12 χρόνια μετά: Να γιατί η πτήση MH370 εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος

Στις 8 Μαρτίου 2014, στους νυχτερινούς ουρανούς πάνω από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, ένα αεροσκάφος Boeing 777 της Malaysia Airlines εκτελούσε την προγραμματισμένη πτήση MH370 από το Κουάλα Λουμπούρ προς το Πεκίνο, μεταφέροντας 239 επιβαίνοντες. Στο κόκπιτ, η κατάσταση φαινόταν απολύτως φυσιολογική: οι οθόνες ναυτιλίας φωτίζονταν, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας άκουγαν την ήρεμη φωνή του κυβερνήτη και οι επιβάτες στην καμπίνα ετοιμάζονταν να κοιμηθούν.

Όμως, μέσα σε λίγα λεπτά, η πτήση MH370 εξαφανίστηκε από τα πολιτικά ραντάρ. Δεν υπήρξε καμία συντριβή μπροστά στα μάτια των ελεγκτών, ούτε εκπέμφθηκε σήμα κινδύνου (Mayday).

Αυτό που ακολούθησε μετατράπηκε στο μεγαλύτερο και πιο σκοτεινό μυστήριο στην ιστορία της παγκόσμιας αεροπορίας. Πώς είναι δυνατόν ένα γιγαντιαίο αεροσκάφος, μήκους άνω των 60 μέτρων και βάρους άνω των 200 τόνων, να εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει ίχνη για περισσότερο από μία δεκαετία;

Η αόρατη στροφή στο σκοτάδι και η απενεργοποίηση των συστημάτων

Στο σημείο μεταβίβασης της εναέριας κυκλοφορίας μεταξύ Μαλαισίας και Βιετνάμ, στις 01:21 τα ξημερώματα, συνέβη το αδιανόητο. Το Boeing 777 έπαψε ξαφνικά να εκπέμπει δεδομένα.

VIRAL

Σοκ: Πέντε γυναίκες καταγγέλλουν γνωστό influencer – «Μου κατέβασε το παντελόνι και προσπάθησε να μπει μέσα μου»

Βόμβα στο OPEN: Παραιτήθηκε η Μίνα Καραμήτρου λόγω Στραβελάκη! 

Ιουλία Καλλιμάνη: Αυτός είναι ο επιχειρηματίας που παντρεύεται – Δείτε φωτογραφία τους

Πρώτα απενεργοποιήθηκε ο πομποδέκτης (transponder), η συσκευή που μεταδίδει το υψόμετρο και τον αναγνωριστικό αριθμό της πτήσης στα πολιτικά ραντάρ. Αμέσως μετά, απενεργοποιήθηκε το σύστημα ACARS, το οποίο στέλνει τηλεμετρικά δεδομένα για τη λειτουργία των κινητήρων μέσω δορυφόρου.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μια τέτοια ταυτόχρονη σιγή δεν μπορεί να αποδοθεί σε τυχαία ηλεκτρολογική βλάβη. Για να σβήσουν αυτά τα συστήματα, απαιτούνται χειροκίνητες και συνειδητές ενέργειες από το κόκπιτ, από κάποιον που γνώριζε ακριβώς ποιοι διακόπτες έπρεπε να κατεβούν.

Αμέσως μετά τη σιγή, το αεροσκάφος πραγματοποίησε μια απότομη, ακραία ελιγμό στροφής προς τα αριστερά, εγκαταλείποντας την πορεία προς την Κίνα και κατευθυνόμενο πίσω, προς τη χερσόνησο της Μαλαισίας. Ο ελιγμός ήταν τόσο βίαιος που άσκησε τεράστιες καταπονcollections στην άτρακτο.

Η μοιραία πτήση MH370 της Malaysia Airlines

Τα στρατιωτικά ραντάρ και το παιχνίδι «κρυφτό» στα σύνορα

Ενώ τα πολιτικά ραντάρ έχασαν το αεροπλάνο, τα στρατιωτικά ραντάρ της Μαλαισίας και της Ταϊλάνδης κατέγραψαν μια σειρά από εντυπωσιακούς και επικίνδυνους ελιγμούς:

Απότομη ανύψωση: Το αεροσκάφος ανήλθε αρχικά στα 13.700 μέτρα (45.000 πόδια), ξεπερνώντας το ανώτατο ασφαλές όριο πτήσης του τύπου Boeing 777, προκαλώντας πιθανότατα αποσυμπίεση στην καμπίνα.

• Βουτιά και χαμηλή πτήση: Στη συνέχεια, πραγματοποίησε απότομη κατάδυση στα 7.000 μέτρα, πετώντας πάνω από το Στενό της Μαλάκκα.
• Τακτική απόκρυψης: Το αεροσκάφος κινούνταν ακριβώς πάνω στη μεθοριακή γραμμή μεταξύ Μαλαισίας και Ταϊλάνδης, κάνοντας ελιγμούς ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα στις ζώνες ευθύνης των δύο κρατών. Αυτή η τακτική επέτρεψε στον χειριστή να περάσει απαρατήρητος, καθώς κάθε χώρα υπέθετε ότι το ίχνος ανήκε στη δικαιοδοσία της γείτονος.

Επιπλέον, τα στρατιωτικά ραντάρ επιβεβαίωσαν ότι το σκάφος πέρασε πάνω από το νησί Πενάνγκ —τη γενέτειρα του κυβερνήτη Ζαχαρί Αχμάντ Σαχ (Zaharie Ahmad Shah). Αναλύσεις της τροχιάς έδειξαν μια ελαφρά κλίση των φτερών πάνω από το νησί, κίνηση που πολλοί ερευνητές ερμήνευσαν ως έναν αποχαιρετιστήριο ελιγμό του πιλότου προς την πατρίδα του.

