ΑΡΧΙΚΗ MEDIA

Πόσα βγάζουν οι πανελίστες; Τρικλοποδιές και καυτό παρασκήνιο

Πόσα βγάζουν οι πανελίστες; Τρικλοποδιές και καυτό παρασκήνιο
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η ελληνική τηλεόραση εδώ και δεκαετίες ζει και αναπνέει γύρω από έναν θεσμό που έχει αγαπηθεί, μισηθεί, σχολιαστεί και επικριθεί όσο λίγοι: τα τηλεοπτικά πάνελ. Οι άνθρωποι που κάθονται καθημερινά δίπλα στον παρουσιαστή, έτοιμοι να σχολιάσουν την επικαιρότητα, τα σκάνδαλα της showbiz, τα reality shows και τις κοινωνικές εξελίξεις, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του καθημερινού μας προγράμματος. Ωστόσο, πίσω από τα χαμόγελα, τα λαμπερά φώτα των στούντιο και τις ατάκες που γίνονται viral στα social media, κρύβεται ένας κόσμος γεμάτος ανταγωνισμό, αμύθητα ποσά, ίντριγκες και σκληρό παρασκήνιο.

Το φαινόμενο αυτό ανέλυσε σε πρόσφατο βίντεο του στο YouTube ο γνωστός δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Αρτσίτας (μέσω του καναλιού του Artsi World), αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές και «καυτές» λεπτομέρειες για το πώς λειτουργεί πραγματικά ο μικρόκοσμος των τηλεοπτικών πάνελ.

Η εξέλιξη των πάνελ: Από τα «μεσημεριανάδικα» της φωτιάς στη σημερινή εποχή

Ο θεσμός του πανελίστα έκανε δυναμικά την εμφάνισή του στην ελληνική τηλεόραση γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 2000, συνδεδεμένος άρρηκτα με τα θρυλικά «μεσημεριανάδικα» της εποχής. Τότε, η χροιά του ρόλου ήταν συχνά σκληρή και επιθετική. Οι συνεργάτες των εκπομπών λειτουργούσαν πολλές φορές ως «εκτελεστικά όργανα» των παρουσιαστών, έτοιμοι να κρίνουν αυστηρά, να συγκρουστούν ή να εξαπολύσουν βέλη εναντίον διασήμων προσώπων, προκαλώντας συχνά εξώδικα, αγωγές και δικαστικές διαμάχες.

Παράλληλα, η σύνθεση των πάνελ διέφερε σημαντικά από τη σημερινή. Τις προηγούμενες δεκαετίες, δίπλα στον παρουσιαστή δεν κάθονταν απαραίτητα καταξιωμένοι δημοσιογράφοι, αλλά συχνά ηθοποιοί, μοντέλα ή προσωπικότητες της showbiz που απλώς διέθεταν άποψη και εκρηκτικό ταπεραμέντο. Υπήρχαν, βέβαια, και οι εξαιρέσεις επαγγελματιών του χώρου –όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Κωνσταντίνος Αρτσίτας, θυμούμενος την πορεία καταξιωμένων δημοσιογράφων όπως η Αλεξάνδρα Τσόλκα, η οποία έφερε διαφορετική ποιότητα και τεκμηρίωση στον σχολιασμό– που προσπαθούσαν να κρατήσουν το επίπεδο ψηλά, αποφεύγοντας τις φτηνές κορώνες εντυπωσιασμού.

Τα δύο είδη των συνεργατών: Η σκληρή δουλειά πίσω από τα φώτα

Ένα από τα μεγαλύτερα στερεότυπα που συνοδεύουν τη δουλειά του πανελίστα είναι η αντίληψη ότι πρόκειται για μια «εύκολη» δουλειά: μερικές ώρες παρουσίας στο πλατό, καλοπέραση, χαμόγελα και αποχώρηση. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική και χωρίζεται σε δύο βασικές κατηγορίες ανθρώπων που στελεχώνουν τις εκπομπές.

Από τη μία πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που περιορίζονται αποκλειστικά στον ρόλο του σχολιαστή: καταφθάνουν στο στούντιο λίγο πριν την εκπομπή, βάφονται, ντύνονται, κάθονται στο τραπέζι και φεύγουν μόλις κλείσουν οι κάμερες. Από την άλλη, υπάρχει η κατηγορία των μαχητικών δημοσιογράφων –στην οποία ανήκε και ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Αρτσίτας– οι οποίοι επωμίζονται τεράστιο φόρτο εργασίας. Αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται στο γραφείο από τα χαράματα (ακόμη και από τις 6:30 το πρωί), μοντάρουν βίντεο, ψάχνουν αποκλειστικά θέματα, κάνουν ατέλειωτα τηλεφωνήματα, κλείνουν συνεντεύξεις και, το σημαντικότερο, παραμένουν μετά το πέρας της εκπομπής στις μακρές συσκέψεις για να σχεδιάσουν την επόμενη μέρα. Πρόκειται για μια εξαντλητική διαδικασία που καταναλώνει ατελείωτες ώρες και δημιουργεί ψυχική κόπωση, μακριά από τη glamorous εικόνα που βλέπει ο τηλεθεατής.

