Γιώργος Τσαλίκης: Πληρωμένο μήνυμα σε αυτούς που κάνουν εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση και αποτυγχάνουν

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η πρόσφατη εξομολόγηση της Αγγελικής Ηλιάδη στο vidcast της Ελίνας Παπίλα, «Unblock», λειτούργησε ως η αφορμή για ένα ξέσπασμα που αναδεικνύει τις παθογένειες της σύγχρονης ελληνικής τηλεόρασης. Η τραγουδίστρια, μιλώντας για πρώτη φορά με συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τον «κλοιό» και την κακοποίηση που βίωσε δίπλα στον Μπάμπη Λαζαρίδη προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις.

Το ξέσπασμα του Γιώργου Τσαλίκη

Πάνω σε αυτό το κύμα, ο Γιώργος Τσαλίκης, με ένα αιχμηρό βίντεο στο TikTok, αποφάσισε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς τους παρουσιαστές των καθημερινών εκπομπών που απορούν γιατί οι καλεσμένοι τους παραμένουν «σφιγμένοι» και δεν προβαίνουν σε σημαντικές αποκαλύψεις.

Ο τραγουδιστής δεν μάσησε τα λόγια του, περιγράφοντας το χάος που επικρατεί στα τηλεοπτικά πλατό και την έλλειψη σεβασμού προς τον καλεσμένο. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε:

«Μην εκπλήσσεστε που ο καλεσμένος σε ένα vidcast θα μιλήσει πιο άνετα. Του δίνεται χρόνος, χώρος, ηρεμία και η ασφάλεια να αποτυπώσει κάτι όπως θέλει, νιώθοντας προστατευμένος. Αντίθετα, στην τηλεόραση, ερχόμαστε στις εκπομπές μετά το διάλειμμα και είστε σε μια τρέλα. Έχω δει παρουσιαστές να ωρύονται την ώρα που έρχεται ο καλεσμένος, γιατί κάποιος μπήκε στο στούντιο ή γιατί βγαίνει χάλια το μαλλί τους. Τα έχω ζήσει όλα αυτά.»

Ο Τσαλίκης στάθηκε ιδιαίτερα στην επιδερμική αντιμετώπιση των συνεντεύξεων, τονίζοντας πως η βιασύνη για την τηλεθέαση σκοτώνει την ουσία της επικοινωνίας: «Μας δίνετε 15 λεπτά και μας κάνετε τις 2-3 ερωτήσεις που παίζουν στην τρέχουσα επικαιρότητα. Πλην ελάχιστων εκπομπών που είναι αφιερώματα και συνεντεύξεις, και ελάχιστων ζωντανών εκπομπών, για όλους τους υπόλοιπους από μένα είναι ΟΧΙ.»

Όσα αποκάλυψε η Αγγελική Ηλιάδη

Η Αγγελική Ηλιάδη ξεκίνησε να λέει πως βίωσε πολύ δύσκολες καταστάσεις δίπλα στον επιχειρηματία: «Ήμουν αρκετά περιορισμένη και δυστυχώς βίωνα μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχα επιλέξει και να μην πω κάτι όλα αυτά τα χρόνια, γιατί και το παιδί μου ήταν μικρό. Επειδή έχει μεγαλώσει τώρα και γνωρίζει πλέον πράγματα που έχω περάσει τότε, γι’ αυτό ίσως τώρα να μου είναι και λίγο πιο εύκολο να μοιραστώ πράγματα. Ήταν πέντε χρόνια πάρα πολύ δύσκολα ψυχολογικά για μένα, κατά τα οποία είχα απομακρυνθεί από την οικογένειά μου.

Στην αρχή από επιλογή, στη συνέχεια ήθελα να είμαι μαζί τους αλλά δεν μπορούσα. Υπήρχε μια απαγόρευση σε όλα. Υπήρξε πάρα πολύ άσχημη κακοποίηση, πολύ. Ήμουν ένα κορίτσι που βρέθηκα σε μία κατάσταση χωρίς να το καταλάβω και επειδή πολλές γυναίκες οι οποίες έχουν κακοποιηθεί, ξέρουνε πώς γίνεται αυτό… Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Δεν ήταν μόνο ψυχολογική η κακοποίηση ήταν και σωματική. Κάποια στιγμή βρίσκεσαι να είσαι ένα άβουλο πλάσμα υπό το καθεστώς φόβου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, δεν μπορείς να λειτουργήσεις, έχεις χάσει τον εαυτό σου απλά», είπε.

Στη συνέχεια ανέφερε πως όταν δολοφονήθηκε ο Μπάμπης Λαζαρίδης δεν ήθελε να έχει αρνητικά συναισθήματα για εκείνον: «Ο τρόπος με τον οποίο έφυγε αυτός ο άνθρωπος απ’ τη ζωή ήταν πάρα πολύ έτσι… σκληρός. Δεν το σκεφτόμουν καν. Δηλαδή δεν σκεφτόμουν καν τι είχα βιώσει όλα αυτά τα χρόνια μπροστά σε αυτό που είχε πάθει αυτός ο άνθρωπος. Και μου φαινόταν πάρα πολύ άσχημο να πω κάτι κακό γι’ αυτόν.

Βέβαια μετά, σιγά σιγά, όταν συνήλθα, άρχισα να σκέφτομαι όλα αυτά που είχα περάσει και νοσοκομεία και πολλά. Είχα δοκιμάσει πάρα πολλές φορές να φύγω, αλλά υπήρχαν απειλές, υπήρχαν διάφορα πράγματα. Δηλαδή είχα ένα μωρό στην αγκαλιά μου και ήταν πάρα πολύ δύσκολο να κάνω κάτι. Πάρα πολύ σκληρό για ένα κορίτσι 24 χρονών να το περνάει αυτό, και να μην ξέρει αν θα ξημερώσει η επόμενη μέρα. Πολλές φορές φοβόμουν και για το παιδί που είχα στην κοιλιά μου», δήλωσε.

Κλείνοντας, η τραγουδίστρια ανέφερε πως είχε σκεφτεί να φύγει: «Κάποια στιγμή μου είχε περάσει από το μυαλό να πάρω τηλέφωνο κάπου αλλά δεν τολμούσα, φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί μου, μην κάνουν κακό στην οικογένειά μου. Υπήρχαν τέτοιες απειλές. Έλεγα ότι “Καλά να πάθεις τώρα. Αφού εσύ επέλεξες να είσαι με αυτόν τον άνθρωπο, κάτσε τώρα. Αφού εσύ το επέλεξες. Γιατί να σε βοηθήσει κάποιος; Για ποιο λόγο;”.

Το σκεφτόμουνα και αυτό. Λάθος. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάνουν το εξής. Στην αρχή σε χτυπούν και μετά πέφτουν στα γόνατα και κλαίνε και ζητάνε συγγνώμη με λυγμούς και σου λένε “δεν θα το ξανακάνω”. Και εσύ πέφτεις στην παγίδα. Μπορεί να πέσεις στην παγίδα αρκετές φορές. Μου συνέβη και εμένα αυτό αρκετές φορές, έπεσα στην παγίδα. Και πάντα έλεγα από μέσα μου και ήλπιζα ότι να, μπορεί να μην ξαναγίνει, μπορεί να το μετάνιωσε. Όταν όμως ένας άντρας σηκώσει μία φορά χέρι σε μια γυναίκα, θα το κάνει για πάντα. Τέλος», είπε.