Σαν σήμερα, 11 Δεκεμβρίου 1844: Ο δρ. Τζον Ριγκς εφαρμόζει για πρώτη φορά αναισθησία για την εξαγωγή δοντιού

Στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ, ένας οδοντίατρος, ο Δρ. Χόρας Γουέλς, τόλμησε να υποβληθεί σε πειραματική εξαγωγή δοντιού, χρησιμοποιώντας το περιβόητο «αέριο γέλιου». Ο συνάδελφός του, Δρ. Τζον Ριγκς, πραγματοποίησε την επέμβαση. Η ημερομηνία αυτή σηματοδότησε την αρχή του τέλους του βασανιστικού πόνου στις χειρουργικές επεμβάσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για τη σύγχρονη αναισθησιολογία.

Σαν σήμερα, 11 Δεκεμβρίου 1844. Το ημερολόγιο γράφει Χάρτφορντ, Κονέκτικατ. Μια ψυχρή χειμωνιάτικη μέρα έμελλε να φιλοξενήσει ένα από τα σημαντικότερα επιστημονικά πειράματα του 19ου αιώνα. Δεν επρόκειτο για μια επίδειξη σε αμφιθέατρο, αλλά για μια πράξη που συνέβη μεταξύ δύο οδοντιάτρων: του Δρ. Χόρας Γουέλς (Horace Wells) και του Δρ. Τζον Μ. Ριγκς (John M. Riggs).

VIRAL

Αποκλειστικό από το θρίλερ της Καλαμάτας: Το «μαύρο κουτί» του γυναικοκτόνου – Βρέθηκε σκληρός δίσκος με 40 κωδικούς και απόρρητα αρχεία! Τι κρύβει μέσα;

Airbnb-ντροπή: Οι ιδιοκτήτες ξέχασαν να αδειάσουν τη ντουλάπα και η τουρίστρια έπαθε το σοκ της ζωής της!

Θανατική ποινή για τους άνδρες που κακοποίησαν τουρίστρια μπροστά στα παιδιά της αφού το αυτοκίνητό της έμεινε από καύσιμα

Ο στόχος ήταν απλός: να αποδειχθεί ότι μια οδοντιατρική επέμβαση, η κοινή και επίπονη εξαγωγή ενός δοντιού, μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς πόνο. Το μέσο; Το νιτρικό οξείδιο, γνωστό τότε ως το «αέριο γέλιου» (laughing gas).

Από το πανηγύρι στο ιατρείο: Η αρχή της ιδέας

Η ιδέα δεν γεννήθηκε σε κάποιο εργαστήριο, αλλά σε ένα… υπαίθριο σόου. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Δρ. Χόρας Γουέλς είχε παρακολουθήσει μια δημόσια επίδειξη των επιδράσεων του νιτρικού οξειδίου, που διεξήγαγε ο περιοδεύων χημικός Γκάρντνερ Κόλτον (Gardner Q. Colton). Κατά τη διάρκεια της επίδειξης, ένας άνδρας που είχε εισπνεύσει το αέριο, ο Σάμιουελ Ά. Κούλεϊ (Samuel A. Cooley), χτύπησε το πόδι του τόσο άσχημα που τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά φάνηκε να μην αντιλαμβάνεται τον πόνο παρά μόνο όταν υποχώρησαν τα αποτελέσματα του αερίου.

Ο Γουέλς, ως οδοντίατρος, είδε αμέσως την τεράστια προοπτική: αν το αέριο μπορούσε να αναστείλει την αίσθηση του πόνου μετά από έναν τραυματισμό, θα μπορούσε να το κάνει και κατά τη διάρκεια μιας ελεγχόμενης χειρουργικής επέμβασης. Μέχρι τότε, η οδοντιατρική (και η χειρουργική γενικότερα) ήταν συνώνυμη του βασανισμού. Οι ασθενείς δένονταν, κρατούσαν σφιχτά αντικείμενα και ο πόνος ήταν αναπόφευκτος.

Η ιστορική πρώτη εφαρμογή

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο Δρ. Γουέλς πήρε την τολμηρή απόφαση να γίνει ο ίδιος το πειραματόζωο. Συμφώνησε με τον συνάδελφό του, τον διακεκριμένο οδοντίατρο Δρ. Τζον Ριγκς, να του αφαιρέσει ένα δόντι που πονούσε. Ο Ριγκς, ο οποίος είχε αρχικά αμφιβολίες, πείστηκε από την επιμονή του Γουέλς.

