Είναι αναξιόπιστες οι δημοσκοπήσεις λέει ο Μανώλης Κοττάκης και αναλύει και τους λόγους

Σε μια περίοδο όπου η κοινή γνώμη βομβαρδίζεται καθημερινά από ποσοστά και τάσεις, ο δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης, μέσα από την τοποθέτηση του στο κανάλι της «Ναυτεμπορικής», προχωρά σε μια βαθιά και ανατρεπτική ανάλυση του ρόλου των δημοσκοπήσεων.

Ο έμπειρος δημοσιογράφος αναδεικνύει μια σοκαριστική πραγματικότητα: η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αρνείται πλέον να συμμετάσχει στις έρευνες. Μόλις δέκα στους χίλιους απαντούν στις κλήσεις, ενώ οι υπόλοιποι κλείνουν το τηλέφωνο.

Αυτό το εύρημα, σύμφωνα με τον Κοττάκη, αποκαλύπτει ένα τεράστιο, «βουβό μέτωπο» μέσα στην κοινωνία. Πρόκειται για μια σιωπηλή πλειοψηφία που συσσωρεύει αγανάκτηση απέναντι σε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «επταετία της Κλεπτοκρατίας» και η οποία ετοιμάζεται να εκφραστεί απευθείας στην κάλπη.

VIRAL

Ποια είναι η σχέση της κόρης του DPG, Δέσποινας Γιαννακοπούλου, με τον Στάθη Σχίζα; Τα κοινά ταξίδια στο εξωτερικό και η κοινή εμφάνιση στο ΟΑΚΑ που άναψε φωτιές

YFSF: Η κίνηση του Θεοφάνους που κανείς δεν περίμενε και το μήνυμα του Μαζωνάκη – Ποιος σάρωσε και ποιος απογοήτευσε;

Έρωτας στην showbiz: Η πασίγνωστη παρουσιάστρια/μητέρα που έχει κλέψει την καρδιά του Δημήτρη Πανόπουλου

Οι δημοσκοπήσεις έχουν μετατραπεί σε βασικό γρανάζι μιας «δημοκρατίας της εικόνας», όπου ένα ισχνό δείγμα χιλίων ατόμων επιχειρεί να κατευθύνει τις επιλογές δέκα εκατομμυρίων πολιτών, επιβάλλοντας τη λογική του «πάω με τον νικητή».

Το κυνήγι των συμβολαίων και η επιβράβευση της αποτυχίας

Το πρόβλημα με το εγχώριο σύστημα μετρήσεων, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, έγκειται στο γεγονός, ότι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων στην Ελλάδα ιεραρχούν τα οικονομικά συμβόλαια ψηλότερα από την ίδια τους την επιστημονική εγκυρότητα.

Σε μια μικρή και ελεγχόμενη αγορά, η αναξιοπιστία και οι λανθασμένες προβλέψεις δεν έχουν κανένα κόστος· αντίθετα, μοιάζουν σχεδόν να επιβραβεύονται, αφού όσο περισσότερο αποτυγχάνει μια εταιρεία, τόσο πιο εύκολα εξασφαλίζει την επόμενη δουλειά της.

Ο Κοττάκης υπενθυμίζει, ότι το φαινόμενο των αποτυχημένων προβλέψεων δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό προνόμιο, φέρνοντας ως παραδείγματα τις πρόσφατες αστοχίες των exit polls στην Κύπρο, αλλά και τις τοπικές εκλογές στη Βρετανία.

Ωστόσο, στην Ελλάδα της μετα-ευρωεκλογικής περιόδου, παρά τις αλλοιώσεις των αναγωγών, η γενική εικόνα δείχνει μια σταθεροποίηση της αντιπολίτευσης στα ποσοστά του 2023 και μια δραματική, μόνιμη πτώση της Νέας Δημοκρατίας κατά 16 μονάδες από το τελευταίο 41%, με παράλληλη ανάδυση νέων πολιτικών προσώπων, όπως η «σφήνα Καρυστιανού».

Η χειραγώγηση του πολίτη μέσω του αρνητικού συναισθήματος

Η κριτική του Μανώλη Κοττάκη εστιάζει επίσης στον τρόπο με τον οποίο οι δημοσκοπήσεις αλλοιώνουν την ίδια την ουσία της δημοκρατικής διαδικασίας. Αντί η δημοκρατία να αποτελεί πεδίο ζωντανού διαλόγου, επιχειρημάτων και εκπλήξεων, οι μετρήσεις χρησιμοποιούνται ως εργαλεία χειραγώγησης.

Στόχος του πολιτικού συστήματος είναι να εγκλωβίσει τον ψηφοφόρο στο αρνητικό συναίσθημα. Ο κόσμος δεν καλείται πλέον να ψηφίσει αυτόν που τον εμπνέει ή που αγαπά, αλλά αναγκάζεται να επιλέξει εκείνον που αντιπαθεί λιγότερο, με μοναδικό κίνητρο να καταψηφίσει αυτόν που απεχθάνεται.

Η μεθόδευση της «Δημοκρατίας εκ του μακρόθεν»

Συνδέοντας τις δημοσκοπήσεις με τις ευρύτερες θεσμικές αλλαγές, ο δημοσιογράφος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα σχέδια του Υπουργείου Εσωτερικών. Η επέκταση της επιστολικής ψήφου στο εσωτερικό και η εισαγωγή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας αποτελούν, κατά τη γνώμη του, μια προσπάθεια απομόνωσης του πολίτη.

Το σύστημα επιδιώκει να αντικαταστήσει τη ζωντανή αλληλεπίδραση και τον διάλογο με έναν εγκλεισμό κατ’ οίκον. Σχεδιάζεται μια «δημοκρατία εκ του μακρόθεν», με ενιαία ψηφοδέλτια πολλαπλής επιλογής (multiple choice) που εκμηδενίζουν τα κρίσιμα δευτερόλεπτα της αμφιταλάντευσης πίσω από το παραβάν.

Απέναντι σε αυτή την οργανωμένη προσπάθεια «απομάγευσης» της δημοκρατίας από αλγόριθμους και τεχνοκράτες, για τον Μανώλη Κοττάκη υπάρχει μία και μοναδική λύση: η καθολική εγκατάλειψη του καναπέ και τη μαζική συμμετοχή στις κάλπες, με ψηφοδέλτια που θα υπερασπίζονται την ίδια τη δημοκρατία.