Διάσημοι που μίλησαν ανοιχτά για το θέμα του αυτισμού των παιδιών τους
Η 2α Απριλίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό. Η ημέρα αποτελεί μια αφορμή για να εστιάσουμε την προσοχή μας σε εκείνους τους γονείς παιδιών που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού. Σε εκείνους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στα παιδιά τους, προκειμένου να μεγαλώσουν σ’ ένα περιβάλλον γεμάτο αγάπη χωρίς αγωνία και άγχος.
Τα τελευταία χρόνια μαθαίνουμε όλο και περισσότερα για τον αυτισμό. Η πάθηση παρουσιάζει σημαντικές προκλήσεις για τους γονείς, οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν περιορισμένη πρόσβαση σε περίθαλψη, έλλειψη θεραπευτικών επιλογών και το στίγμα που συνδέεται με τον αυτισμό.
Μια από αυτές τις μητέρες είναι και η Νένα Χρονοπούλου η οποία κάνει αγώνα για τα παιδιά ΑΜΕΑ και τα δικαιώματά τους, καθώς ο μονάκριβος γιος της Χρήστος είναι ένα παιδί με ιδιαιτερότητες.
«Εγώ δεν είμαι ηρωίδα. Ηρωισμός είναι αυτό που συμβαίνει σε δεκάδες ανθρώπους στην Ελλάδα και σε χιλιάδες γονείς. Υπάρχουν γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους με καρκίνο και την άλλη ημέρα δεν τα έχουν. Ηρωισμός είναι να παλεύεις μόνος σου σε ένα σύστημα που, δυστυχώς, έχει δημιουργηθεί για να είναι ανύπαρκτο. Αυτό είναι. Δεν έχει να κάνει με το ότι βλέπω το παιδί μου και ξέρω τι έχει ή προσπαθώ καθημερινά να είμαι δίπλα του για να γίνεται όλο και πιο λειτουργικό. Υπάρχει πάρα πολύς πόνος εκεί έξω γιατί δεν λειτουργεί με τον σωστό τρόπο τίποτα», είχε πει αρχικά η Νένα Χρονοπούλου σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Super Κατερίνα».
VIRAL
«Ο γιος μου είναι τώρα 20 ετών. Γεννήθηκε 25 εβδομάδων, δηλαδή 5,5 μηνών. Θα λογιζόταν ως αποβολή. Έτρωγε τέσσερα μπουκάλια γάλα. Όταν γεννήθηκε ο Χρήστος, επειδή εγώ ήμουν πέντε μήνες μέσα στο νοσοκομείο, κλινήρης, ουδέποτε σκέφτηκα ότι θέλω βγω έξω ή ότι μου λείπουν οι φίλοι μου. Ήξερα ότι κάθε μέρα που ήμουν εκεί, εκείνος μεγαλώνει πιο σωστά. Όταν γεννήθηκε, πήγα να πεθάνω γιατί είχα ακατάσχετη αιμορραγία. Έλεγα στον κουμπάρο μου, που ήταν και γυναικολόγος μου, “να ζήσει το παιδί”, και μού έλεγε “δεν κατάλαβες, τώρα χάνω εσένα”. Και όταν γεννήθηκε ο Χρηστάκος, δεν πίστευα ότι ζει» συνέχισε η ίδια, εμφανώς συγκινημένη.
«Την ώρα που με είχαν στην ανάνηψη βλέπω τη διευθύνουσα του μαιευτηρίου και μου λέει ότι το παιδί ζει και είναι καλά. “Μου λες ψέματα” της είπα, και της ζήτησα να τον αεροβαφτίσουν. Επειδή τον είχα ταμένο στον Ιησού, τον βάφτισαν επί τόπου Χρήστο. Δεν τον βάφτισα Χρήστο επειδή είχα δύσκολη εγκυμοσύνη, τον βάφτισα γιατί εγώ πιστεύω πάρα μα πάρα πολύ. Θεωρώ ότι όταν είσαι στη δουλειά μας, που είναι πάρα πολύ δύσκολη, και οι πειρασμοί είναι πάρα πολλοί, και αντέχεις να λες “όχι” και να μην υποκύπτεις στον πειρασμό, αυτή τη δύναμη κάποιος άλλος στη δίνει. Εγώ, λοιπόν, ήθελα να βαφτίσω το παιδί μου Χρήστο για να τιμώ τον Ιησού, και με το να αναφέρω κάθε μέρα το όνομά του να θυμάμαι σε πόσα πράγματα με βοήθησε και δεν έκανα» εξομολογήθηκε, ακόμη, η Νένα Χρονοπούλου.
Επίσης, ο πρώην μπασκετμπολίστας Δημήτρης Παπανικολάου είχε μιλήσει σε συνέντευξή του για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο ίδιος και η οικογένειά του λόγω του ότι η κόρη του βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού.
