Αντίο στον Τζόρτζιο Αρμάνι: Ο αρχιτέκτονας της κομψότητας με την «αυτοκρατορία» των 2,3 δισ. ευρώ

Ο Ιταλός σχεδιαστής μόδας Τζόρτζιο Αρμάνι έφυγε από τη ζωή, όπως ανακοίνωσε την Πέμπτη η εταιρεία του.
Πέθανε ο σπουδαίος Τζιόρτζιο Αρμάνι
Σε ηλικία 91 ετών, ο Αρμάνι άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στον κόσμο της μόδας, εκπροσωπώντας το εκλεπτυσμένο ιταλικό στυλ με μοντέρνα αισθητική. Ξεχώριζε όχι μόνο για το σχεδιαστικό του ταλέντο, αλλά και για την επιχειρηματική του διορατικότητα, έχοντας υπό τη διεύθυνσή του έναν όμιλο με ετήσια έσοδα που άγγιζαν τα 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ (ή περίπου 2,7 δισ. δολάρια).
Ο Τζόρτζιο (ή Τζόρτζο) Αρμάνι (Giorgio Armani), γνωστός παγκοσμίως για τα κομψά ανδρικά κοστούμια που σχεδίαζε, είχε επίσης επιμεληθεί τη διακόσμηση πολλών ξενοδοχειακών χώρων. Ίδρυσε τη δική του εταιρεία μόδας το 1975 και θεωρούνταν ένας από τους πιο επιτυχημένους σχεδιαστές στην ιστορία της ιταλικής βιομηχανίας ένδυσης.
Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, η προσωπική του περιουσία ανερχόταν στα 11,1 δισεκατομμύρια δολάρια τον Ιούλιο του 2022, γεγονός που τον καθιστούσε τον δεύτερο πλουσιότερο Ιταλό. Το 2000 είχε δηλώσει φορολογητέο εισόδημα ύψους 167 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ μέχρι τον Απρίλιο του 2024 βρισκόταν στην τρίτη θέση των πλουσιότερων ανθρώπων στην Ιταλία, πίσω από τον Τζιοβάνι Φερρέρο και τον Αντρέα Πινατάρο.
Τα πρώτα βήματα του Αρμάνι
Ο Τζόρτζιο Αρμάνι, ένας από τους πιο εμβληματικούς εκπροσώπους της παγκόσμιας μόδας, γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1934 στην Πιατσέντζα, μια πόλη της βόρειας Ιταλίας, που βρίσκεται περίπου 40 μίλια νοτιοανατολικά του Μιλάνου, κοντά στις βαλτώδεις όχθες του ποταμού Πο.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Λύκειο Λεονάρντο ντα Βίντσι στο Μιλάνο, ο Αρμάνι φιλοδοξούσε να ακολουθήσει μια καριέρα στην ιατρική, ιδιαίτερα μετά την ανάγνωση του έργου του Α. Τζ. Κρόνιν «Η Ακρόπολη».
Εγγράφηκε στο τμήμα ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, αλλά το 1953, αφού φοίτησε για τρία χρόνια, έφυγε και κατατάχθηκε στον στρατό. Λόγω του ιατρικού του υπόβαθρου, τοποθετήθηκε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο στη Βερόνα, όπου παρακολουθούσε παραστάσεις στην Αρένα. Τελικά αποφάσισε να αναζητήσει μια διαφορετική επαγγελματική πορεία.
«Ως παιδί, και στη συνέχεια ως έφηβος», λέει, «δεν γνώριζα τη βιομηχανία της μόδας, απλώς και μόνο επειδή το ιταλικό φαινόμενο της μόδας δεν είχε ακόμη συμβεί». Αντ’ αυτού, ο Αρμάνι γράφτηκε το 1953 στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου για να γίνει γιατρός. Τα παράτησε μετά από τρία χρόνια για να καταταγεί στο στρατό και αργότερα προσλήφθηκε ως διακοσμητής βιτρινών στο μιλανέζικο πολυκατάστημα Rinascente.
«Μια από τις πρώτες μου δουλειές στη μόδα ήταν να δουλεύω δίπλα στον Nino Cerruti, ο οποίος ήταν υφαντής και είχε επίσης τη δική του σειρά ρούχων», λέει ο Armani. Εκεί ήταν που έμαθε την περίπλοκη διαδικασία της κατασκευής υφασμάτων, περνώντας χρόνο σε ένα εργοστάσιο υφαντουργίας ώστε να βελτιώσει την τέχνη του.
Τα επόμενα χρόνια, ο Αρμάνι εργάστηκε για καθιερωμένους οίκους όπως ο Valentino και ο Zegna, ενώ το 1975 ίδρυσε το ομώνυμο εμπορικό σήμα του στο Μιλάνο με τον Sergio Galeotti, συνεργάτη του στην επιχείρηση και στη ζωή, ο οποίος πέθανε 10 χρόνια αργότερα.
