Τι κάνουν στις γυναίκες στις πιο τρομακτικές φυλακές;

Ο εγκλεισμός σε μια φυλακή είναι από μόνος του μια τραυματική εμπειρία. Όταν όμως μιλάμε για γυναικείες φυλακές σε ορισμένες από τις πιο σκληρές χώρες του κόσμου, η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία. Μια περιήγηση στις πιο διαβόητες γυναικείες φυλακές του πλανήτη αποκαλύπτει έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια καταπατάται, η βία αποτελεί καθημερινότητα και η επιβίωση μετατρέπεται σε έναν αέναο αγώνα δρόμου με τον θάνατο.

Μπουίμπα (Μπουρούντι): Η «Κόλαση επί Γης»

Στο Μπουρούντι, η φυλακή Μπουίμπα δικαίως θεωρείται ένας επίγειος εφιάλτης. Δεν πρόκειται για μια τυπική γυναικεία φυλακή, καθώς η έλλειψη διαχωρισμού ανδρών και γυναικών δημιουργεί ένα περιβάλλον απόλυτης ανομίας. Σύμφωνα με αναφορές, οι συνθήκες διαβίωσης είναι απάνθρωπες: έλλειψη τροφής, ανυπόφορη δυσοσμία και κυριαρχία της βίας. Το πιο τρομακτικό στοιχείο είναι οι «καταγγελίες» για συστηματική κακοποίηση των γυναικών από τους άνδρες συγκρατούμενούς τους, με την ανοχή ή και τη συμμετοχή της φρουράς. Η «επιδημία» εγκυμοσυνών μέσα στα κελιά, χωρίς καμία ιατρική περίθαλψη, αποτελεί μια ζωντανή μαρτυρία για τη φρίκη που βιώνουν οι έγκλειστες.

Λουνγκτσιάν (Κίνα): Η ψυχολογική εξόντωση

Στην Κίνα, η φυλακή Λουνγκτσιάν στο Τσενγκντού έχει αποκτήσει τη φήμη ενός κέντρου απόλυτης ψυχολογικής και σωματικής κατάρρευσης. Το καθεστώς των πρώτων τριών μηνών περιλαμβάνει πλήρη απομόνωση και στέρηση κάθε ανθρώπινης επαφής. Οι τιμωρίες είναι εξευτελιστικές: από το αναγκαστικό γδύσιμο μπροστά σε άλλες κρατούμενες έως τον βασανισμό μέσω της στέρησης ύπνου. Οι φρουροί, σε μια προσπάθεια να «σπάσουν» το πνεύμα των κρατουμένων, τους απαγορεύουν ακόμα και να κλείσουν τα μάτια τους για λίγα δευτερόλεπτα, οδηγώντας τες σε κατάσταση νευρικής κατάρρευσης.

VIRAL

Εξομολόγηση από τον Αντώνη Κρόμπα για το αλκοόλ: «Άργησα να δώσω αυτή τη μάχη, ήταν αρκετά προχωρημένη η ηλικία των 40…»

Η Ιωάννα Παλιοσπύρου στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος: Δέχθηκε και άλλα χυδαία μηνύματα – «Πάλι καλά που σου έριξαν βιτριόλι»

Αινιγματική η Δανάη Μπάρκα: «Φέτος το καλοκαίρι είναι τόσο διαφορετικό από όλα τα άλλα…»

Η «μαύρη» πραγματικότητα στη Ρωσία

Στη Ρωσία, η αποικία αυστηρού καθεστώτος «ΙΚ-13» στη Μορδοβία περιγράφεται από πρώην κρατούμενες ως ένας τόπος όπου η αναγκαστική εργασία θυμίζει συνθήκες δουλείας. Η βία, οι ξυλοδαρμοί και ο εγκλεισμός στην απομόνωση (καρτσέρι) αποτελούν τη συνήθη απάντηση σε κάθε ανυπακοή. Ιστορίες για έγκυες κρατούμενες που υπέστησαν βίαιη μεταχείριση και αβάσταχτες πιέσεις αποτυπώνουν το μέγεθος της απανθρωπιάς. Αντίστοιχα, η «ΙΚ-2» λειτουργεί με κανόνες που επιβάλλουν τον απόλυτο έλεγχο στην εξωτερική εμφάνιση, με τις γυναίκες να ζουν υπό τη συνεχή απειλή τιμωριών για κάθε μικρή απόκλιση από τους αυστηρούς κανόνες.

Καλιφόρνια (ΗΠΑ): Όταν οι φυλακές γίνονται πεδία μαχών

Ακόμα και στις ΗΠΑ, στη φυλακή Valley State, η κατάσταση απέχει πολύ από τα πρότυπα «επανένταξης» που συχνά προβάλλονται. Η ύπαρξη συμμοριών, η φυλετική βία και η χρήση αυτοσχέδιων όπλων μετατρέπουν τη ζωή των κρατουμένων σε μια διαρκή μάχη. Οι έλεγχοι ασφαλείας είναι εξαιρετικά επεμβατικοί, ενώ η βία που ξεσπά μεταξύ των γυναικών είναι συχνά ακραία, με σκοπό τον σοβαρό τραυματισμό της «αντιπάλου».

Η περίπτωση της «Κανίβαλου» στο Σίλβεγουοτερ (Αυστραλία)

Η αυστραλιανή φυλακή Σίλβεγουοτερ φιλοξενεί μερικές από τις πιο επικίνδυνες εγκληματίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση της Κάθριν Νάιτ, μιας γυναίκας που διέπραξε ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα στην ιστορία της χώρας. Η παρουσία τέτοιων κρατουμένων μετατρέπει τη φυλακή σε έναν χώρο υψηλής επικινδυνότητας, όπου κάθε στιγμή μπορεί να ξεσπάσει μια νέα βίαιη αναμέτρηση.

Η αποτυχία του σωφρονιστικού συστήματος

Η έρευνα πίσω από τις κλειστές πόρτες αυτών των ιδρυμάτων καταδεικνύει μια οικουμενική αποτυχία. Αντί για σωφρονισμό, πολλά από αυτά τα κέντρα λειτουργούν ως εκκολαπτήρια βίας και ψυχικών τραυμάτων. Είτε πρόκειται για την Ασία, την Αφρική ή τη Δύση, το σύστημα φαίνεται να εστιάζει στην τιμωρία και τον εξευτελισμό, παρά στην αποκατάσταση. Για τις χιλιάδες γυναίκες που βρίσκονται εγκλωβισμένες σε αυτά τα «κλουβιά», η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο μοιάζει με μια μακρινή, ανέφικτη ουτοπία, καθώς η σκιά του εγκλεισμού τις ακολουθεί για πάντα, ακόμα και μετά την έξοδο από την πύλη της φυλακής.