Ο Δημήτρης Παπανικολάου είχε αναφέρει χαρακτηριστικά: “είχαμε βιώσει πολλές κακές συμπεριφορές για την Άρια, bullying, απορρίψεις από σχολεία, από κοντινούς μας ανθρώπους. Δεν μου αρέσει η θυματοποίηση, είναι πραγματικά όλα αυτά“, τονίζοντας το πόσο σημαντική είναι η αποδοχή.
“Η αποδοχή θέλει χρόνο, εγώ σαν Δημήτρης έκανα πάνω από δέκα χρόνια να πω τη λέξη αυτισμός για την κόρη μου. Αλλά δεν έχω τύψεις γιατί από τη στιγμή που το μάθαμε, 3,5 – 4 ετών ξεκίνησα αμέσως δουλειά”, ανέφερε στη συνέχεια και πρόσθεσε: “Αν ρίξεις μια ματιά στον χώρο δεν θα δεις κύπελλα, ενώ έχω πάρει πολλά. Έρχεται λοιπόν η Άρια στη ζωή και σου λέει ‘το σημαντικό δεν είναι να έχεις κύπελλα επειδή κέρδισες απαραίτητα τους άλλους. Σημαντικό είναι να έχεις κύπελλα επειδή κέρδισες τον εαυτό σου και βοηθάς και τους άλλους να πιάσουν το ταβάνι τους“.
“Από τη στιγμή που ήταν καλύτερα νιώσαμε ότι ήταν η ώρα να της το πούμε ότι ‘Άρια είσαι στο φάσμα του αυτισμού’. Δεν ξέραμε πώς θα το πάρει, το πήρε όμως πολύ καλά, μας ευχαρίστησε και μας είπε ότι ‘ήμουν σε ένα κλουβί και ελευθερώθηκα‘”.
Για τον γιο του, Άλκη και τον κοινωνικό ρατσισμό είχε μιλήσει το 1995 στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω» και τον Νίκο Χατζηνικολάου ο σπουδαίος σκηνοθέτης, Δημήτρης Κολλάτος, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο.
Ο γιος του σκηνοθέτη, Άλκης Κολλάτος έπασχε από αυτισμό και έγινε γνωστός από την αυτοβιογραφική ταινία του πατέρα του με τίτλο «Η ζωή με τον Άλκη» (1988) που είχε προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση εκείνη την εποχή. Ο Άλκης πέθανε τον Απρίλιο του 2021 από ανακοπή καρδιάς. Ο θάνατος του γιου του, ήταν ο λόγος που ο Δημήτρης Κολλάτος είχε αποσυρθεί από κάθε επαγγελματική δραστηριότητα.
Η εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω», που προβλήθηκε στις 6 Ιουνίου 1995, είχε θέμα τον κοινωνικό ρατσισμό. Στην εκπομπή είχαν μιλήσει μεταξύ άλλων, ο Γενικός Γραμματέας Πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας, Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο πατέρας Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος, ο Ευρωβουλευτής Μιχάλης Παπαγιαννάκης, ο τότε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Τάκης Παππάς, ο τότε Αντιπρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών, Αιμίλιος Μεταξόπουλος, ο Χρήστος Ρούσσος, ο τραγουδιστής Βασίλης Παϊτέρης και ο Χρυσός Ολυμπιονίκης, Πύρρος Δήμας.
Η εκπομπή προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA και το υλικό προέρχεται από το προσωπικό αρχείο του Νίκου Χατζηνικολάου.
«Στην Ελλάδα είμαστε ρατσιστές γιατί το κράτος το θέλει»
Σε ερώτηση του Νίκου Χατζηνικολάου για το εάν από την προσωπική του εμπειρία πιστεύει πως η ελληνική κοινωνία είναι ρατσιστική και περιθωριοποιεί, ο κ. Κολλάτος είχε δηλώσει: «Η Ευρώπη απέναντι στο ειδικό παιδί, στο αυτιστικό παιδί, αυτό που λέμε “τρελό” και στο παιδί που δεν μπορεί να έχει παραγωγική αξία είναι ρατσιστική. Στην Γαλλία ένας καλλιτέχνης είχε βγάλει μία τεράστια αφίσα με ένα κοριτσάκι που έλεγε “λυπάμαι που δεν είμαι καρέτα καρέτα γιατί αν ήμουν θα με φροντίζατε”. Η αφίσα ήταν εναντίον του Σιράκ που είχε αρνηθεί κάτι πιστώσεις για τα ειδικά παιδιά».
«Στην Ελλάδα είμαστε ρατσιστές γιατί το κράτος το θέλει. Η εξουσία θέλει να είμαστε ρατσιστές και δεν ενημερώνει τους Έλληνες ότι αυτό το παιδί, όπως το δικό μου, είναι παιδί όλων μας. Ότι κάθε οικογένεια μπορεί να έχει τον λαχνό με ένα δύσκολο παιδί, ένα αυτιστικό παιδί. Ο Έλληνας μπορεί να δεχτεί έναν τυφλό ή ένα σπαστικό παιδί, αλλά αυτό που λέμε “τρελό παιδί” το αρνείται. Εκεί έχει ευθύνη και η Εκκλησία που έλεγε κάποτε ότι το τρελό παιδί έχει μέσα του τον Διάολο και πήγαιναν παπάδες και γίνονταν τελετές για να τον βγάλουν από μέσα του» είχε πει.