Το πρώτο ρούχο του Αρμάνι με τη νέα του ετικέτα ήταν ένα αποδομημένο ανδρικό σακάκι, το οποίο δεν κουβαλούσε τίποτα από τις άκαμπτες φόδρες και τις περιττές βάτες της εποχής. «Σχεδιάστηκε για μένα και για άνδρες σαν εμένα, που δεν αναγνώριζαν πλέον τον εαυτό τους στην άκαμπτη τυπικότητα της προηγούμενης γενιάς», λέει για τα drapey σακάκια και τα ελαφριά κοστούμια του.
Εκείνη την εποχή, λέει, το μετάξι και το λινό «θεωρούνταν θηλυκά υλικά – εγώ απέδειξα το αντίθετο». Ένα λιτό, κομψά τσαλακωμένο κοστούμι του Αρμάνι έγινε σύντομα η de facto στολή για τους κοσμοπολίτες άνδρες και γυναίκες της δεκαετίας του 1980 και ο σχεδιαστής απέκτησε γρήγορα παγκόσμια φήμη.
Το μοναδικό στυλ του Αρμάνι
Το 1981, άνοιξε την πρώτη του ναυαρχίδα στο Μιλάνο, όπου ζει ακόμη, και ακολούθησαν αρκετές ακόμη στην Ασία και τη Βόρεια Αμερική- συνέχισε να λανσάρει diffusion σειρές (Armani Exchange το 1991 και το brand οικιακών ειδών Armani Casa το 2000), ξενοδοχεία (στο Ντουμπάι και το Μιλάνο) και περισσότερα από 20 εστιατόρια σε όλο τον κόσμο.
Σήμερα, 90 ετών, ο Αρμάνι έχει γίνει το απόλυτο συνώνυμο του μιλανέζικου στυλ: Συγκρατημένο, σπάνιο και φίνο. Αλλά παρά την εμβέλεια της αυτοκρατορίας του, ο ίδιος επιμένει ότι δεν ήταν ποτέ προσχεδιασμένη. «Προτιμώ να εκμεταλλεύομαι τις ευκαιρίες όπου παρουσιάζονται», λέει. «Και αυτή η παρόρμηση με οδήγησε εκεί που βρίσκομαι σήμερα. Όταν ξεκίνησα δεν είχα τίποτα».
Περισσότερη λάμψη και δόξα
«Το «American Gigolo» του 1980 ήταν ένα σημείο καμπής για μένα. Το πρότζεκτ ξεκίνησε όταν, προς μεγάλη μου έκπληξη, ο σκηνοθέτης της ταινίας, Paul Schrader ήρθε στο Μιλάνο τον Ιούλιο του 1979 μαζί με τον John Travolta, ο οποίος αρχικά υποτίθεται ότι θα έπαιζε τον ρόλο του Julian Kay, και τους έδειξα σκίτσα για την ανοιξιάτικη συλλογή που δούλευα.
»Ο Schrader μου είπε ότι τα ρούχα ήταν ακριβώς αυτό που είχε στο μυαλό του. Ο Richard Gere, ο οποίος τελικά έπαιξε τον ρόλο του Julian, έδωσε ζωή στα ρούχα με το αμίμητο περπάτημά του. Το σακάκι τόνιζε τους μύες του και το παντελόνι χάιδευε τα πόδια του. Ήταν μια αποκάλυψη» λέει ο σχεδιαστής για την ταινία που καθόρισε μια ολόκληρη εποχή με την αβίαστη σεξουαλικότητά της αλλά όρισε και το «στυλ Αρμάνι».
«Αισιόδοξος και ρεαλιστής είναι ο τρόπος με τον οποίο θα περιέγραφα τον εαυτό μου. Πώς θα μπορούσε ένας απαισιόδοξος να είναι σχεδιαστής μόδας; Η δουλειά είναι γεμάτη ρίσκο» συμπληρώνει.
Διαφορετικές πηγές έμπνευσης
«Ήμουν πάντα οπαδός του κινηματογράφου, ειδικά στα νιάτα μου, όταν ήταν η μόνη πραγματική διέξοδος που υπήρχε. Είχα ακούσει πολλά για τον Akira Kurosawa ως σκηνοθέτη, αλλά η πρώτη μου επαφή με το έργο του ήταν το ‘Kagemusha’ -η ταινία του 1980 στην οποία βασίστηκε η φθινοπωρινή συλλογή του οίκου Armani για το 1981.
