«Δεν είχα δύναμη»: Πώς δημιουργήθηκε το τραγούδι του Αντώνη Βαρδή – «Είπε “αν δεν κάνω επιτυχία τώρα, θα πάω να γίνω μπακάλης”»
Ο Αντώνης Βαρδής υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδοποιούς, γνωστός για την ικανότητά του να κινείται με άνεση ανάμεσα στο εμπορικό και το έντεχνο λαϊκό τραγούδι. Γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1948 στο Μοσχάτο, από πολύ μικρός ήρθε σε επαφή με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και η Ρένα Ντάλια, ενώ ξεκίνησε να δουλεύει επαγγελματικά δίπλα στον Μανώλη Χιώτη σε ηλικία μόλις έξι ετών.
Η ζωή και η μουσική ενός θρύλου του ελληνικού τραγουδιού
Από το 1969 έως το 1981, εμφανιζόταν ως κιθαρίστας σε μπουάτ της Πλάκας, συνεργαζόμενος με κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής, ενώ παράλληλα ξεκινούσε τη σύνθεση τραγουδιών. Η πρώτη του διάκριση ήρθε το 1973, με το «Πόσο πολύ σ’ αγάπησα», που ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας.
Το 1976 κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο «Οραματίζομαι» και από τότε η καριέρα του ξεκίνησε μια ασταμάτητη πορεία. Συνέθεσε και συνεργάστηκε με δεκάδες σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως οι Γιάννης Πάριος, Δήμητρα Γαλάνη, Χαρούλα Αλεξίου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Νταλάρας, Μανώλης Μητσιάς, αλλά και νεότερους όπως η Ελευθερία Αρβανιτάκη και ο γιος του, Γιάννης Βαρδής. Παράλληλα, συνεργάστηκε με κορυφαίους στιχουργούς, όπως οι Μάνος Ελευθερίου, Λευτέρης Παπαδόπουλος και Πυθαγόρας.
Ο Αντώνης Βαρδής «έφυγε» από τη ζωή σαν σήμερα, στις 2 Σεπτεμβρίου 2014 στην Αθήνα, μετά από μεγάλη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία μουσική κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει γενιές.
VIRAL
Το τραγούδι «Δεν είχα δύναμη» και η δημιουργία του
Το τραγούδι «Δεν είχα δύναμη», με μουσική Αντώνη Βαρδή, στίχους του Πάνου Φαλάρα και ηχογράφηση στο Studio Sierra από τον Άκη Γκολφίδη, περιλαμβάνεται στον δίσκο του «Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα» που κυκλοφόρησε το 1986 και πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια του αείμνηστου Αντώνη Βαρδή. Ο Πάνος Φαλάρας, μίλησε στον Κωνσταντίνο Παυλικιάνη για τη δημιουργία του τραγουδιού, αποκαλύπτοντας το πώς γεννήθηκε η ιδέα και η μελωδία του.
Πιο συγκεκριμένα, ανέφερε: Σ’ αυτό το τραγούδι γράφτηκε πρώτα ο στίχος. Το ξεκίνημα του κουπλέ («Ήρθες όταν εγώ δεν σε περίμενα») είναι από ένα ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη, από τη συλλογή «Συνέχεια» (1954). Ο Αναγνωστάκης είναι ένας από τους ποιητές που εμένα τουλάχιστον με έχει σημαδέψει. Και όχι μόνο ο Αναγνωστάκης. Αλλά και ο Καβάφης, ο Καρυωτάκης, ο Σεφέρης, ο Ελύτης… Το ποίημα, απ’ ό,τι θυμάμαι, ήταν για κάποιον πολιτικό εξόριστο, δεν θυμάμαι τώρα. Δεν είχε καμιά ερωτική σχέση. Απλά μου άρεσε σε μένα η φράση. Ταίριαζε στη δική μου