Μεγάλες αλήθειες που πονάνε από τον Τζίμη Πανούση για τον Αλέξη Τσίπρα
Η επικαιρότητα γύρω από την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο προσκήνιο της εγχώριας πολιτικής σκηνής αποτελεί αναμφίβολα το κεντρικό σημείο συζήτησης στους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους. Με αφορμή αυτή τη νέα σελίδα στην πορεία του πρώην πρωθυπουργού, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αναδρομή σε παλαιότερες τοποθετήσεις προσώπων του πνεύματος και της τέχνης, οι οποίοι είχαν σχολιάσει με τον δικό τους, ξεχωριστό τρόπο την πολιτική του παρουσία.
Ανάμεσα σε αυτές τις φωνές, ξεχωρίζει η έντονα αιρετική και αιχμηρή ματιά του αείμνηστου δημιουργού και σατιρικού καλλιτέχνη Τζίμη Πανούση, ο οποίος το 2018 είχε παραχωρήσει μια αποκαλυπτική συνέντευξη, αφήνοντας το δικό του χαρακτηριστικό αποτύπωμα κριτικής.
Στη συγκεκριμένη συνέντευξη, η οποία δόθηκε λίγο πριν από τον ξαφνικό χαμό του, ο γνωστός καλλιτέχνης είχε εκφράσει τη βαθιά του απογοήτευση για το επίπεδο της πολιτικής ηγεσίας της χώρας εκείνη την περίοδο. Εστιάζοντας σε κορυφαία στελέχη της τότε κυβέρνησης, όπως ο Πάνος Καμμένος, ο Νίκος Παππάς και φυσικά ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, ο Τζίμης Πανούσης είχε υπογραμμίσει τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι η καθημερινότητα των πολιτών κατακλυζόταν από πρόσωπα που ο ίδιος θεωρούσε εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου.
«...Απασχολούν τη ζωή μας πρόσωπα που, πώς να σου πω, όχι σημασία δεν θα τους έδινες, ο Καμμένος, ο Τσίπρας, ο Παππάς, άτομα πολύ χαμηλού επιπέδου. Αυτό είναι που με στενοχωρεί περισσότερο απ’ όλα. Μας απασχολούν αυτοί οι άνθρωποι με το ζόρι. Θ’ ανοίξεις μια εφημερίδα, ένα περιοδικό και θα δεις αυτά τα γελοία άτομα, τα οποία είναι και χαμηλού μορφωτικού επιπέδου.
VIRAL
Δηλαδή, τα αγγλικά αυτά που μιλάει ο Τσίπρας -ιν Γκρις νάου γουί άλρεντι ιτ χαβ ίτεν δε κάμελ εντ νάου δερ ιζ ονλι δεν κιου!- αυτό το πράγμα δεν είναι αστείο. Παρ’ όλο που το λέω ως αστείο και στην παράσταση. Όταν έχει το θράσος ένας αγράμματος άνθρωπος, να λέει αυτές τις αρλούμπες στα αγγλικά και εκθέτει έναν ολόκληρο λαό, ανεξάρτητα από το αν τον έχεις ψηφίσει ή όχι, δεν παύει είναι πρωθυπουργός της χώρας που εμένα με εκθέτει…».
Ιδιαίτερη έμφαση είχε δώσει ο καλλιτέχνης στο μορφωτικό υπόβαθρο των κυβερνώντων, στρέφοντας τα βέλη του στον τρόπο με τον οποίο ο τότε πρωθυπουργός χειριζόταν τη δημόσια εικόνα του στο εξωτερικό. Ο Τζίμης Πανούσης είχε σχολιάσει με έντονα σαρκαστική διάθεση τη χρήση της αγγλικής γλώσσας από την πλευρά του πολιτικού ηγέτη, φέρνοντας ως παράδειγμα γνωστές, γραμματικά λανθασμένες εκφράσεις που είχαν γίνει αντικείμενο σχολιασμού και σάτιρας στις θεατρικές του παραστάσεις. Παρά το γεγονός ότι τα περιστατικά αυτά αντιμετωπίζονταν συχνά με χιούμορ, ο ίδιος ξεκαθάριζε πως στην πραγματικότητα το ζήτημα ήταν βαθύτατα σοβαρό και καθόλου αστείο.
Διαβάστε επίσης
Για τον Πανούση, η στάση αυτή αντανακλούσε μια γενικότερη έλλειψη παιδείας, την οποία θεωρούσε απαράδεκτη για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Υποστήριζε με σθένος ότι όταν ένας πολιτικός εκπροσωπεί μια ολόκληρη χώρα διεθνώς, οι αστοχίες και οι λανθασμένες εκφράσεις του δεν περιορίζονται στην προσωπική του εικόνα, αλλά εκθέτουν ανεπανόρθωτα έναν ολόκληρο λαό.
Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με τη φιλοσοφία του, ξεπερνούσε τις κομματικές προτιμήσεις ή την ψήφο του κάθε πολίτη, καθώς η θεσμική ιδιότητα του αρχηγού της κυβέρνησης συνέδεε άρρηκτα την ποιότητα της εκπροσώπησης με την αξιοπρέπεια της ίδιας της χώρας. Η αναδρομή σε αυτά τα λόγια, την ώρα που το πολιτικό σκηνικό αναδιαμορφώνεται, προσφέρει μια ευκαιρία για αναστοχασμό γύρω από τα κριτήρια και τις απαιτήσεις που θέτει η κοινωνία για τους εκπροσώπους της.
0 ΣΧΟΛΙΑ