ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μάρκος Σεφερλής- Έλενα Τσαβαλιά: “Είμαστε ο ένας καθρέφτης του άλλου!” (PHOTO)

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Υπάρχει κάποιος περισσότερο γουρλής από τον Μάρκο Σεφερλή για να κάνει ποδαρικό στο περιοδικό μας για το 2014; Ο ηθοποιός κάνει διπλές εμφανίσεις φέτος στο «Rex» και στο «Περοκέ» και επιβεβαιώνει ακόμα μία φορά «το φαινόμενο Σεφερλής» που σπάει ταμεία με παραστάσεις sold out. Τυπικός πάντα στο ραντεβού του, φωτογραφίζεται για πρώτη φορά μαζί με την γυναίκα του Έλενα Τσαβαλιά και τον γιο τους Χάρη και μιλάνε στο YOU για την κοινή ζωή τους και τη σχέση τους, ενώ κοιτάζονται -μετά από 11 χρόνια γνωριμίας- στα μάτια επιβεβαιώνοντας ότι ο γάμος δεν σκοτώνει τον έρωτα…

Από την ΤΖΩΡΤΖΙΑ ΣΥΡΙΧΑ

«Μαμά εγώ δεν θα πάω να διαβάσω Ιστορία, είπα στην κυρία ότι σήμερα έχω φωτογράφιση και συνέντευξη», λέει ο 8χρονος γιος τους και η μαμά τού κόβει τη φόρα κοιτάζοντάς τον αυστηρά. Ο Χάρης, που έχει το βλέμμα, το χαρισματικό χιούμορ αλλά και την… ατάκα του μπαμπά του, μας συστήνεται ευγενικά και ευχαριστιέται το παιχνίδι μπροστά στο φακό. Πέντε ώρες σχεδόν κράτησε η φωτογράφιση, ο Μάρκος με την Έλενα στέκονται απέναντί μου κουρασμένοι μεν αλλά πάντα με χαμόγελο και η εξομολόγησή τους αρχίζει.

Ποιες ήταν οι πιο ωραίες γιορτές που έχετε περάσει μαζί;

Έλενα: Τα ωραιότερα Χριστούγεννα ήταν τα πρώτα με τον Μάρκο και η ωραιότερη Πρωτοχρονιά το 2004 όταν ένιωσα τον Χάρη να κλωτσάει στην κοιλιά μου.

Μάρκος: Δεν είμαι γενικά των γιορτών, μου αρέσουν αλλά δεν περνάω και πολύ καλά… Οι ωραιότερες γιορτές ήταν όταν γεννήθηκε ο Χάρης γιατί ήταν η πρώτη φορά που είχαμε το παιδί μας και νιώσαμε αυτό το θαύμα της ζωής. Τότε απέκτησαν άλλο νόημα τα Χριστούγεννα για μένα.

Πώς αντέχεις με έναν άντρα που δουλεύει non stop εικοσιτετράωρα; Υπάρχουν στιγμές που σου λείπει;

Ε: Μου αρέσει που είσαι ευγενική… Γιατί δεν λες λείπει… μέρες ολόκληρες; Γιατί ο Μάρκος όταν ετοιμάζει μια δουλειά, τέσσερις μέρες πριν από την πρεμιέρα δεν έρχεται σπίτι… δεν υπάρχει σπίτι… Για να καταλάβεις, απέναντι από το θέατρο «Περοκέ» υπάρχει ένα ξενοδοχείο, μένει εκεί, τώρα απέναντι από το «Rex» υπάρχει άλλο ξενοδοχείο, εκεί θα τον βρεις. Όπου δεν υπάρχει δίπλα ξενοδοχείο, κουβαλάει ένα ράντσο!

Μ: Δεν πάω σπίτι, αλήθεια λέει… Είμαι μέσα στην ανασφάλεια και θέλω να είμαι κοντά εκεί που δουλεύω για να τα ελέγχω όλα. Κάποια πράγματα, μάλιστα, που δεν έχουν γίνει τα φτιάχνω και μόνος μου, χειρονακτικές εργασίες, γιατί θέλω να είναι όλα άψογα και να γίνουν όπως ακριβώς επιθυμώ. Αλλά πέρα από αυτό είναι το άγχος μου να μη χάσω χρόνο στο δρόμο, να είμαι δίπλα στη σκηνή.

