«Οι παπάτζες του Τζώρτζογλου» – Τον δίκασε μια απλή κοπέλα στο TikTok

Ζούμε στην εποχή που η παπάτζα δε χρειάζεται πια δελτία Τύπου, καναπέδες πρωινάδικων ή σοβαροφανείς συνεντεύξεις για να αναπαραχθεί. Έχει TikTok. Και καμιά φορά, απέναντί της στέκεται όχι κάποιος δημοσιογράφος ή ειδικός αναλυτής, αλλά μια απλή κοπέλα με καθαρό λόγο, μηδενική διάθεση να χαϊδέψει αφτιά και το θράσος –το ευλογημένο θράσος– να πει «όπα, εδώ μας δουλεύετε». Κάπως έτσι «δικάστηκε» και ο Στράτος Τζώρτζογλου. Όχι σε αίθουσα δικαστηρίου, αλλά στο λαϊκό δικαστήριο του feed.
Αφορμή; Η ατάκα-διαμάντι: «Χωρίσαμε από υπερβολική αγάπη με τη Σοφία». Μια πρόταση που, αν τη διαβάσεις γρήγορα, ακούγεται σχεδόν ποιητική. Αν όμως σταθείς μισό δευτερόλεπτο παραπάνω, αρχίζει να τρίζει. Γιατί τι σημαίνει ακριβώς «αγαπούσα τόσο πολύ που έπρεπε να φύγω»; Είναι η συναισθηματική εκδοχή του «δεν είσαι εσύ, εγώ είμαι». Ένα από τα πιο καλοδουλεμένα εργαλεία της παπάτζας, δοκιμασμένο στον χρόνο, από καφενεία μέχρι τηλεοπτικά πλατό.
Και εκεί έρχεται η κοπέλα στο TikTok και λέει το αυτονόητο: «Δηλαδή την αγαπούσε πάρα πολύ και γι’ αυτό τη χώρισε. Καταλάβατε, αγαπητές μου φίλες;». Δε χρειάζεται να υψώσει την φωνή της. Δε χρειάζεται να ειρωνευτεί υπερβολικά. Το ίδιο το επιχείρημα αυτοαναιρείται. Γιατί αν η αγάπη είναι λόγος αποχώρησης, τότε τι είναι λόγος παραμονής; Η αδιαφορία; Η βαρεμάρα; Η έλλειψη συναισθήματος;
Εδώ ακριβώς κουμπώνει η μεγάλη αλήθεια που είπε η κοπέλα: «Η παπάτζα δε σταματάει ποτέ. Σε ό,τι επίπεδο κι αν είσαι, η παπάτζα θα πέφτει σύννεφο». Γιατί δεν έχει σημασία αν το ακούς από τον Μήτσο, τον Τάκη ή τον Τζώρτζογλου. Η φράση είναι η ίδια, απλώς αλλάζει το περιτύλιγμα. Άλλος θα το πει αδέξια με καφέ στο χέρι, άλλος με φώτα, κάμερες και ύφος βαθιά σκεπτόμενου ανθρώπου. Η ουσία, όμως, παραμένει ίδια: μια προσπάθεια να μετατραπεί ο χωρισμός σε πράξη ανώτερης ηθικής.
Η «υπερβολική αγάπη» λειτουργεί σαν πλυντήριο συναισθημάτων. Ξεπλένει ευθύνες, θολώνει αιτίες, και αφήνει τον ομιλητή σε θέση σχεδόν θύματος. Δεν έφυγα γιατί βαρέθηκα, δεν έφυγα γιατί δεν ήθελα πια, δεν έφυγα γιατί δεν μπορούσα να αγαπήσω σωστά. Έφυγα επειδή… αγαπούσα πάρα πολύ. Είναι η στιγμή που η παπάτζα αγγίζει το μεταφυσικό.
Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι ειπώθηκε. Είναι ότι ειπώνεται ξανά και ξανά, μέχρι να κανονικοποιηθεί. Μέχρι να το ακούν γυναίκες και να σκέφτονται «μήπως όντως έτσι είναι; μήπως η αγάπη πονάει τόσο που διαλύεται;». Εκεί ακριβώς βρίσκεται η ζημιά. Όχι στο κουτσομπολιό, αλλά στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Διαβάστε επίσης
Η κοπέλα στο TikTok δεν έκανε κάτι επαναστατικό. Έκανε κάτι απλό: έβαλε τη λογική μπροστά από το αφήγημα. Και αυτό, τελικά, είναι που ενοχλεί. Γιατί η παπάτζα ζει και βασιλεύει μόνο όταν δεν την αμφισβητείς. Όταν τη δέχεσαι από σεβασμό στο όνομα, στην ηλικία, στην καριέρα. Όταν λες «κάτι θα ξέρει».
Όχι. Δεν ξέρει πάντα. Και δε σημαίνει ότι επειδή κάποιος έχει δημόσιο λόγο, ο λόγος του είναι και αλήθεια. Μερικές φορές είναι απλώς καλοτυλιγμένη δικαιολογία. Κι αν κάτι μας μαθαίνει όλη αυτή η ιστορία, είναι ότι χρειαζόμαστε περισσότερες «απλές κοπέλες» που να λένε τα πράγματα όπως είναι. Για να θυμόμαστε ότι, τελικά, η αγάπη δε χωρίζει. Οι άνθρωποι χωρίζουν. Και καλό είναι να το λέμε με ειλικρίνεια, όχι με παπάτζες.






0 ΣΧΟΛΙΑ