Αγγελική Ηλιάδη: Νέα επίθεση στον Μπάμπη Λαζαρίδη, «5,5 μηνών έγκυος και βρέθηκα στο πάτωμα με μπουνιές και κλωτσιές» – Τι άλλο είπε στον Λιάγκα;

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η Αγγελική Ηλιάδη, σε μια από τις πιο φορτισμένες και ειλικρινείς τηλεοπτικές της εμφανίσεις, βρέθηκε καλεσμένη την Τρίτη, 14 Απριλίου 2026, στην εκπομπή «Το Πρωινό». Η παρουσία της δεν ήταν μια τυπική επίσκεψη προώθησης της δουλειάς της, αλλά μια βαθιά κατάθεση ψυχής, κατά την οποία αναφέρθηκε στις σκοτεινές περιόδους της ζωής της και στην κακοποίηση που υπέστη στο παρελθόν.

Η συζήτηση με τον Γιώργο Λιάγκα ξεκίνησε με μια αιχμηρή αλλά αναγκαία τοποθέτηση από την πλευρά της τραγουδίστριας. Η Αγγελική Ηλιάδη δεν δίστασε να εκφράσει τη δυσαρέσκειά της για τον τρόπο που ο παρουσιαστής είχε διαχειριστεί τις προηγούμενες αποκαλύψεις της. Με ευθύτητα, έφερε τον συνομιλητή της προ των ευθυνών του, επισημαίνοντας πως η αμφισβήτηση σε τέτοια ευαίσθητα ζητήματα μπορεί να πληγώσει βαθιά το θύμα.

«Μ’ αρέσει πάντως η εξωστρέφεια που έχεις βγάλει το τελευταίο διάστημα και λες τα πράγματα με το όνομά τους, έτσι όπως τα αισθάνεσαι», σημείωσε αρχικά ο παρουσιαστής, με την τραγουδίστρια να ανταπαντά: «Σ’ αρέσει;». Ο διάλογος συνεχίστηκε σε κλίμα έντασης, με την ίδια να εξηγεί: «Εντάξει, τώρα αυτό που λες, λίγο με ξενίζει, γιατί; Θα σου πω γιατί. Γιατί εγώ περίμενα μια διαφορετική αντιμετώπιση από σένα, η αλήθεια είναι, και μετά την συνέντευξη που έδωσε… Είδα ότι κράτησες μια στάση πολύ περίεργη απέναντί μου και ειλικρινά δεν το περίμενα. Άσε με να τελειώσω… Με εξέπληξες δυσάρεστα. Τι εννοώ. Επειδή δεν γνωριζόμαστε πάρα πολύ καλά αλλά όλα αυτά τα χρόνια έχω δώσει μια εικόνα για σένα, ότι γενικά είσαι ένας άνθρωπος με ευαισθησίες πολλές… Παρόλο που μπορεί να μη φαίνεται στον περισσότερο κόσμο, εγώ έχω την ικανότητα να το διακρίνω».

Στη συνέχεια, η κουβέντα πέρασε στις πιο σκοτεινές λεπτομέρειες της συμβίωσής της με τον Μπάμπη Λαζαρίδη. Η Αγγελική Ηλιάδη περιέγραψε τις απειλές που δέχτηκε όταν προσπάθησε να φύγει, συμπεριλαμβανομένης της αρπαγής του παιδιού της και απειλών κατά των γονιών της. «Ήταν πέντε χρόνια. Όσες φορές και αν προσπάθησα να φύγω δεν μπορούσα. Τη μια φορά μ’ αρπάξανε το παιδί μου μέσα απ’ τα χέρια μου και μ’ είπανε “Φύγε, αλλά το παιδί σου δεν θα το ξαναδείς”, την άλλη φορά μπορεί ν’ άκουγα πράγματα ότι “θα κάνουμε κακό στους γονείς σου”. Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν ένα κοριτσάκι σ’ αυτή την ηλικία που προσπαθεί υπομένοντας ένα μαρτύριο να προστατέψει το παιδί της, τους γονείς της και όποιον άλλον άνθρωπο δικό της έχει και αγαπά… κάθεται και υπομένει το μαρτύριο και δεν την ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση εγώ να φύγω και να αφήσω το παιδί μου πίσω, καμία περίπτωση».

Αγγελική Ηλιάδη: Η καταγγελία για κακοποιήση

Η πιο ανατριχιαστική στιγμή της συνέντευξης ήταν όταν αναφέρθηκε στην οικονομική εκμετάλλευση και τη σωματική βία που υπέστη ενώ ήταν έγκυος. «Ξέρεις τι άλλο θα ‘θελα να πω; Αυτό που σου ‘πα ακριβώς… συνέβαινε… Ακούστηκαν πολλά εκείνες τις ημέρες της συνέντευξης και ακούστηκαν για ευεργετήματα και για διάφορα όλα αυτά που προσφέρθηκαν σε μένα. Αυτό που δεν ακούστηκε ποτέ ήταν ότι εγώ όλα αυτά τα χρόνια δούλευα σαν σκυλί. Εγώ δούλευα συνέχεια. Δούλευα στα μαγαζιά. Δούλεψα στον Γιάννη Παπαθεοχάρη με πολύ καλές αμοιβές. Τα χρήματα που έβγαλα, πέντε χρόνια – που πίστεψέ με ήταν πάρα πολλά – δεν τα είδα ποτέ και δεν τα πήρα ποτέ στα χέρια μου. Μία φορά που τόλμησα να ζητήσω τα χρήματά μου ήμουνα 5,5 μηνών έγκυος και βρέθηκα στο πάτωμα… από μπουνιές και κλωτσιές… Ήμουν 5,5 μηνών έγκυος. Ήταν η μοναδική φορά που τόλμησα να ζητήσω τα χρήματά μου και το αφήνω εδώ… και το κλείνω».

