Παπαλουκάς και Διαμαντίδης εξηγούν πως έπαιρνε τα Final 4 ο Ομπράντοβιτς 

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η κατάκτηση ενός Final Four στην Ευρωλίγκα αποτελεί το απόλυτο όνειρο για κάθε μπασκετμπολίστα, όμως πίσω από τη λάμψη του τροπαίου κρύβεται μια διαδικασία γεμάτη πνευματική και σωματική εξάντληση.

Δύο από τους μεγαλύτερους θρύλους του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο Δημήτρης Διαμαντίδης και ο Θοδωρής Παπαλουκάς, ξετυλίγουν το κουβάρι των αναμνήσεών τους και περιγράφουν τις ακραίες απαιτήσεις που αντιμετώπιζαν όταν προετοιμάζονταν για τα μεγάλα ραντεβού υπό τις οδηγίες του κορυφαίου τεχνικού, Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Σπίτι, διάβασμα και DVD: Η σκληρή προετοιμασία πριν το Final Four

Η αντίστροφη μέτρηση για το μεγάλο αθλητικό γεγονός ξεκίναγε πολύ πριν οι ομάδες πατήσουν το παρκέ του γηπέδου. Όπως εξηγούν οι δύο παλαίμαχοι άσοι, μια εβδομάδα πριν από το τζάμπολ του Final Four, η καθημερινότητα των αθλητών άλλαζε ριζικά και θύμιζε περιόδους εντατικών σχολικών εξετάσεων.

Κάθε παίκτης έπαιρνε στα χέρια του ειδικά φυλλάδια με αναλύσεις των αντιπάλων, τα οποία έπρεπε να πάρει στο σπίτι του για εξονυχιστικό διάβασμα. Η μελέτη δεν σταματούσε εκεί, καθώς συνοδευόταν από ατελείωτες ώρες προβολής DVD, προκειμένου να αποτυπωθεί στο μυαλό των παικτών κάθε πιθανή κίνηση, σύστημα ή αδυναμία της αντίπαλης ομάδας.

Η λεπτομέρεια έκανε τη διαφορά και ο Ομπράντοβιτς δεν άφηνε τίποτα στην τύχη του.

Φωνές, βίντεο και η σκληρή κριτική στις κακές μέρες

Η διαχείριση των κρίσεων ήταν ένα ακόμα κομμάτι στο οποίο ο Σέρβος τεχνικός δεν χαριζόταν σε κανέναν. Όταν η ομάδα δεν απέδιδε σύμφωνα με τα στάνταρ του, τα πράγματα στις προπονήσεις και στα αποδυτήρια γίνονταν εξαιρετικά σκληρά.

Είτε το παιχνίδι που είχε προηγηθεί κατέληγε σε ήττα είτε σε νίκη, αν η εικόνα στο γήπεδο δεν ήταν η επιθυμητή, η συνέχεια περιελάμβανε ατέλειωτες ώρες στην αίθουσα προβολών. Οι διορθώσεις γίνονταν μέσα από ατελείωτο βίντεο και πολλές φωνές, με τον «Ζοτς» να απαιτεί το απόλυτο από τους αθλητές του, ξεκαθαρίζοντας ότι καμία χρονιά μαζί του δεν ήταν μια απλή ή εύκολη «βόλτα».

Γιατί οι παίκτες «ακολουθούσαν» τυφλά τον προπονητή τους;

Παρά την ένταση και τις αυστηρές παρατηρήσεις, η μεγάλη «μαγκιά» του Ομπράντοβιτς, όπως επισημαίνουν οι Διαμαντίδης και Παπαλουκάς, ήταν η απόλυτη ειλικρίνειά του. Ό,τι είχε να προσάψει σε κάποιον, του το έλεγε ευθέως και κατάμουτρα μέσα στα αποδυτήρια, χωρίς μισόλογα ή παρασκηνιακές συμπεριφορές.

Το πιο κρίσιμο στοιχείο που τον έκανε αγαπητό και σεβαστό ήταν η αίσθηση δικαιοσύνης που εξέπεμπε.Οι παίκτες γνωρίζουν πάντα πότε έχουν κάνει λάθος, είτε πρόκειται για κακή τοποθέτηση στην άμυνα είτε για μια λανθασμένη πάσα.

Το πραγματικό πρόβλημα δημιουργείται όταν ένας αθλητής νιώθει ότι στοχοποιείται άδικα, δηλαδή όταν τρεις παίκτες κάνουν το ίδιο σφάλμα αλλά οι φωνές ακούγονται μόνο για τον έναν.Ο Ομπράντοβιτς απέφευγε αυτό το λάθος. Ήταν δίκαιος με όλους, αποδεικνύοντας τα πάντα μέσω του βίντεο.

Αυτή η ακλόνητη δικαιοσύνη έπειθε τους παίκτες, ότι δεν υπήρχε τίποτα προσωπικό εναντίον τους. Αντιλαμβάνονταν ότι οι παρατηρήσεις γίνονταν αποκλειστικά για τη βελτίωση των ίδιων και του συνόλου. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ομπράντοβιτς κέρδιζε την τυφλή εμπιστοσύνη των αποδυτηρίων, οδηγώντας τους πάντες να συνταχθούν πίσω του, σίγουροι πως αν ακολουθούσαν τις οδηγίες του, το αποτέλεσμα θα ήταν η νίκη.