Είσαι τόσο παθιασμένος με τη δουλειά σου;

Μ: Είμαι, δεν με αναγκάζει κανένας να το κάνω, μου αρέσει και το αποτέλεσμα με δικαιώνει από την ανταπόκριση του κόσμου σε καθετί που κάνω κάθε φορά. Έχω τόση δημιουργικότητα μέσα μου που θέλω να τη διοχετεύσω κάπου, θέλω να πιάνω τον σφυγμό του κόσμου, είμαι τελειομανής και επιδιώκω να είναι όλα άψογα. Καταπιάνομαι με πολλά πράγματα αλλά δεν τα ξεπετάω… Δεν με ενδιαφέρει τι θα μπει στο ταμείο, δεν ασχολούμαι, το μόνο που θέλω είναι να περάσει ο κόσμος καλά, αυτή είναι η δικαίωση για μένα. Ήμουνα τυχερός με τη δουλειά, μου βγήκε, πήρα το ρίσκο με μεγάλα ανοίγματα οικονομικά, αλλά ο κόσμος με δικαίωσε. Πήγα στη Θεσσαλονίκη για παραστάσεις και τα blogs έγραψαν: «Τελείωσε το λαϊκό προσκύνημα του Σεφερλή». Τα μυαλά μου δεν πήραν αέρα και δεν καβάλησα ποτέ καλάμι στη ζωή μου.

Ε: Δεν θα τον έλεγα απλά εργασιομανή, θα έλεγα ότι ίσως είναι ο μοναδικός άνθρωπος στη γη που αγαπάει τόσο πολύ τη δουλειά του. Όλοι μας όταν κάνουμε μια δουλειά συνήθως μας αρέσει, αλλά ο Μάρκος ζει και αναπνέει γι’ αυτό το πράγμα.

Κυριολεκτικά εσύ θα πεθάνεις πάνω στο σανίδι…

Ε: Εγώ του το έχω πει πολλές φορές, τη μέρα που δεν θα μπορεί να δουλέψει θα πεθάνει! Το ξέρω…

Μ: Καλό ή κακό, αυτή είναι η αλήθεια…

Όταν δουλεύετε μαζί, βάζεις τις φωνές στην Έλενα;

Ε: Πλάκα κάνεις. Μόνο τις φωνές; Έχουμε πολλές φορές σκοτωθεί… Σου κάνει παρατηρήσεις με τέτοιο τρόπο που καλύτερα να φώναζε.

Μ: Εννοείται. Η Έλενα δεν έχει επιείκεια, είναι και ο ρόλος της τέτοιος, είναι γυναίκα μου, δεν θέλω να φανεί σε άλλους συνεργάτες ότι είμαι πιο χαλαρός μαζί της. Δεν μοιραζόμαστε ούτε καν το ίδιο καμαρίνι. Είμαι πολύ δίκαιος και επιθυμώ να αισθάνονται όλοι ίσοι. Και με τους ηθοποιούς που δουλεύω χρόνια μαζί έχουμε γίνει φίλοι και έχουμε αποκτήσει συγγένεια, είμαστε με κάποιους κουμπάροι, έχουμε δεθεί. Πάνω στη δουλειά, όμως, το ξέρουν όλοι, δεν αναγνωρίζω ούτε γυναίκα, ούτε κουμπαριά, ούτε τίποτα. Θα φωνάξω αν κάτι δεν μου αρέσει, αλλά μετά από δυο λεπτά έχει τελειώσει, δεν το κρατάω, ούτε χαλάει η σχέση μας. Το κάνω με ανθρώπους από τους οποίους έχω απαιτήσεις, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες ικανότητες, ξέρω μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο καθένας και θέλω να του πάρω το 100%. Δεν έχω απωθημένα με κανέναν, δεν ξεκινάω από το σπίτι μου και λέω «πάω τώρα να την “πω” στον τάδε»… Απλά πάνω στη δουλειά προκύπτουν προβλήματα και εμένα στόχος μου είναι να περάσει ο κόσμος καλά…

