Οικία Κοντού: Η στοιχειωμένη βίλα έξω από τον Βόλο και ένας μύθος που τρομάζει – Νεκρά τα 3 παιδιά της οικογένειας, έπαθαν δηλητηρίαση από… σαύρα!

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Καθ’ οδόν προς το Νότιο Πήλιο, κοντά σε μια στροφή στα Λεχώνια, θα συναντήσετε την οικεία Κοντού. Είναι το περίφημο «στοιχειωμένο σπίτι», περιβεβλημένο από φρικιαστικές ιστορίες και μύθους που το ακολουθούν.

Η αρχιτεκτονική του ξεχωρίζει έντονα, καθώς δεν θυμίζει σε τίποτα το τυπικό στυλ του Πηλίου. Το σχέδιο του ανήκει στον Ιταλό μηχανικό Εβαρέστο ντε Κίρικο, πατέρα του διάσημου ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Ο ίδιος μηχανικός την ίδια περίοδο κατασκεύασε τη σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει τον Βόλο με τις Μηλιές, καθώς και τους σταθμούς των τρένων του περασμένου αιώνα.

Η οικία φιλοξένησε αρχικά την οικογένεια Κοντού. Ο Κοντός, που υπηρέτησε ως πρέσβης της Υψηλής Πύλης στη Βιέννη, εγκαταστάθηκε στα Λεχώνια μετά την αποχώρησή του από τα διπλωματικά του καθήκοντα.

Από τότε, σύμφωνα με τη φήμη, ξεκινά η κακοδαιμονία του σπιτιού. Ο μύθος αφηγείται ότι μια σαύρα έπεσε μέσα σε μια καράφα γεμάτη γάλα, δηλητηριάζοντας και σκοτώνοντας τα τρία παιδιά της οικογένειας. Το ταφικό μνημείο τους, που βρίσκεται στο παλαιό νεκροταφείο του Βόλου, ενισχύει αυτή την ιστορία. Στο μνημείο απεικονίζεται ένα τραπέζι με τρία καρεκλάκια και η καράφα τοποθετημένη επάνω του, ενώ η σαύρα βρίσκεται στο χείλος της.

Ωστόσο, αυτός δεν είναι ο μοναδικός μύθος που περιβάλλει την οικογένεια Κοντού. Μια άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι τα παιδιά δηλητηριάστηκαν από την υπηρέτρια του σπιτιού, ώστε να κληρονομήσουν το σπίτι άλλοι συγγενείς. Ένας τρίτος μύθος αναφέρει ότι η οικογένεια χτυπήθηκε από κοινωνικό νόσημα, όπως φυματίωση ή σύφιλη, γεγονός που τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν το σπίτι.

Οι θρύλοι γύρω από το σπίτι δεν περιορίστηκαν στην πρώτη οικογένεια που κατοίκησε εκεί. Λέγεται πως κακοτυχίες και δεινά έπληξαν και όσες άλλες οικογένειες τόλμησαν να εγκατασταθούν στο οίκημα. Στην περίοδο της Κατοχής, το σπίτι μετατράπηκε σε αρχηγείο της Γκεστάπο. Ως κολαστήριο πλέον, φιλοξένησε φρικτά βασανιστήρια και εκτελέσεις. Μάλιστα, φημολογείται πως οι γερμανοί στρατιώτες, πριν την αποχώρησή τους, δολοφόνησαν τις δύο τελευταίες ενοίκους που κρατούσαν ως οικιακές βοηθούς.

Μετά τον πόλεμο, το σπίτι χωρίστηκε σε πολλές κατοικίες, γνωρίζοντας την παρακμή που διακρίνουμε σήμερα. Το 1985, με πρωτοβουλία της Μελίνας Μερκούρη, το οίκημα χαρακτηρίστηκε διατηρητέο. Το 1999, επί δημαρχίας του αξέχαστου Δημήτρη Αλεξόπουλου, ο τότε Δήμος Αρτέμιδος το αγόρασε από τους τελευταίους ιδιοκτήτες, τους αδελφούς Χατζησταματίου, έναντι 200 εκατομμυρίων δραχμών. Στόχος ήταν η μετατροπή του σε Διαδημοτικό Πολυκέντρο Πολιτισμού, Ιστορίας και Υπηρεσιών.

Το 2005, το έργο αξιοποίησης προχωρά με την ανάθεση μελέτης σε εξειδικευμένο γραφείο. Σε συνεργασία με το Στούντιο 75 του Στέφανου Πάντου-Κίκου, γνωστού για το έργο του στο Εθνικό Θέατρο, ξεκίνησε η αναζήτηση της αρχικής μορφής του κτιρίου. Τη λύση έδωσε μία φωτογραφία του 1935, από το αρχείο του φωτογράφου Ζημέρη, που αποκάλυψε την παλιά του αίγλη.

Εντυπωσιακή κατασκευή

Κυρίαρχο στοιχείο της κατασκευής του σπιτιού είναι ο διαχωρισμός των χώρων όπου κινούνταν τα μέλη της οικογένειας από εκείνα που κινούνταν το υπηρετικό προσωπικό. Από την κύρια είσοδο, ανεβαίνεις με τη σκάλα στους δύο επάνω ορόφους και ο πλευρικός διάδρομος βγάζει στο χώρ πίσω όπου βρίσκονταν οι κουζίνες. Αριστερά και δεξιά του διαδρόμου υπάρχουν δύο τυφλές μεγάλες αίθουσες που επικοινωνούν από το πίσω μέρος τους με τις κουζίνες για να γίνεται το σερβίρισμα. Η οικογένεια μπορούσε να μπει στις μεγάλες αίθουσες είτε από τις κουζίνες είτε από την έξω πλευρά όπου υπήρχαν στέγαστρα, που πλέον δεν υπάρχουν. Από τα στρέγαστα εισέρχονταν στις μεγάλες αίθουσες οι καλεσμένοι του σπιτιού.

Σύμφωνα με τη μελέτη, θα γίνουν δύο μεγάλες αλλαγές στην αρχική κατασκευή. Θα υπάρχει ασανσέρ που θα λειτουργεί στην πίσω πλευρά του σπιτιού, για να εξυπηρετούνται άτομα με αναπηρία. Επίσης, θα κατασκευαστεί μία κομψή μεταλλική σκάλα στην εξωτερική πλευρά για να φθείρεται όσο το δυνατόν λιγότερο το κεντρικό κλιμακοστάσιο, που αποτελεί από μόνο του ένα έργο τέχνης.

Στόχος της πρώην δημοτικής αρχής ήταν η δημιουργία ενός ζωντανού χώρου που θα το επισκέπτονται ντόπιοι και επισκέπτες. Έτσι, κατά την μελέτη, μπορεί να στεγαστεί και αναψυκτήριο στη βεράντα στην ανατολική κύρια αίθουσα και αίθουσα διαλέξεων στη δυτική.

Η οριστική μελέτη είχε εγκριθεί από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Βόλου αλλά μένει η μελέτη εφαρμογής ώστε να εγκριθεί και από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Μετά θα μπορεί να γίνει η δημοπράτηση και να προχωρήσει το έργο.

Μάλιστα πρόσφατα ο γνωστός Youtuber Χρήστος Γιαννέλης επισκέφτηκε την βίλα, όπως μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο στο Athensmagazine.gr: