Ozempic και Mounjaro: Τι συμβαίνει όταν σταματούν οι ενέσεις αδυνατίσματος – Η προειδοποίηση Γρηγοράκη
Η μεγάλη απήχηση που έχουν αποκτήσει τα ενέσιμα φάρμακα για την απώλεια βάρους, όπως το Ozempic και το Mounjaro, έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Παρά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα που μπορεί να επιτευχθούν με την κατάλληλη θεραπεία, ένα σημαντικό ερώτημα εξακολουθεί να απασχολεί όσους τα χρησιμοποιούν: τι γίνεται όταν σταματήσουν οι ενέσεις; Ο κλινικός διαιτολόγος – διατροφολόγος Δημήτρης Γρηγοράκης, μιλώντας στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», αναφέρθηκε στον κίνδυνο επαναπρόσληψης των χαμένων κιλών, στις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και στη σημασία της σωστής διατροφής.
Τι συμβαίνει στον οργανισμό μετά τη διακοπή των Ozempic και Mounjaro
Τα τελευταία χρόνια, οι φαρμακευτικές θεραπείες που επηρεάζουν τους μηχανισμούς της όρεξης και του κορεσμού έχουν αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η παχυσαρκία. Το Ozempic περιέχει σεμαγλουτίδη, ενώ το Mounjaro περιέχει τιρζεπατίδη. Πρόκειται για διαφορετικές δραστικές ουσίες, οι οποίες επιδρούν σε ορμονικούς μηχανισμούς που σχετίζονται με τη ρύθμιση του σακχάρου και της πρόσληψης τροφής. Οι θεραπείες αυτές μπορούν να βοηθήσουν συγκεκριμένους ασθενείς, όταν χορηγούνται για τις εγκεκριμένες ενδείξεις τους και υπό ιατρική παρακολούθηση. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους δεν σημαίνει ότι η παχυσαρκία αντιμετωπίζεται οριστικά μέσα σε λίγους μήνες ή ότι η διακοπή της αγωγής δεν θα έχει συνέπειες στο σωματικό βάρος.
Ο γνωστός διατροφολόγος επισήμανε ότι η φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας πρέπει να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο θεραπευτικό πρόγραμμα. «Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί, ειδικά οι παλαιότεροι, με κάποια φάρμακα που είχαν λάβει διαστάσεις και πλέον έχουν αποσυρθεί. Σήμερα ζούμε το μεγαλείο αυτής της επιστημονικής εξέλιξης. Η φαρμακευτική προσέγγιση της παχυσαρκίας είναι ένα επικουρικό μέσο στη συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος. Και λέω της παχυσαρκίας, όχι της υπερβαρότητας ή των λίγων κιλών που θέλουμε να χάσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η παχυσαρκία αποτελεί σύνθετη κατάσταση, στην οποία εμπλέκονται βιολογικοί, γενετικοί, περιβαλλοντικοί και συμπεριφορικοί παράγοντες. Γι’ αυτό και η διαχείρισή της δεν περιορίζεται στη μείωση του αριθμού που δείχνει η ζυγαριά. Η διατροφική υποστήριξη, η κατάλληλη σωματική δραστηριότητα, ο επαρκής ύπνος και η παρακολούθηση από επαγγελματίες υγείας αποτελούν σημαντικά στοιχεία ενός μακροχρόνιου σχεδίου. «Η φαρμακευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ή της υπερβαρότητας, αν δεν είναι πολυδιάστατη, είναι μονοθεραπεία», σημείωσε.
VIRAL
Η επαναπρόσληψη βάρους μετά τη διακοπή των ενέσεων
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχολούν τους ασθενείς είναι η πιθανότητα να επιστρέψουν τα κιλά που έχασαν όταν ολοκληρωθεί ή διακοπεί η θεραπεία. Τα συγκεκριμένα φάρμακα επηρεάζουν την όρεξη και το αίσθημα κορεσμού. Όταν η φαρμακευτική δράση υποχωρεί, είναι πιθανό να αυξηθεί ξανά η πείνα, γεγονός που μπορεί να δυσκολέψει τη διατήρηση του νέου βάρους. Ο Δημήτρης Γρηγοράκης χρησιμοποίησε ιδιαίτερα έντονη διατύπωση για να περιγράψει αυτόν τον κίνδυνο. «Εκατό τοις εκατό, αν κάποιος σταματήσει τις ενέσεις, θα πάρει τέσσερις φορές πιο γρήγορα τα κιλά που έχασε σε σχέση με έναν άνθρωπο που σταμάτησε μια δίαιτα», υποστήριξε.
Η διακοπή μιας θεραπείας για την παχυσαρκία δεν είναι μια απόφαση που πρέπει να λαμβάνεται χωρίς συνεννόηση με τον θεράποντα γιατρό. Το κατάλληλο πλάνο εξαρτάται από το ιστορικό του ασθενούς, τον λόγο για τον οποίο χορηγήθηκε το φάρμακο, τη μεταβολή του βάρους και τυχόν συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν η αγωγή χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη, καθώς η διακοπή της μπορεί να επηρεάσει τον γλυκαιμικό έλεγχο. Παράλληλα, η σταδιακή διαμόρφωση διατροφικών συνηθειών και η διατήρηση της μυϊκής μάζας αποτελούν ουσιαστικές προτεραιότητες κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Διαβάστε επίσης
Στη συνέντευξή του, ο διατροφολόγος αναφέρθηκε και στις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες των συγκεκριμένων φαρμάκων. «Η φαρμακευτική λήψη του πεπτιδίου και των διπλών αγωνιστών συνδέεται με σοβαρά γαστρεντερικά προβλήματα, κόπωση και απώλεια μυϊκής μάζας, αλλά και ζητήματα που απαιτούν διατροφοκεντρική αντιμετώπιση», ανέφερε. Η ναυτία, ο έμετος, η διάρροια και η δυσκοιλιότητα συγκαταλέγονται στις γνωστές γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες αυτών των θεραπειών, με τη συχνότητα και τη βαρύτητά τους να διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή. Η απώλεια βάρους μπορεί επίσης να συνοδεύεται από μείωση άλιπης μάζας, γεγονός που καθιστά σημαντική την επαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης και την κατάλληλη άσκηση, σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε ατόμου. Ο Δημήτρης Γρηγοράκης αναφέρθηκε και σε σπανιότερες αλλά σοβαρές επιπλοκές. «Παγκρεατίτιδες και άλλα συνοδά προβλήματα μπορεί, σε δεύτερη φάση, να προκύψουν», είπε.
0 ΣΧΟΛΙΑ