Σαν σήμερα, 16 Σεπτεμβρίου 1977: Πεθαίνει ολομόναχη στα 53 της χρόνια η Μαρία Κάλλας – Η σιωπή της «Φωνής του Αιώνα»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1977, ο κόσμος της τέχνης, και ειδικότερα της όπερας, βυθίστηκε σε ένα πένθος που ξεπέρασε τα σύνορα της Γαλλίας και της Ελλάδας. Η Μαρία Κάλλας, η απόλυτη ντίβα, η «φωνή του αιώνα», έφυγε από τη ζωή μόνη, στο διαμέρισμά της στο Παρίσι, σε ηλικία μόλις 53 ετών. Ο θάνατός της, που προήλθε από καρδιακή ανακοπή, ήταν ένας τραγικός επίλογος σε μια ζωή που υπήρξε, ταυτόχρονα, ένα αριστούργημα τέχνης και ένα δράμα ανθρώπινης μοίρας, γεμάτο δόξα, πάθος, αλλά και ανείπωτη θλίψη.

Η γέννηση μιας μεγάλης ντίβας: Από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα

Η ιστορία της Μαρίας Κάλλας, κατά κόσμον Μαρίας Άννας Σοφίας Καικιλίας Καλογεροπούλου, ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη το 1923, όπου γεννήθηκε από Έλληνες μετανάστες. Η οικογένειά της ήταν μια οικογένεια μεσαίας τάξης, αλλά η μητέρα της, Λίτσα, διέκρινε από νωρίς το ταλέντο της κόρης της. Το 1937, μετά τον χωρισμό των γονιών της, η Μαρία, μαζί με τη μητέρα της, επέστρεψε στην Αθήνα, όπου ξεκίνησε τις σπουδές της στο Ωδείο Αθηνών.

Η Ελλάδα ήταν το «σχολείο» της. Εκεί, υπό την καθοδήγηση της Ισπανίδας υψιφώνου Ελβίρας ντε Ιντάλγκο, η Κάλλας άρχισε να αναπτύσσει τη μοναδική της φωνή, η οποία ήταν ταυτόχρονα βαθιά, πλούσια και γεμάτη εκφραστική ένταση. Η φωνή της δεν ήταν η «τέλεια» φωνή της κλασικής όπερας. Ήταν, όμως, μια φωνή-εργαλείο, ικανή να μεταφέρει κάθε συναίσθημα, από τη χαρά μέχρι τον απόλυτο πόνο.

Η φωνή, το πάθος, ο θρύλος

Η πραγματική της απογείωση ήρθε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και του ’50. Μετά από μια σειρά εμφανίσεων σε Ιταλία, Ελλάδα και σε άλλες χώρες, η Κάλλας καθιερώθηκε ως μια «prima donna assoluta». Οι πιο διάσημοι ρόλοι της ήταν στην Norma, την Tosca, τη Medea και τη La Traviata.

Αυτό που την έκανε μοναδική, όμως, δεν ήταν μόνο η φωνή της. Ήταν η υποκριτική της δεινότητα, η ικανότητά της να ενσαρκώνει τους ρόλους της με έναν τρόπο που κανείς πριν από εκείνη δεν είχε καταφέρει. Η Κάλλας ήταν μια ηθοποιός που έπαιζε την κάθε νότα, την κάθε παύση, την κάθε κίνηση. Μετέφερε το συναίσθημα των ρόλων της με μια τέτοια ένταση που το κοινό, πολλές φορές, την παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα. Αυτό το «δραματικό» στοιχείο στην ερμηνεία της, ήταν που την έκανε θρύλο.

Το δράμα της ζωής και ο έρωτας που την κατέστρεψε

Δυστυχώς, η ζωή της Μαρίας Κάλλας δεν ήταν τόσο λαμπερή όσο η καριέρα της. Το 1959, σε μια γιορτή του Αριστοτέλη Ωνάση, γνώρισε τον Έλληνα μεγιστάνα. Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος, αλλά και καταστροφικός. Για χάρη του, η Κάλλας εγκατέλειψε τον σύζυγό της, Τζιοβάνι Μπατίστα Μενεγκίνι, και αφοσιώθηκε πλήρως στον Ωνάση. Ο έρωτάς τους ήταν ένα παγκόσμιο σκάνδαλο, που απασχόλησε τον Τύπο και τα μέσα ενημέρωσης για χρόνια.

Ωστόσο, η ευτυχία της ήταν βραχύβια. Ο Ωνάσης, δίχως να το περιμένει κανείς, την εγκατέλειψε για την Τζάκι Κένεντι. Αυτή η προδοσία ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για την Κάλλας. Η φωνή της άρχισε να φθίνει, οι εμφανίσεις της έγιναν σπάνιες, και η ίδια αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή, ζώντας απομονωμένη στο διαμέρισμά της στο Παρίσι.

Το τραγικό τέλος και η αθανασία

Η Μαρία Κάλλας πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977, μόνη, σε ηλικία 53 ετών. Ο θάνατός της ήταν απρόσμενος και άφησε ένα αίσθημα τραγωδίας. Η είδηση της απώλειάς της συγκλόνισε τον κόσμο της όπερας, αλλά και τους θαυμαστές της, που είχαν παρακολουθήσει τη ζωή της σαν ένα ανοιχτό βιβλίο.

Η 16η Σεπτεμβρίου 1977, λοιπόν, παραμένει μια ημέρα μνήμης για μια γυναίκα που υπήρξε, ταυτόχρονα, θρύλος και τραγική ηρωίδα. Η κληρονομιά της είναι ζωντανή. Οι ηχογραφήσεις της συνεχίζουν να εμπνέουν και να συγκινούν, και το όνομά της παραμένει συνώνυμο με την τέχνη της όπερας. Η Μαρία Κάλλας ήταν μια γυναίκα που πλήρωσε ακριβά το τίμημα της ιδιοφυΐας της, αλλά με τη ζωή της μας υπενθύμισε ότι η τέχνη, όταν είναι γεμάτη πάθος, είναι αθάνατη.