια του και κουραζόταν εύκολα, αλλά δεν τα παρατούσε. Το θέατρο αποτελούσε το δεύτερο σπίτι του.
Λίγο πριν από το μοιραίο, είχε εξομολογηθεί στους φίλους του ότι θα ήθελε να πεθάνει στο θέατρο. Έφυγε λίγο πριν πάει εκεί. Η είδηση του θανάτου του βύθισε στο πένθος όχι μόνο τους ανθρώπους του θεάτρου, αλλά και χιλιάδες κόσμου, που αγαπούσε και θαύμαζε τον ηθοποιό.
Ύστερα από εντολή του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα και η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη. Στο «τελευταίο του ταξίδι» συνόδευσαν τον ηθοποιό 50.000 άτομα.
Οι συνάδελφοί του μίλησαν με συγκινητικά λόγια για εκείνον.
Ντίνος Ηλιόπουλος: «Ο Λογοθετίδης υπήρξε παράδειγμα γενναίου καλλιτέχνη, που δε θέλησε να υποκύψει αμαχητί».
Δημήτρης Χορν: «Αν δεν υπήρχε το εμπόδιο της γλώσσας, θα είχε αναγνωριστεί από όλο τον κόσμο ως ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς της εποχής μας».
Κάρολος Κουν: «Θρηνώ τον θάνατο του Λογοθετίδη και αισθάνομαι να έφυγε κάτι πολύτιμο».
Μαίρη Αρώνη: «Ξέρω πως στη δική μου νεότερη γενιά δεν θα ξαναδούμε Λογοθετίδη. Δεν γεννιούνται συχνά οι μεγάλοι».
Ο Βασίλης Λογοθετίδης πέθανε μόνος, αλλά η τελευταία του διαδρομή έγινε όπως του άξιζε. Με το χειροκρότημα του κοινού.
Ο «θυελλώδης» έρωτας με την Ίλια Λιβυκού
Φλογερή, χυμώδης και άκρως κοινωνική, η Ίλια Λιβυκού ήταν πάντα το επίκεντρο της παρέας. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι μεταξύ όλων όσων την φλέρταραν, εκείνη θα διάλεγε τον μοναχικό και ιδιόρρυθμο Βασίλη Λογοθετίδη; Κι όμως, ο μεγάλος κωμικός αποτέλεσε τον μέντορά της, τον παρτενέρ της στο θέατρο και το σινεμά, τον μεγάλο έρωτά της στη ζωή.
Παντρεμένη από μικρή και μητέρα τριών παιδιών, η Αμαλία Χατζάκη -όπως ήταν το πραγματικό της όνομα- θα λάμψει από τις πρώτες εμφανίσεις της στο σανίδι το 1948 και θα μπει αμέσως στο καλλιτεχνικό στόχαστρο του Βασίλη Λογοθετίδη. Οι δυο τους δημιούργησαν ένα από τα πιο πετυχημένα υποκριτικά δίδυμα της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Αξέχαστες είναι οι ταινίες που γύρισαν μαζί: «Κάλπικη λίρα», «Σάντα Τσικίτα», «Βότσαλο στη λίμνη», «Ζηλιαρόγατος», «Δελησταύρος και υιός» και «Ήρωας με παντούφλες».
Ο Λογοθετίδης γνώρισε την πρωτοεμφανιζόμενη εκρηκτική ντίβα το 1948, λίγο πριν γίνει θιασάρχης, αναγνωρίζοντας από την πρώτη στιγμή το κωμικά παράταιρο και αταίριαστο της συνύπαρξής τους. Κι έτσι από τις 12 ταινίες που γύρισε ο κορυφαίος κωμικός, στις εννιά είχε ως παρτενέρ την Ίλυα Λιβυκού.
Αλλά και στο θέατρο η Ίλια Λιβυκού βρισκόταν πάντα στο πλευρό του Βασίλη Λογοθετίδη, από την ημέρα που εκείνος έφτιαξε τον δικό του θίασο. Τα θεατρικά πηγαδάκια της εποχής έλεγαν μάλιστα ότι ο Λογοθετίδης έκανε το τολμηρό βήμα να ιδρύσει τον δικό του θίασο κάτω από τις παραινέσεις και τη στήριξη της Λιβυκού.
Το ζευγάρι άφησε εποχή. Αν και οι δύο ηθοποιοί ήταν για μεγάλο διάστημα ζευγάρι και στη ζωή, δεν επισημοποίησαν ποτέ τη σχέση τους. Λογοθετίδης και Λιβυκού έζησαν έναν μεγάλο έρωτα, ο οποίος ωστόσο προσέκρουσε στη θρυλική μοναχικότητα του Λογοθετίδη. Ο μεγάλος κωμικός ζούσε μόνος στο Παλαιό Φάληρο και κάθε μεσημέρι τον έβλεπαν να τρώει μόνος σε μια ταβέρνα της περιοχής.
Η Ίλια Λιβυκού είχε ήδη πάρει διαζύγιο από τον σύζυγό της και μεγάλωνε μόνη τα παιδιά της. Την προσωπική της σχέση με τον Λογοθετίδη δεν την παραδέχτηκαν ποτέ κανένας εκ των δύο. Τους χώρισε μόνο ο θάνατος του Λογοθετίδη.
Η Ίλια Λιβυκού, απαρηγόρητη, επέλεξε να μην ξαναπαίξει σε θεατρικά έργα που είχε παίξει στο παρελθόν μαζί με τον αγαπημένο της. Ωστόσο, ήταν αποφασισμένη να συνεχίσει την καριέρα της, σόλο πλέον. Επιπλέον, έπρεπε να αποδείξει στους κακοπροαίρετους που την θεωρούσαν απλώς την κυρία του βασιλιά της ελληνικής κωμωδίας ότι ήταν πολύ περισσότερα.
Και πραγματικά, όταν επανεμφανίστηκε στη σκηνή έκανε αίσθηση. Έμοιαζε πολύ μεγαλύτερη από την ηλικία της και επέλεξε δραματικούς ρόλους, σε πλήρη αντίθεση με όσα είχε κάνει στο παρελθόν. Το κοινό και οι κριτικοί αναγνώρισαν την ποιότητα των ερμηνειών της. Παραμένει αξέχαστη η ερμηνεία της τόσο στην «Κατάρα της μάνας» του Γεωργιάδη όσο και στην «Αντιγόνη» του Τζαβέλλα.
Η Ίλια Λιβυκού συνέχισε επί πολλά χρόνια την καριέρα της στο σινεμά και το θέατρο και καλλιτεχνικά εκτιμήθηκε πολύ περισσότερο για αυτήν την περίοδο παρά ως παρτενέρ του αγαπημένου της Βασίλη Λογοθετίδη στο κωμικό τους δίδυμο.






0 ΣΧΟΛΙΑ