Τζίμης Πανούσης στις πιο σκληρές του δηλώσεις για την αριστερά στην Ελλάδα

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Τζίμης Πανούσης, σε μια από τις πιο αιχμηρές και τοποθετήσεις της πορείας του, είχε περιγράψει την ελληνική πολιτική πραγματικότητα με έναν λόγο που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Με αφορμή την ιστορική αναδρομή στον Μακρυγιάννη, ο κορυφαίος σατιρικός καλλιτέχνης περιγράφει μια χώρα εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο που κρατά αιώνες, καταγγέλλοντας την «κομματική χούντα» που δυναστεύει τον τόπο.

Η κομματική κυριαρχία

Για τον Πανούση, η Ελλάδα του σήμερα δεν διαφέρει από εκείνη των αρχών του 19ου αιώνα. «Περιγράφει μια κατάσταση το 1800 η οποία είναι ακριβώς ίδια, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Οι ίδιοι κατσαπλιάδες, τα ίδια κομματόσκυλα… οι δοσίλογοι. Μας κυβερνάνε τώρα τα παιδιά των δοσιλόγων που ήταν με τους Γερμανούς» σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η εξουσία παραμένει στα χέρια των ίδιων οικογενειών και συμφερόντων.

Η σύγκρουση με την «ιδιοτελή» Αριστερά

Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως «κομμουνιστής παλαιάς κοπής», σπεύδει να διευκρινίσει ότι ο δικός του κομμουνισμός δεν έχει καμία σχέση με τα υπάρχοντα σχήματα. «Είμαι κομμουνιστής χωρίς ιδιοτέλεια, γιατί αυτοί που βλέπουμε δεν είναι κομμουνιστές, είναι ιδιοτελείς. Τα αριστερά κόμματα είναι η γάγγραινα του ελληνισμού, του νέου ελληνισμού ειδικά».

Η κριτική του γίνεται ακόμα πιο προσωπική και σκληρή όταν αναφέρεται στο ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηρίζει το ΚΚΕ ως μια «μασονία, μια σέχτα, σφραγιδολίθους Ιεχωβάδες του Περισσού», κατηγορώντας τους ότι έχουν οικειοποιηθεί τους αγώνες ανθρώπων όπως ο πατέρας του, που έχασαν τη ζωή τους στον Εμφύλιο.

Παράλληλα, εκτοξεύει βέλη κατά του ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας την επικινδυνότητα της ανικανότητάς τους: «Δεν μπορούν να διαχειριστούν έναν ραδιοφωνικό σταθμό και θα διαχειριστούν μια χώρα;», ενώ αποκαλύπτει πως δέχθηκε απειλές από υποστηρικτές του κόμματος που του έλεγαν «να προσέχεις τα παιδιά σου».

Το έλλειμμα δημοκρατίας και η «κρατική καταστολή»

Ο Πανούσης αμφισβητεί ανοιχτά την ύπαρξη δημοκρατίας στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντάς την ένα «τηλεπαιχνίδι» με στημένα εκλογικά συστήματα και μπόνους εδρών που καταργούν την ισονομία. «Δεν υπάρχει δημοκρατία με μπόνους 50 έδρες… δεν υπάρχει διάκριση των εξουσιών». Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη Δικαιοσύνη, την οποία θεωρεί πλήρως ελεγχόμενη από το κράτος στις ανώτατες βαθμίδες της, περιγράφοντας τον Άρειο Πάγο ως μέσο «κρατικής καταστολής» που στοχεύει στην οικονομική και ηθική εξόντωση όσων αντιδρούν.

Η σάτιρα ως ανάγκη και όχι ως διδαχή

Κλείνοντας, ο Τζίμης Πανούσης ξεκαθαρίζει πως ο ρόλος του δεν είναι να «ξυπνήσει» τον κόσμο, καθώς θεωρεί πως ο λαός καταλαβαίνει πολύ καλά ποιος λέει ψέματα. Η δική του αποστολή είναι η διασκέδαση μέσα από την αλήθεια, όσο σκληρή κι αν είναι αυτή. «Η δικιά μας δουλειά είναι η αρχαία ελληνική σάτιρα, η οποία ξεκίνησε από εδώ, από αυτόν τον τόπο. Εμείς τη συνεχίζουμε και δεν έχει κανένα όριο». Για εκείνον, η σάτιρα είναι μια πράξη αντίστασης απέναντι σε μια «μαφία» που κυβερνά, σε μια εποχή που ο κόσμος υποφέρει και οι λύσεις δεν έρχονται με ημίμετρα.