Στις 11 Δεκεμβρίου 1844, παρουσία του Κόλτον, ο Γουέλς εισέπνευσε το νιτρικό οξείδιο. Μόλις το αέριο τον οδήγησε σε μια κατάσταση ασυνειδησίας, ο Δρ. Ριγκς, με ακρίβεια και ταχύτητα, αφαίρεσε το δόντι.

Όταν ο Γουέλς συνήλθε, ρωτήθηκε αμέσως για την αίσθηση. Η ιστορική του απάντηση ήταν: «Μια νέα εποχή έχει ξημερώσει! Δεν αισθάνθηκα απολύτως τίποτα, ούτε καν όσο ένα τσίμπημα καρφίτσας!»

Το πείραμα ήταν απόλυτα επιτυχημένο. Η πρώτη τεκμηριωμένη χρήση αναισθησίας για χειρουργικό σκοπό ήταν γεγονός.

Χόρας Γουέλς (1815 – 1848)

Από την επιτυχία στην τραγωδία: Η μάχη για την αναγνώριση

Ενθουσιασμένος από την επιτυχία, ο Γουέλς επιχείρησε να δημοσιοποιήσει την ανακάλυψή του. Τον Ιανουάριο του 1845, ταξίδεψε στη Βοστώνη για να παρουσιάσει την μέθοδο σε φοιτητές της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ και στον πρώην συνέταιρό του, Δρ. Γουίλιαμ Τ.Γ. Μόρτον (William T.G. Morton).

Δυστυχώς, η επίδειξη πήγε στραβά. Ή ο ασθενής δεν εισέπνευσε επαρκή ποσότητα αερίου, ή το αέριο δεν ήταν αρκετά ισχυρό. Ο ασθενής φώναξε από τον πόνο κατά τη διάρκεια της επέμβασης και ο Γουέλς αποδοκιμάστηκε από το κοινό, το οποίο θεώρησε την προσπάθεια ως αποτυχία ή απάτη. Η ιατρική κοινότητα τον απέρριψε, χαρακτηρίζοντάς τον «απατεώνα».

Αν και ο Γουέλς συνέχισε να χρησιμοποιεί το νιτρικό οξείδιο με επιτυχία στο ιδιωτικό του ιατρείο, η δημόσια κατακραυγή τον πλήγωσε βαθιά. Την ίδια στιγμή, ο Μόρτον, χρησιμοποιώντας αιθέρα (ένα πιο αποτελεσματικό αναισθητικό), πραγματοποίησε μια επιτυχημένη δημόσια επέμβαση το 1846, διεκδικώντας την πατρότητα της αναισθησίας.

Ο Χόρας Γουέλς, απογοητευμένος και πιεσμένος από τις συνθήκες, οδηγήθηκε σε τραγικό τέλος, αυτοκτονώντας το 1848, ενώ ακόμη πάλευε για την αναγνώρισή του.

Η δικαίωση και η κληρονομιά του Ριγκς

Παρά το άδοξο τέλος του Γουέλς, η ιστορία τον δικαίωσε. Η παγκόσμια ιατρική κοινότητα αναγνώρισε αργότερα τον Χόρας Γουέλς ως τον πρωτοπόρο της αναισθησίας.

Ωστόσο, η συμβολή του Δρ. Τζον Ριγκς δεν πρέπει να υποτιμάται. Ως ο χειρουργός που πραγματοποίησε την ιστορική πράξη, ο Ριγκς δεν ήταν μόνο ο εκτελεστής, αλλά και ο πρώτος ιατρός που εφάρμοσε αναισθησία σε ασθενή (τον Γουέλς) για χειρουργικό σκοπό. Συνέχισε να χρησιμοποιεί N2O στην πρακτική του, και η επιτυχία της επέμβασης της 11ης Δεκεμβρίου 1844, αποτελεί τη θεμελιώδη απόδειξη που οδήγησε στην αποδοχή της αναισθησίας.

Η μέρα αυτή δεν άλλαξε μόνο την οδοντιατρική, αλλά ολόκληρη τη χειρουργική επιστήμη. Χάρη στην τόλμη του Χόρας Γουέλς και στην εμπιστοσύνη του Δρ. Ριγκς, ο φόβος και ο αβάσταχτος πόνος έδωσαν τη θέση τους στην ελπίδα και την αποτελεσματικότητα, καθιστώντας τις πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις όχι μόνο εφικτές, αλλά και ανθρώπινες.