ιστορία. Οι στίχοι του «Δεν Είχα Δύναμη» είναι μία πραγματική ιστορία. Είχαμε χωρίσει με τη γυναίκα μου και ήταν εκτός Αθήνας. Εγώ έμενα σ’ ένα σπίτι στο Παγκράτι όπου δεν είχα τηλέφωνο. Είχα τηλέφωνο στο γραφείο όπου ήταν το περιοδικό που δούλευα. Τότε δεν είχαμε κινητά και είμασταν και καλύτερα. Τώρα αγγίζουμε κινητά και laptop αντί ν’ αγγίζουμε άλλα σώματα. Τέλος πάντων, ενώ έχουμε χωρίσει, έρχεται και με ψάχνει. Πήγε στο περιοδικό, δεν με βρήκε φαίνεται και σκέφτηκε “θα ‘ναι σπίτι”. Και όντως ήμουνα σπίτι. Χτυπάει το κουδούνι, ανοίγω την πόρτα και μόλις τη βλέπω την ξανακλείνω. Μετά συνειδητοποιώ τι βλακεία κάνω, την ανοίγω την πόρτα και την αγκαλιάζω. «Κι όμως δεν είχα δύναμη την πόρτα να σου κλείσω». Ήρθε την ώρα που δεν την περίμενα. Με είχε τσατίσει τόσο πολύ η συμπεριφορά της, που της έλεγα να έρθει και δεν ερχότανε, και η πρώτη αντίδραση ήταν να της κλείσω την πόρτα. Και την κλείνω την πόρτα, συνειδητοποιώ ότι κάνω λάθος, και την ανοίγω. Έχει πολύ ενδιαφέρον να πω ότι το τραγούδι αυτό το είχα δώσει στον Σπύρο Παπαβασιλείου. Με τον Παπαβασιλείου είχαμε κάνει κάποια τραγούδια το 1986 με τη Μοσχολιού. Ο δίσκος λεγόταν «Στους Ανήσυχους Δρόμους» και είχα γράψει το «Πρώτα Απ’ Όλα Εμείς Και Η Αγάπη» και το «Σε Συναντώ». Είδα ότι με το «Δεν Είχα Δύναμη» δεν έγινε τίποτα και το έδωσα και στον Αντώνη Βαρδή. Ο Βαρδής ήταν παραγωγός τότε στη Sony και ήθελε να το δώσει σε μία νέα τραγουδίστρια, την Άννα Φωτίου. Η Φωτίου είχε πολύ καλή λαϊκή φωνή. Με παίρνει ο Αντώνης τηλέφωνο και μου λέει:
– Ρε Πάνο, μπορείς να έρθεις από την εταιρία;
Πάω στη Sony και είναι εκεί και η Χριστίνα Μαραγκόζη. Δεν της έχει ετοιμάσει ακόμα δίσκο, ούτε για τον εαυτό του. Τίποτα. Ο Αντώνης θέλει να τραγουδήσει κι εγώ τον πιέζω, μετά την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια που έκανε με ποίηση το 1975, να βγει ως τραγουδιστής. Έχει καλή φωνή αλλά φοβάται. Φοβάται μια καινούργια αποτυχία ως τραγουδιστής. Κάποια στιγμή, μου παίζει το τραγούδι με την κιθάρα στο γραφείο του και μου λέει:
– Πώς το ακούς;
– Πάρα πολύ καλό και σου ταιριάζει.
– Δηλαδή να το πω εγώ;
– Ναι!
Διαβάστε επίσης
– Αυτό λέει κι η Χριστίνα.
– Ναι ρε Αντώνη!
– Ήθελα να το δώσω στην Άννα.
– Όχι ρε Αντώνη, εσύ θα το πεις.
– Καλά, εντάξει. Θα το πω εγώ.
Κι έτσι το είπε. Αυτό ήταν το μοναδικό τραγούδι μου στο δίσκο «Συγκάτοικοι Είμαστε Όλοι Στην Τρέλα». Δεν έτυχε να κάνουμε άλλο γιατί με τη Χριστίνα ετοιμάζαμε άλλα τραγούδια κι ο Αντώνης ψαχνόταν πολύ γι’ αυτόν το δίσκο. Μάλιστα μου είπε:
– Αν δεν κάνω επιτυχία τώρα, θα πάω να γίνω μπακάλης!
Και του είπα «Θα γίνει επιτυχία, πιστεύω». Και όντως έγινε επιτυχία. Η ατμομηχανή του δίσκου ήταν το «Δεν Είχα Δύναμη». Το είπε σε δεύτερη εκτέλεση και η Τζένη Βάνου στη Minos. Ουσιαστικά ο Μάτσας ήθελε να το έχει αυτό το τραγούδι, αλλά είχε φύγει ο Βαρδής, είχα φύγει κι εγώ, κι έβαλε την Τζένη Βάνου να το πει.
0 ΣΧΟΛΙΑ