Σαν σήμερα, 12 Νοεμβρίου 2011: Η οικονομική κρίση οδηγεί τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι σε παραίτηση από την πρωθυπουργία της Ιταλίας

Σαν σήμερα, στις 12 Νοεμβρίου του 2011, έλαβε χώρα μια κορυφαία στιγμή της ευρωπαϊκής πολιτικής ιστορίας που επισφράγισε το βάθος της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης. Ο αμφιλεγόμενος μεγιστάνας και τρεις φορές πρωθυπουργός της Ιταλίας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, μετά από εβδομάδες ασφυκτικών πιέσεων από τις αγορές, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την ίδια την ιταλική αντιπολίτευση. Η παραίτηση του «Καβαλιέρε» δεν ήταν αποτέλεσμα ενός σκανδάλου, αν και η πολιτική του διαδρομή ήταν γεμάτη τέτοια, αλλά αποτέλεσμα της οικονομικής κατάρρευσης και της απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας εν μέσω παγκόσμιας αβεβαιότητας.

Η εβδομάδα της κατάρρευσης: Η απειλή της χρεοκοπίας

Η παραίτηση του Μπερλουσκόνι επισφράγισε μία εβδομάδα πολιτικής και οικονομικής έντασης που απείλησε να βυθίσει την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης στο χάος. Από την αρχή του Νοεμβρίου, οι αποδόσεις των ιταλικών ομολόγων είχαν εκτοξευθεί σε επίπεδα μη βιώσιμα, ξεπερνώντας το κρίσιμο όριο του 7%. Αυτό το ποσοστό, το οποίο είχε προηγουμένως οδηγήσει την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία σε αιτήματα διάσωσης, σήμανε συναγερμό σε όλη την Ευρωζώνη.

Στις 8 Νοεμβρίου 2011, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι υπέστη μια βαριά κοινοβουλευτική ήττα. Αν και κέρδισε την ψηφοφορία για τον ισολογισμό του 2010, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία (316 έδρες) στη Βουλή, καθώς μόλις 308 βουλευτές ψήφισαν υπέρ. Η αντιπολίτευση, επιλέγοντας να απέχει μαζικά, κατάφερε να «εκθέσει» την παραπαίουσα κυβέρνηση. Ο επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος, Πιερλουίτζι Μπερσάνι, δήλωσε αμέσως: «Η κυβέρνηση δεν έχει την πλειοψηφία σε αυτή την αίθουσα» και ζήτησε επίμονα την παραίτηση του πρωθυπουργού.

Η πίεση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Ναπολιτάνο

Η πολιτική αστάθεια και η αδυναμία του Μπερλουσκόνι να περάσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ενόσω η Ιταλία βρισκόταν αντιμέτωπη με κολοσσιαίο δημόσιο χρέος, προκάλεσαν την άμεση παρέμβαση των ευρωπαϊκών θεσμών. Ο Μπερλουσκόνι είχε δεχθεί επιστολή υποδείξεων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), ενώ σύμφωνα με μεταγενέστερες αποκαλύψεις των WikiLeaks, βρισκόταν υπό έντονη πίεση και παρακολούθηση από ηγέτες όπως η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί.

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Στην φυλακή γνωστός Έλληνας τραγουδιστής: Κατηγορείται για αποπλάνηση ανήλικης κατ΄εξακολούθηση – Τι συνέβη

Κάτω από αυτό το κλίμα, ο Μπερλουσκόνι υποσχέθηκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, ότι θα παραιτηθεί μόλις η ιταλική Βουλή ψηφίσει το πακέτο οικονομικής σταθεροποίησης που απαιτούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Ναπολιτάνο, ο οποίος θεωρούσε ότι η παραμονή του Μπερλουσκόνι συνιστούσε κίνδυνο για την οικονομική επιβίωση της χώρας, επενέβη άμεσα, προκαλώντας την παραίτηση αποκλειστικά στη βάση της απειλητικής επιστολής από την Ευρωζώνη.

Το τέλος μιας εποχής και ο πανηγυρισμός στους δρόμους

Το Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011, η ιταλική Βουλή υπερψήφισε τον νόμο για τα οικονομικά μέτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με 380 ψήφους υπέρ, έναντι 26 κατά. Τηρήθηκε έτσι η υπόσχεση. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι κατευθύνθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο και υπέβαλε την παραίτησή του, την οποία ο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο έκανε αμέσως δεκτή.

EUROKINISSI

Η είδηση της παραίτησης προκάλεσε πρωτοφανείς σκηνές πανηγυρισμών στους δρόμους της Ρώμης και άλλων ιταλικών πόλεων. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν κρατώντας ιταλικές σημαίες, χορεύοντας και ζητωκραυγάζοντας, καθώς η αποχώρηση του Καβαλιέρε σηματοδοτούσε, για πολλούς, την έξοδο από μια περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας και σκανδάλων.

Την επόμενη μέρα, ο Πρόεδρος Ναπολιτάνο ανέθεσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον τεχνοκράτη Μάριο Μόντι, πρώην Επίτροπο της ΕΕ, ο οποίος ανέλαβε να οδηγήσει τη χώρα μέσα από τη δίνη της κρίσης. Η παραίτηση του Μπερλουσκόνι, αν και αναγκαία λόγω των οικονομικών συνθηκών, αποτέλεσε το τέλος μιας εποχής για την ιταλική πολιτική ζωή, αλλά όχι και το τέλος της πολιτικής του καριέρας, καθώς ο αμφιλεγόμενος ηγέτης συνέχισε να παίζει κομβικό ρόλο στα ιταλικά πολιτικά δρώμενα μέχρι τον θάνατό του.