Η Αγγελική Ηλιάδη εξήγησε πως η απόφασή της να μιλήσει για την πενταετία του μαρτυρίου της δεν ήταν μια κίνηση εντυπωσιασμού, αλλά μια ανάγκη εσωτερικής κάθαρσης. «Όταν, λοιπόν, βγαίνω και μιλάω για κάτι τόσο σκληρό και δύσκολο που έζησα για μια πενταετία και κάνω μια προσπάθεια πώς να σου πω βρε παιδί μου σαν να θέλω να ξεριζώσω ένα αγκάθι από μέσα μου, απ’ τα σπλάχνα μου και να κλείσω μια πληγή, που ήταν τόσα χρόνια ανοιχτή και βλέπω εσένα να λες “αν, και αν, και αν, και αν”… Δεν με στεναχώρησε αυτό, γιατί δεν στεναχωριέμαι εύκολα πλέον… αλλά εξέφραζες μια αμφιβολία… Δηλαδή τι, βγήκα κι είπα ψέματα;», αναρωτήθηκε φανερά ενοχλημένη.

Η ίδια τόνισε πως πολλοί δημοσιογράφοι γνώριζαν την κατάσταση ως «κοινό μυστικό» και στάθηκαν στο πλευρό της. Ωστόσο, η δική της οπτική παραμένει ξεκάθαρη: «Δεν υπάρχει αν! Όταν μια γυναίκα βγαίνει και μιλάει, τόσο ανοιχτά για κάτι τόσο άσχημο, χωρίς να έχει κανένα όφελος, αντιθέτως εκτίθεμαι μπροστά σε όλη την Ελλάδα, το λέει για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Το είπα για να το βγάλω από μέσα μου».

Ο Γιώργος Λιάγκας προσπάθησε να δικαιολογήσει τη στάση του λέγοντας: «Το “αν” ρε παιδί μου, το ‘πα γιατί ξέρεις τι γίνεται; Και η άλλη μεριά έλεγε εγώ θα μηνύσω, οπότε εγώ ήθελα να μην πάρω θέση». Η απάντηση της Αγγελικής Ηλιάδη ήταν καταλυτική, υπογραμμίζοντας πως η απώλεια ενός ανθρώπου δεν παραγράφει τα όσα βίωσε η ίδια. «Το ότι τελειώνει η ζωή ενός ανθρώπου τι σημαίνει αυτό; Ότι διαγράφεται όλο το μαρτύριο που πέρασα εγώ; Όχι βέβαια… Το ‘να δεν αναιρεί το άλλο. Όταν λοιπόν έχεις κάτι και σε τρώει, και σε αρρωσταίνει… και παίρνεις φάρμακα, για να το αντιμετωπίσεις… Δεν έπαιρνα φάρμακα τότε. Τα τελευταία χρόνια μπορεί, να παίρνω κάποια φάρμακα τα οποία να με κρατάνε σε ηρεμία. Λοιπόν… Γιατί ο κάθε άνθρωπος πρέπει να αντιμετωπίσει τα νεύρα του, τις καταστάσεις του, την πίεση που μπορεί να νιώθει. Ξέρεις, πάνω απ’ όλα είναι η ψυχική μας ηρεμία. Δηλαδή έχοντας στο μυαλό μου ότι μεγαλώνω δυο παιδιά μόνη μου πρέπει να είμαι ήρεμη, να είμαι υγιής ψυχικά, και σωματικά».

Κλείνοντας, η τραγουδίστρια ξεκαθάρισε πως δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να αμφισβητήσει τα λεγόμενά της και πως έχει ήδη κινηθεί νομικά κατά όσων τη συκοφαντούν. Παρά τα όσα πέρασε, η δολοφονία του πρώην συντρόφου της δεν της έφερε λύτρωση, αλλά πόνο για τον τραγικό τρόπο που έφυγε εκείνος από τη ζωή. «Όταν δολοφονήθηκε δεν ένιωσα καμία λύτρωση. Το ‘χω εξηγήσει νομίζω. Εγώ είχα αρρωστήσει… από την αγωνία μου. Είχα ξυπνήσει τον άντρα μου και τον πατέρα του παιδιού μου. Από εκείνη τη στιγμή, υπέφερα και για πολλά χρόνια αργότερα γιατί αυτός ο άνθρωπος είχε φύγει τόσο βάναυσα, τόσο σκληρά, τόσο απάνθρωπα απ’ τη ζωή. Δηλαδή είχα ξεχάσει το τι είχα ζήσει εγώ και πονούσα. Γι’ αυτό που είχε περάσει αυτός ο άνθρωπος».