Η νηστεία ξεκινάει από την ψυχή όχι από το στομάχι – Έτσι λέει ο Πάτερ Σαμουήλ

Η περίοδος της νηστείας κάθε χρόνο επαναφέρει την ίδια συζήτηση: τι τρώγεται και τι όχι. Τα ράφια γεμίζουν νηστίσιμα προϊόντα, οι συνταγές αλλάζουν και πολλοί προσπαθούν να τηρήσουν με ακρίβεια το διατροφικό κομμάτι. Για αρκετούς ανθρώπους, η προσπάθεια που ξεκινά από σήμερα, Καθαρά Δευτέρα, περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο πιάτο. Ο Πάτερ Σαμουήλ όμως δίνει μια διαφορετική διάσταση. Όπως τονίζει, η ουσία της νηστείας δεν βρίσκεται στην τροφή αλλά στον άνθρωπο. Η αλλαγή δεν αρχίζει από το στομάχι, αλλά από μέσα, από την ψυχή.
Το ουσιαστικό μήνυμα για τη Σαρακοστή
Σύμφωνα με όσα επισημαίνει, πολλοί θεωρούν ότι η νηστεία εξαντλείται σε μια λίστα επιτρεπόμενων και απαγορευμένων τροφών. Έτσι, κάποιος μπορεί να τηρεί αυστηρά τους κανόνες της διατροφής, αλλά την ίδια στιγμή να συμπεριφέρεται σκληρά, να θυμώνει εύκολα, να κατακρίνει και να πληγώνει με λόγια. Τότε όμως η προσπάθεια χάνει την αξία της. Ο ίδιος εξηγεί ότι είναι προτιμότερο να φάει κάποιος κρέας παρά να «φάει» τους γύρω του με τη γλώσσα του. Δηλαδή η κατάκριση, η κακολογία και η προσβολή έχουν μεγαλύτερο βάρος από το είδος του φαγητού. Η νηστεία χωρίς αλλαγή συμπεριφοράς μετατρέπεται σε εξωτερικό τύπο χωρίς ουσία.
Η σκέψη αυτή οδηγεί σε ένα βασικό συμπέρασμα: η εγκράτεια δεν είναι απλώς σωματική αλλά κυρίως πνευματική. Δεν αφορά μόνο την αποχή από ορισμένα τρόφιμα αλλά την απομάκρυνση από το ψέμα, την κακία και την αμαρτία. Αν ο άνθρωπος συνεχίζει να λειτουργεί με εγωισμό και επιθετικότητα, τότε δεν έχει καταφέρει τίποτα ουσιαστικό, ακόμη κι αν τηρεί όλους τους διατροφικούς κανόνες. Με αφορμή τη συζήτηση για τη νηστεία, δείτε εδώ πώς πέρασαν οι Αθηναίοι την Καθαρά Δευτέρα.
Ο Πάτερ Σαμουήλ αναφέρει ότι πολλοί άνθρωποι έχουν συνδέσει τη νηστεία αποκλειστικά με το φαγητό. Υπάρχει η αίσθηση ότι η προσπάθεια μετριέται στο τραπέζι. Όμως η αληθινή νηστεία, όπως λέει, ξεκινά από την ψυχή και μετά έρχεται στη σειρά το πιάτο.
Δηλαδή πρώτα αλλάζει ο τρόπος σκέψης και η στάση απέναντι στους άλλους και έπειτα αποκτά νόημα η αποχή από τις τροφές. Η λογική αυτή μεταφέρει το βάρος από την εξωτερική πράξη στην εσωτερική κατάσταση. Δεν είναι ο άνθρωπος καλύτερος επειδή τρώει διαφορετικά, αλλά επειδή συμπεριφέρεται διαφορετικά. Η ηρεμία, η υπομονή, η αποφυγή της κρίσης και η ειλικρίνεια αποτελούν την ουσία της προσπάθειας.
Διαβάστε επίσης
Επισημαίνεται ακόμη ότι ο Θεός δεν κοιτά πρώτα τι τρώει ο άνθρωπος αλλά τι έχει μέσα του. Η πίστη δεν λειτουργεί ως διατροφικός κανονισμός αλλά ως πορεία αλλαγής χαρακτήρα. Αν η καρδιά παραμένει γεμάτη ένταση και κακία, τότε η νηστεία περιορίζεται σε μια εξωτερική συνήθεια. Με αυτό το μήνυμα, η περίοδος της Σαρακοστής παρουσιάζεται ως ευκαιρία εσωτερικής επανεκκίνησης. Όχι απλώς μια περίοδος διαφορετικής διατροφής, αλλά μια προσπάθεια να μειωθεί η κακία, να περιοριστεί η κατάκριση και να κοπεί το ψέμα. Το φαγητό γίνεται συμβολικό εργαλείο αυτοελέγχου, όχι ο τελικός στόχος.






0 ΣΧΟΛΙΑ