Άγγελος Αντωνόπουλος: Η τελευταία συνέντευξη πριν πεθάνει – «Σήμερα μπορεί να μελαγχολώ που δεν έχω δικό μου παιδί»
Ο ελληνικός καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του θεάτρου και της τηλεόρασης. Ο Άγγελος Αντωνόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια πορεία γεμάτη σπουδαίους ρόλους, μεγάλες συνεργασίες και στιγμές που σημάδεψαν την ιστορία της ελληνικής υποκριτικής.
Ραγίζει καρδιές η τελευταία συνέντευξη του Άγγελου Αντωνόπουλου
Ο σπουδαίος ηθοποιός έζησε τα τελευταία χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, επιλέγοντας μια πιο ήρεμη ζωή στην αγαπημένη του Κάρυστο. Όπως ακριβώς πορεύτηκε σε όλη του τη διαδρομή, έτσι και το τέλος του ήρθε αθόρυβα, με διακριτικότητα και αξιοπρέπεια. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μόνο μετά την κηδεία του, η οποία πραγματοποιήθηκε παρουσία στενών συγγενών, φίλων και λίγων ανθρώπων από τον καλλιτεχνικό χώρο.
Μέσα στις ώρες που ακολούθησαν, πολλοί θυμήθηκαν την τελευταία μεγάλη τηλεοπτική του συνέντευξη, που είχε παραχωρήσει το 2022 στην εκπομπή «Στούντιο 4». Ήταν μια σπάνια και βαθιά ανθρώπινη κουβέντα, γεμάτη αναμνήσεις, αυτοκριτική, συγκίνηση και αλήθειες που δεν είχε συνηθίσει να μοιράζεται δημόσια. Σε εκείνη τη συνέντευξη, ο Άγγελος Αντωνόπουλος μίλησε ανοιχτά για την προσωπική του ζωή και εξομολογήθηκε πως ένα από τα λίγα πράγματα που τον λύπησαν μεγαλώνοντας ήταν το γεγονός ότι δεν απέκτησε ποτέ παιδί.
«Όταν ήμουνα νέος, έβαζα τη σκούφια μου στραβά και σφύριζα. Δεν με ένοιαζε και πολύ. Σήμερα μπορεί να μελαγχολώ, που δεν έχω ένα παιδί δικό μου. Κάποιο βράδυ πήγα στο Εθνικό Θέατρο και είδα τον “Θείο Βάνια”. Με ένα φοβερό θίασο, μεγάλο θίασο, μεγάλους ηθοποιούς και με τη σκηνοθεσία του Κουν. Έμεινα έκθαμβος. Κι όχι μόνο, αλλά είπα, «τώρα εγώ τι κάνω;». Και πήρα τη μεγάλη απόφαση, κατέβηκα στο υπόγειο, βρήκα τον Κουν και του είπα «Θέλω να γίνω ηθοποιός». Ο Κουν καταδέχτηκε και με άκουσε με προσοχή. Και έτσι αρχίζει το μεγάλο ταξίδι», είχε αφηγηθεί ο ηθοποιός.
VIRAL
«Ο δρόμος της υποκριτικής είναι ένας δρόμος ανηφορικός και κατηφορικός. Μπήκα μεγάλος στη δουλειά αυτή. Πιο πριν έκανα ένα σωρό δουλειές, βοηθός σε εμπόρια, διάφορα. Ομολογώ ότι δεν είχα καμία σχέση και αποτύγχανα συνεχώς. Τόσο που κάποια στιγμή από αδιέξοδο είπα ότι πρέπει να πάω να κάνω αυτό που θέλω, αυτό που με βασανίζει. Μια μέρα με συνάντησε κάποιος κύριος και μου λέει, «Είδα την ταινία σας». Και μου λέει, «Δώσε μου το τηλέφωνό σας, εμένα με λένε Βασίλη Γεωργιάδη». Αντιλαμβάνεστε. Και ο Βασίλης με φώναξε στο «Χώμα που βάφτηκε κόκκινο».
Άμα έχεις μια ωριμότητα σαν άνθρωπος, ξέρεις να υποδέχεσαι αυτό που σε βρίσκει. Εγώ ήμουν πρωταγωνιστής στο θέατρο και μία Κυριακή απόγευμα βγήκα στη σκηνή και οι θεατές είχαν έρθει με γαρδένιες. Αιφνιδιάστηκα βέβαια. Και κυρίως ήρθα σε δύσκολη θέση, για τους συναδέλφους που ήταν απάνω στη σκηνή. Γιατί ήταν συνάδελφοι με μεγάλη καριέρα, με μεγάλο εκτόπισμα. Τι να έκανα όμως; Τους δικαιολογήθηκα, τους είπα «Παίζω σε ένα σίριαλ που τώρα βρίσκεται στο δεύτερο μήνα και φαίνεται έχει κάποια επιτυχία».
Διαβάστε επίσης
Παίξαμε με την Αλίκη. Είχε μεγάλη επιτυχία. Παίξαμε με την Καρέζη. Επίσης μεγάλη επιτυχία. Με την Τζένη συνδεθήκαμε και φιλικά, πάρα πολύ. Τα βράδια μετά το θέατρο μαζευόμαστε εκεί στο σπίτι της, μπροστά στο τζάκι και λέγαμε διάφορα, πολλά. Πολλές φορές μαλώναμε για πολιτικά θέματα. Και με την Τζένη και με τον Καζάκο, κι εγώ μάλιστα… πιο πολύ. Ύστερα η Τζένη ερχότανε και στο σπίτι μου, στην εξοχή, με υπομονή. Έστρωνε το τραπέζι, παίζαμε εκεί πέρα. Ήταν γοητευτική όταν θύμωνε. Πολύ. Περνούσαμε πάρα πολύ καλά στην εξοχή. Γενικά, ήταν τόσο τεράστιο το εκτόπισμά της. Που εμένα με βρήκε ανυπόφορο αυτό το πράγμα. Με τάραξε. Με συγκλόνισε. Η απουσία ήταν τεράστια», είχε περιγράψει ο Άγγελος Αντωνόπουλος.
0 ΣΧΟΛΙΑ