»Αν και οι σκηνές μάχης είναι οι αγαπημένες μου, εντυπωσιάστηκα από την ποιητική αυστηρότητα του στυλ του και από την απαλή και ακριβή αισθητική αίσθηση, την οποία ένιωσα αμέσως ότι ήταν σαν τη δική μου. Η συλλογή αποθεώθηκε από τους κριτικούς, αλλά δεν έτυχε πολύ καλής υποδοχής από το κοινό» θυμάται ο σχεδιαστής, πέρσι στους New York Times ενώ λίγα χρόνια πριν, στην Guardian, περνάει σε πιο προσωπικά ζητήματα:
«Η καλύτερη συμβουλή που έλαβα ποτέ ήταν από τη μητέρα μου. Είπε ότι αν θέλεις να δημιουργήσεις ομορφιά, κάνε μόνο ό,τι είναι απαραίτητο και τίποτα περισσότερο. Αυτή η ιδέα του «το λιγότερο είναι περισσότερο» ήταν ένα δόγμα που έκανα δικό μου. Εξακολουθεί να με στηρίζει. Πράγματι, αυτές τις μέρες τη βρίσκω πιο επίκαιρη από ποτέ».
«Θόλωσα τα όρια μεταξύ αυτού που θεωρούνταν «ανδρικό» και «θηλυκό»»
«Είμαι ένας παραβάτης των κανόνων στον τομέα του σχεδιασμού, αλλά ποτέ δεν επεδίωξα συνειδητά να δημιουργήσω επανάσταση. Απλώς ακολούθησα το ένστικτό μου. Απελευθέρωσα τους ανθρώπους από την άβολη ραπτική και ταυτόχρονα θόλωσα τα όρια μεταξύ αυτού που θεωρούνταν «ανδρικό» και «θηλυκό» ένδυμα και στυλ» λέει σήμερα ο μέγας παραβάτης του στυλ και συνεχίζει: «Τι με στεναχωρεί; Η δυστυχία των ανθρώπων».
Το 2020, ο Τζόρτζιο Αρμάνι είχε ταχθεί με το αμερικανικό #metoo μέσω των δηλώσεών του για τον κόσμο της μόδας: «Οι σχεδιαστές βιάζουν τις γυναίκες. Μπορείς να βιάσεις μία γυναίκα με πολλούς τρόπους, είτε ρίχνοντάς την στο υπόγειο είτε προτείνοντας την να ντύνεται με συγκεκριμένο τρόπο».
«Δεν ανέχομαι τις περιττές υπερβολές και τη χυδαιότητα. Και αυτό, επίσης, μπορώ να το εντοπίσω στη μητέρα μου» συμπληρώνει για να καταλήξει: «Το μεγαλύτερο επίτευγμά μου; Η δημιουργία όλου αυτού – του κόσμου της Armani – από το μηδέν, με μια επένδυση μόλις 400 λιρών από την πώληση του παλιού μου VW Beetle».
Η κληρονομιά
Στο χάρτη της μόδας, το οποίο κυριαρχείται από ομίλους όπως η LVMH και η Kering, ο Αρμάνι ήταν ένας από τους λίγους σχεδιαστές που παραμένει ο μοναδικός μέτοχος της εταιρείας του, ενώ παράλληλα επιβλέπει κάθε μία από τις συλλογές που έχουν παραχθεί στην 50χρονη ιστορία της.
Μια πρόσφατη αποτίμηση από το Forbes υπολογίζει ότι ο όμιλος Αrmani αξίζει περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο σχεδιαστής, ο οποίος κλείνει τα 91 τον επόμενο μήνα, μεταμόρφωσε την άκαμπτη ανδρική ενδυμασία, εισήγαγε τις γυναίκες στην ανδρική μόδα και έφερε το ιταλικό στιλ στο Χόλιγουντ.
Μία από τις βασικές συνεισφορές του Μιλανέζου στην υψηλή ραπτική ήταν η εφεύρεση – και επανεφεύρεση – της ενδυμασίας διασημοτήτων, με τους αστέρες του Χόλιγουντ, όπως η Τζούλια Ρόμπερτς, η Κέιτ Μπλάνσετ και η Αντζελίνα Τζολί, να φορούν τις δημιουργίες υψηλής ραπτικής του στο κόκκινο χαλί.
Ήσυχη προσωπική ζωή
Ο Αρμάνι ήταν ένας άνθρωπος που κρατάει πολύ τον εαυτό του σε εγρήγορση, αλλά σε μια συνέντευξη στο περιοδικό Vanity Fair ισχυρίστηκε ότι είχε σχέσεις τόσο με άνδρες όσο και με γυναίκες. Είχε μια μακροχρόνια σχέση με τον επιχειρηματικό του συνεργάτη, τον σχεδιαστή μόδας Σέρτζιο Γκαλέοτι, ο οποίος πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1985. Έχει επίσης μερικούς συγγενείς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με την οικογένεια του Αρμάνι, περνούσε πολύ χρόνο στο γιοτ του, μήκους άνω των 60 μέτρων, και αγαπούσε την ιστιοπλοΐα.






0 ΣΧΟΛΙΑ