«Καμπάνες» και μισθοί: Πόσα παίρνουν τελικά οι πανελίστες;

Το ζήτημα των οικονομικών αποδοχών στην τηλεόραση αποτελεί πάντοτε ένα από τα πιο δελεαστικά και συζητημένα θέματα. Ενώ οι κεντρικοί παρουσιαστές απολαμβάνουν παχυλούς μισθούς που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν ή ξεπερνούν τα 20.000 έως 30.000 ευρώ τον μήνα (ανάλογα με το κανάλι και τη ζώνη), η κατάσταση στους πανελίστες παρουσιάζει μια ευρεία και εντυπωσιακή διαβάθμιση.

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, οι σταθεροί συνεργάτες που αποτελούν τον βασικό «κορμό» μιας εκπομπής χωρίζονται σε κλίμακες:

  • Στη βάση της πυραμίδας, υπάρχουν βασικοί συνεργάτες που αμείβονται με ποσά γύρω στα 1.000 με 1.300 ευρώ τον μήνα, ποσά που συχνά δεν ανταποκρίνονται στις απαιτητικές ώρες δουλειάς τους.
  • Υπάρχει μια ενδιάμεση κατηγορία που κινείται στα επίπεδα των 2.000, 3.000, 4.000 ή 5.000 ευρώ μηνιαίως.
  • Στην κορυφή της πυραμίδας, τα τελευταία χρόνια, ορισμένα ηχηρά ονόματα με τεράστια αναγνωρισιμότητα και αποδεδειγμένη «δύναμη» στον πίνακα τηλεθέασης μπορούν να φτάσουν να αμείβονται ακόμη και με ποσά της τάξης των 6.000€ την εβδομάδα!

Παρά το γεγονός ότι τέτοια ποσά μπορεί να ξενίζουν τον μέσο εργαζόμενο, η τηλεόραση λειτουργεί με βάση τους κανόνες της ιδιωτικής αγοράς και των εμπορικών budget, όπου το «πρόσωπο» και η χημεία με το κοινό θεωρούνται βασικά κεφάλαια προσέλκυσης διαφημιστικής πίτας.

Τοξικότητα, τεμπελιά και ο «πόλεμος» των media

Δεν είναι όμως όλα ρόδινα στον χώρο αυτό. Στο βίντεό του, ο Κωνσταντίνος Αρτσίτας δεν δίστασε να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα του χώρου, μιλώντας ανοιχτά για «τεμπέληδες» της τηλεόρασης που διαθέτουν υπέρμετρο εγωισμό, θεωρούν τον εαυτό τους κέντρο του κόσμου και αποφεύγουν κάθε ουσιαστική προσπάθεια. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το φαινόμενο του διπρόσωπου χαρακτήρα: συνεργάτες που εκτός κάμερας κρατούν εντελώς διαφορετική στάση και μόλις ανάψει το κόκκινο φωτισμός μεταμορφώνονται, λέγοντας ακραία ή προσβλητικά πράγματα μόνο και μόνο για να προκαλέσουν αίσθηση.

Ο απώτερος σκοπός για πολλούς από αυτούς έχει καταντήσει η προβολή στα τηλεοπτικά sites και blogs. Ο ανταγωνισμός για το ποιος θα πει τη μεγαλύτερη «χοντράδα» ή ποια ατάκα θα γίνει τίτλος στο διαδίκτυο έχει δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο τοξικότητας. Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά αποκαλύφθηκε, δεν είναι λίγες οι φορές που οι ίδιοι οι πανελίστες φροντίζουν να τροφοδοτούν τα media με τα δικά τους σχόλια, επιδιώκοντας απεγνωσμένα τη δημοσιότητα.

Το μέλλον του θεσμού: Ένα επάγγελμα που αργοπεθαίνει;

Κλείνοντας την ανάλυσή του, ο Κωνσταντίνος Αρτσίτας εξέφρασε την εκτίμηση ότι το επάγγελμα του κλασικού πανελίστα σταδιακά αλλάζει μορφή και οδηγείται σε συρρίκνωση. Τα τηλεοπτικά κανάλια και οι παρουσιαστές στρέφονται πλέον σε πιο ευέλικτες δομές, προτιμώντας εναλλασσόμενους δημοσιογράφους και ειδικούς ανά θεματική ενότητα αντί για μια σταθερή ομάδα που επαναλαμβάνεται καθημερινά.

Η τηλεόραση, παρά τις δυσκολίες, τα λάθη και την τοξικότητα που συχνά εκπέμπει, παραμένει ένας ζωντανός οργανισμός που εξαρτάται από την αλήθεια και την αυθεντικότητα. Και όπως αποδεικνύεται, στο τέλος της ημέρας, ο κόσμος είναι εκείνος που κρίνει, επιβραβεύει ή απορρίπτει τους ανθρώπους που μπαίνουν καθημερινά στο σαλόνι του.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου