You Rock my world #NOT! Όλα όσα μου άφησε η συναυλία των Black Keys στο TerraVibe
Από την Διονυσία Καλαποθαράκου
Oι περισσότεροι μιλάνε για 30.000 κόσμο, σχεδόν δηλαδή όσοι δεν έφυγαν το 3ήμερο από την Αθήνα. Το έμπειρο συναυλιακό κοινό σκιαγραφεί το προφίλ αυτού του κόσμου επιμένοντας πως ο περισσότερος ήταν «κοριτσάκια που είχαμε ξαναδεί στη Lana Del Rey».
Όλοι όμως, συμπεριλαμβανομένης και της υπογράφουσας, συμφωνούν σε ένα σημείο: Όσοι πήγαν το Σάββατο μέχρι τη Μαλακάσα για να ακούσουν τους Black Keys πρώτη φορά live επί ελληνικού εδάφους, έφυγαν ελαφρώς μουδιασμένοι.
VIRAL
Δεν θα εστιάσω στον ήχο γιατί πραγματικά δεν μπορώ να τον κρίνω, δεν θα σχολιάσω ούτε το ότι το συγκρότημα δεν έκανε ανκόρ (δύο μέρες πριν έπαιζαν στο Primavera, στην Βαρκελώνη… η κούραση ήταν εμφανής). Θα μείνω στην αίσθηση που έβγαζαν την 1,5 (ούτε λεπτό παραπάνω) ώρα που ήταν πάνω στη σκηνή, ερμηνεύοντας το «Howlin’ For You», «Lonely Boy», «She’s Long Gone», «Your Touch», «Too Afraid To Love You» κ.α : ΔΙΕΚΠΑΙΡΕΩΣΗ.
Έπαιζαν σωστά, τραγουδούσαν με τον πιο politically correct -σε κάποια σημεία και ίσως λίγο γλυκανάλατο- τρόπο που θα μπορούσαν, και έκλεισαν τη συναυλία, ως σωστοί επαγγελματίες, με μία slow εκτέλεση του «Little Black Sabmarines» που σε έκανε να στριφογυρίζεις τον αναπτήρα στην τσέπη σου, μη ξέροντας αν θες να τον ανάψεις και να θυμηθείς τα live των Πυξ Λαξ που πήγαινες στο Λύκειο.
Το αποτέλεσμα; Έκαναν τον καθήκον τους απέναντι σε πολλούς, αλλά άγγιξαν ελάχιστους. «You wanted it all…But I’ll give you none», που λένε και οι ίδιο στο «Ι’m not the one».
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
0 ΣΧΟΛΙΑ