«Εγώ γνώρισα το πρόβλημα, όχι τόσο από τον Άλκη, αλλά από τα άλλα παιδιά που φιλοξενούσα στην Αίγινα. Μας έλεγαν στην θάλασσα: “Τα παιδιά σας κύριε Κολλάτε κάνουν κακό στα δικά μας”. Είχα πει σε μία κυρία: “Ένα ειδικό παιδί ξέρετε πόσο εύκολο είναι να γίνει. Είδα το παιδάκι σας που έφυγε με μοτοσικλέτα. Σε 20 λεπτά μπορεί να είναι ειδικό παιδί”. Μου είχε πει ότι είμαι κακός. Δεν είμαι κακός. Έπρεπε να μην ξεχνάμε ότι το ειδικό παιδί μπορεί να έρθει σε κάθε οικογένεια. Είμαστε ρατσιστές αλλά φταίει το κράτος. Εγώ το έχω ζήσει με τον Άλκη, να φωνάζουν οι γείτονες “το τρελό στο νοσοκομείο” και να καλούν την αστυνομία έπειτα από μία μικρή κρίση που είχε ο γιος μου. Αυτόν τον ρατσισμό τον δημιουργεί το κράτος. Κανείς δεν εξήγησε σε αυτούς τους ανθρώπους ότι αυτά τα παιδιά είναι δικά μας, είναι όλων μας» είχε τονίσει.
Σε άλλο σημείο της εκπομπής ο κ. Κολλάτος είχε αναφερθεί στα εμπόδια που συνάντησε όταν προσπάθησε να φτιάξει στην Πλάκα το «Σπίτι των Αυτιστικών Παιδιών στην Αθήνα».
«Στην Πλάκα είχαμε πάρει ένα σπίτι. Μας είχε δώσει ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, Δημήτριος Γερμίδης, με τον οποίο ήμασταν συμμαθητές και μείναμε φίλοι, ένα πολύ ωραίο σπίτι στην Πλάκα για να κάνουμε το “Σπίτι των Αυτιστικών Παιδιών στην Αθήνα”. Η Αθήνα είναι η μόνη πόλη της Ευρώπη που δεν έχει. Τότε μάζεψαν υπογραφές οι κάτοικοι για να μας το πάρουν πίσω. Έφυγε ο Γερμίδης και ο καινούριος διοικητής δεν ήθελε να τσακωθεί μαζί μου ούτε να μου δώσει το σπίτι, οπότε πέταξε το “μπαλάκι” στον Δήμο. “Αν ο δήμος το πάρει με δική του ευθύνη, εγώ το δίνω” είπε τότε. Πέθανε μετά ο Τρίτσης και δεν πρόλαβε να απαντήσει. Έστειλα στην συνέχεια γράμμα σε όλους τους υπεύθυνους και τους ενημέρωσα για την κατάσταση, αλλά δεν συζητήθηκε καν στο Δημοτικό Συμβούλιο και το σπίτι το χάσαμε. Κανένας στον Δήμο της Αθήνας δεν ήθελε να έρθει σε σύγκρουση με τους κατοίκους της Πλάκας» είχε πει ο κ. Κολλάτος.
«Στην Αθήνα δεν έχουμε σπίτι για αυτιστικά παιδιά καθόλου. Για τα ειδικά παιδιά προβάλαμε την θέση των Αμερικάνων. Την ταινία “Ο άνθρωπος της Βροχής”. Η πιο ανέντιμη ταινία. Το αυτιστικό παιδί έχει ανάγκες ερωτικές και τα νιώθει όλα καταπληκτικά, αλλά έπρεπε να μας περάσουν ότι το αυτιστικό παιδί δεν έχει δικαίωμα στον έρωτα. Οι Γερμανοί μου ζήτησαν να κόψω στην ταινία μου “Ζωή με τον Άλκη” την σκηνή με τον έρωτα για να πάει στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Η σημερινή κυβέρνηση έχει μία συμπαθητική αδιαφορία για το πρόβλημα. Η ταινία “Κόκκινα τριαντάφυλλα σου έκοψα” είναι η μόνη βραβευμένη ταινία που με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού δεν πήρε χρήματα για να ολοκληρωθεί προκειμένου να μην παιχτεί. Εγώ στην ταινία μου λέω ότι “αν μου πουν αύριο ότι πεθαίνω, θα σκοτώσω τον Άλκη αμέσως”. Δεν τον αφήνω με κανέναν στο κράτος γιατί δεν τους έχω εμπιστοσύνη» είχε δηλώσει.
0 ΣΧΟΛΙΑ