Τα 7 δορυφορικά «χειραψίες» (Inmarsat Handshakes)

Ενώ οι αεροπορικές αρχές αναζητούσαν συντρίμμια στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, οι μηχανικοί της εταιρείας δορυφορικών επικοινωνιών Inmarsat στο Λονδίνο ανακάλυψαν κάτι εκπληκτικό.

Αν και τα συστήματα επικοινωνίας του κόκπιτ είχαν σβήσει, ο δορυφορικός τερματικός σταθμός του αεροσκάφους συνέχιζε να ανταλλάσσει αυτόματα σήματα (“χειραψίες”) με έναν δορυφόρο που βρισκόταν 35.000 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη.

Καταγράφηκαν συνολικά επτά ηλεκτρονικές χειραψίες, μία κάθε ώρα. Αυτό απέδειξε ότι μετά την εξαφανισή του από τα ραντάρ, το Boeing 777 συνέχισε να πετά επί επτά ολόκληρες ώρες στο απόλυτο σκοτάδι.

Χρησιμοποιώντας τη φυσική μέθοδο του φαινομένου Ντόπλερ (Doppler effect) στις οριακές διακυμάνσεις των συχνοτήτων, οι επιστήμονες υπολόγισαν την απόσταση του αεροσκάφους από τον δορυφόρο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το αεροπλάνο δεν έπεσε στην Ασία, αλλά ακολούθησε ένα νότιο τόξο, κατευθυνόμενο απευθείας προς τις πιο απομονωμένες και αχανείς περιοχές του Νότιου Ινδικού Ωκεανού.

Στις 08:19 το πρωί, καταγράφηκε το έβδομο και ημιτελές σήμα. Σήμαινε ότι τα καύσιμα είχαν εξαντληθεί πλήρως, οι κινητήρες έσβησαν και το αεροσκάφος μετατράπηκε σε ένα βαρύ ανεμόπτερο που κατέληξε στον ωκεανό.

Το ευρηματικό σκηνικό στο σπίτι του κυβερνήτη

Οι έρευνες των αρχών επικεντρώθηκαν στην προσωπική ζωή του κυβερνήτη Ζαχαρί Αχμάντ Σαχ. Στο σπίτι του στα προάστιες του Κουάλα Λουμπούρ, η αστυνομία κατέσχεσε τον επαγγελματικό εξομοιωτή πτήσεων που είχε κατασκευάσει ο ίδιος με 6 οθόνες.

Όταν ειδικοί του FBI ανέκτησαν τα διαγραμμένα αρχεία από τους σκληρούς δίσκους του εξομοιωτή, αποκαλύφθηκε μια σοκαριστική λεπτομέρεια: λίγες εβδομάδες πριν από το μοιραίο ταξίδι, κάποιος είχε χρησιμοποιήσει τον εξομοιωτή για να προσομοιώσει μια διαδρομή που ξεκικούσε από το Κουάλα Λουμπούρ, περνούσε από το Στενό της Μαλάκκα και κατέληγε στο νότιο τμήμα του Ινδικού Ωκεανού.

Τα σημεία αυτής της εικονικής πορείας συνέπιπταν σχεδόν απόλυτα με το νότιο τόξο που υπολόγισαν οι επιστήμονες από τα δορυφορικά σήματα της Inmarsat. Η διαγραφή αυτών των συγκεκριμένων δεδομένων υπέδειξε μια μεθοδευμένη προσπάθεια απόκρυψης των ιχνών πριν από την πραγματική απογείωση.

Τα πρώτα συντρίμμια και το μυστήριο του βυθού

Για 508 ημέρες δεν είχε βρεθεί ούτε ένα ίχνος του αεροσκάφους. Η πρώτη φυσική απόδειξη εμφανίστηκε τον Ιούλιο του 2015 στις ακτές της νήσου Ρεϊνιόν (Réunion), χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά στον Ινδικό Ωκεανό, όταν ξεβράστηκε ένα τμήμα του πτερυγίου (flaperon) του Boeing 777.

Η εξέταση των θαλάσσιων οργανισμών (κοχυλιών) που είχαν προσκολληθεί στο μέταλλο επιβεβαίωσε ότι το κομμάτι ταξίδευε επί μήνες στα ψυχρά θαλάσσια ρεύματα του νότιου ημισφαιρίου. Παράλληλα, η μηχανική παραμόρφωση του flaperon υπέδειξε ότι πιθανότατα βρισκόταν σε εκτεταμένη θέση κατά την επαφή με το νερό, γεγονός που ενισχύει τη θεωρία μιας ελεγχόμενης θαλάσσιας προσνήωσης.

Αργότερα, νέα συντρίμμια εντοπίστηκαν στη Μοζαμβίκη, τη Νότια Αφρική και τη Μαδαγασκάρη.

Ωστόσο, παρά τις σαρωτικές έρευνες σε έκταση άνω των 120.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων με αυτόνομα υποβρύχια ρομπότ σε βάθη άνω των 4.000 μέτρων, το κύριο σώμα της ατράκτου παραμένει άφαντο. Ο ανάγλυφος βυθός του Ινδικού Ωκεανού, με τα υποθαλάσσια φαράγγια και τα παχιά στρώματα ιζημάτων, συνεχίζει να κρατά ερμητικά κλειστό το μεγαλύτερο αεροπορικό μυστήριο της εποχής μας.