Σε δραματική κατάσταση το νοσοκομείο στο Μεσολόγγι: Αργοπεθαίνει και όλοι μένουν αδρανείς
Στην Ελλάδα, η φράση «ζούμε από τύχη» αποδεικνύεται καθημερινά, όχι μόνο μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά. Μια απλή επίσκεψη στα περισσότερα νοσοκομεία της χώρας αρκεί για να κατανοήσει κανείς ότι η πρόσβαση στη δημόσια υγεία μοιάζει με ρώσικη ρουλέτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως μεταφέρει στην εφημερίδα «Δημοκρατία» η δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά, αποτελεί το Νοσοκομείο στο Μεσολόγγι, του οποίου η κατάσταση έχει φτάσει σε ένα απερίγραπτο σημείο παρακμής, με τη Ρόδο να βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση πριν από την τουριστική περίοδο.
Ενδεικτικά:
- Η καρδιολογική κλινική δεν εφημερεύει. Αν κάποιος πάθει έμφραγμα, παρακαλείται να το… προγραμματίσει Δευτέρα με Παρασκευή, εργάσιμες ώρες!
- Η χειρουργική κλινική υποστηρίζεται (;) από έναν γιατρό, εξωτερικό συνεργάτη, με μπλοκάκι. Ο κυβερνητικός ορισμός, δηλαδή, της «ευέλικτης εργασίας»!
- Η παθολογική κλινική εξακολουθεί να λειτουργεί μόνο με έναν παθολόγο επιμελητή.
- Η μαιευτική – γυναικολογική κλινική έχει ουσιαστικά κλείσει (οι γιατροί μετακινήθηκαν στο Αγρίνιο), οπότε για μια ετοιμόγεννη το πιο πιθανό είναι να γεννήσει καθ’ οδόν για το Αγρίνιο, με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τους κινδύνους που διατρέχουν η ίδια και το παιδί που θα φέρει στον κόσμο. Εκτός, βέβαια, κι αν επιλέξει την… τηλειατρική!
- Η ορθοπεδική κλινική δεν εφημερεύει.
- Το αναισθησιολογικό τμήμα δεν εφημερεύει.
- Παιδίατρος δεν υπάρχει πλέον, γιατί συνταξιοδοτήθηκε.
- Οι μόνιμες ειδικότητες (νευρολόγος, οφθαλμίατρος) έχουν πάψει προ πολλού να υπάρχουν, λόγω συνταξιοδότησης και μη αναπλήρωσής τους (τριετία).
Άπαντες αδιάφοροι για τη δημόσια υγεία στο Μεσολόγγι
Την ώρα που η κατάσταση στη δημόσια υγεία καταρρέει, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, επιλέγουν να μοιράζουν… βραχιολάκια στα ΤΕΠ, θυμίζοντας έναν Μεγάλο Αδελφό που προσφέρει «αγάπη» σε δυστοπικές κοινωνίες. Παράλληλα, η διοικήτρια του νοσοκομείου, σύμφωνα με δημοσιεύματα, φαίνεται να αγωνιά όχι για την ετοιμόρροπη κατάσταση του ιδρύματος που διοικεί, αλλά για τη διασφάλιση της επανατοποθέτησής της. Έτσι, η αδιαφορία μετατρέπεται σε μια νέα μορφή «διοικητικής επιτυχίας».
VIRAL
Ούτε όμως ο δήμαρχος της πόλης δείχνει να ασχολείται με τα προβλήματα, αφού βρήκε την ευκαιρία να ταξιδέψει μέχρι το Αμπού Ντάμπι για το Final Four. Την ίδια στιγμή, οι κυβερνητικοί βουλευτές ανταγωνίζονται τον υπουργό Υγείας για το ποιος θα τοποθετήσει τον «δικό του» άνθρωπο στη θέση του διοικητή. Όλα αυτά σε έναν νομό που κυριολεκτικά υποφέρει από την έλλειψη δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης.
Σε μια χώρα που τιμά τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου, δεν μπορεί να εξασφαλίσει έναν παιδίατρο για τα παιδιά της. Μια χώρα που φροντίζει να ανοίγουν τα καταστήματα τις Κυριακές, αλλά αφήνει κλειστές τις κλινικές των δημόσιων νοσοκομείων τα Σάββατα. Μια κοινωνία που δέχεται τη διάλυση, αρκεί να μη χαλάσει το σαββατιάτικο καφεδάκι της. Ίσως τελικά να μην επιβιώνουμε σε αυτή τη χώρα από τύχη, αλλά από αδράνεια.
Όλα αυτά καταγγέλλει με επιστολή του στην τοπική εφημερίδα «Αιχμή» ο πρώην αναπληρωτής διοικητής του νοσοκομείου, Πάνος Παπαδόπουλος. Με καυστικό λόγο, αναρωτιέται: «Θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας, όλοι και ο καθένας ξεχωριστά, να βλέπουμε το τρένο να περνά χωρίς να αντιδρούμε; Θα τοποθετήσουμε, άραγε, το τρένο στη σωστή κατεύθυνση;».
Η κατάσταση στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό εγκατάλειψης. Όταν ένα νοσοκομείο λειτουργεί με τους μισούς γιατρούς, χωρίς βασικές ειδικότητες και χωρίς μέριμνα για την κάλυψή τους, πρόκειται ξεκάθαρα για συνειδητή πολιτική επιλογή. Αυτή είναι η στρατηγική που βλέπει το δημόσιο σύστημα υγείας όχι ως υποχρέωση προς τον πολίτη, αλλά ως περιττό κόστος.
0 ΣΧΟΛΙΑ