Εσύ Έλενα την πρώτη φορά που έπαιξες μαζί του και τον είδες έτσι τρόμαξες;

Ε: Την πρώτη φορά που έπαιξα μαζί του, στα τέλη του 2002 αρχές του 2003, δεν είμαστε ακόμα ζευγάρι, έβλεπα τις πρόβες και γέλαγα πάρα πολύ, χτυπιόμουνα πάνω στη σκηνή, ούτε «γεια» δεν είχαμε πει. Δεν μου έβαζε, λοιπόν, τις φωνές…

Μ: Η Έλενα ήταν ερωτευμένη μαζί μου, ερχόταν στην πρόβα με διαφορετικά παπούτσια, αυτό πώς το εξηγείς;

Ε: Αλήθεια λέει… Μια φορά πήγα στην πρόβα με μια μπότα καφέ, μια μπότα μαύρη, με χοντρό τακούνι η μία με ίσιο η άλλη, ούτε και εγώ ξέρω πώς ισορροπούσα! Από την ταραχή μου για να μην αργήσω στην πρόβα. Πέντε λεπτά αν αργούσες γινόταν χαμός, ήταν με το ρολόι στο χέρι.

Σε ένα ζευγάρι που και οι δύο κάνουν την ίδια δουλειά, πρέπει να μη δουλεύει ένας από τους δύο –κατά προτίμηση η γυναίκα- για να υπάρχουν ισορροπίες μέσα στο σπίτι;

Ε: Για τον Μάρκο ισχύει το αντίθετο, θέλει να δουλεύω και μάλιστα συνέχεια, απλά εγώ επιθυμώ να κρατήσω τις ισορροπίες με τον Χάρη. Η μάλλον σ’ εμένα πέφτει ο κλήρος να κρατήσω τις ισορροπίες αυτές, άρα λοιπόν πρέπει να πάω διακοπές με το παιδί, να πάω μαζί του σινεμά, θέατρο. Βέβαια το παιδί έχει συμβιβαστεί με τη δουλειά μας σε μεγάλο βαθμό, είναι όμως κάποια πράγματα που δεν διαπραγματεύεται. Το καλοκαίρι λέει στον πατέρα του: «Τη μαμά ξέχνα την, δεν θα την κρατήσεις καλοκαίρι, είναι δικιά μου!»…

Ο Χάρης είναι πολύ ώριμος για την ηλικία του. Πόσο εύκολο είναι αυτό για ένα παιδί που έχει αναγνωρίσιμους γονείς;

Μ: Δεν έχω μπει σε διαδικασία να καθίσω να του εξηγήσω τι δουλειά κάνουμε και πώς πρέπει εκείνος να συμπεριφερθεί, όπως είμαστε μέσα στο σπίτι έτσι είμαστε και έξω. Έχω ακούσει περιπτώσεις που τα παιδιά αισθάνονται πιο φίρμες από τους γονείς. Μάλλον τους το έχουν μεταδώσει αυτό εκείνοι. Εμείς είμαστε φυσιολογικοί, με τις παρέες μας, άνετοι. Ο Χάρης έρχεται στο θέατρο, με βοηθάει στα αυτόγραφα, του έχουμε περάσει ότι δεν είμαστε κάτι ιδιαίτερο. Ήρθε μια μαμά ενός συμμαθητή του κάποια στιγμή και μου είπε ότι τα παιδιά λένε στον Χάρη: «Ο μπαμπάς σου είναι καλός ηθοποιός» και εκείνος απαντάει: «Είναι καλός μπαμπάς». Άλλα παιδιά πουλάνε την αναγνωρισιμότητα των γονιών τους.

Ε: Νομίζω ότι θα ήταν λάθος μου αν το δικό μου παιδί ήταν μεγαλωμένο έτσι, είναι ο καθρέφτης μου, άμα βγάζει αυτό το είδωλο κάτι λάθος κάνουμε. Βλέπει τη συμπεριφορά μας με τον κόσμο, τις ίδιες παρέες είχαμε παλιά, τις ίδιες παρέες έχουμε και τώρα.

Όταν ζει σε μια τρέλα προετοιμάζοντας δύο έργα, πως είναι ο Μάρκος στο σπίτι Έλενα;

Ε: Είναι τόσο απορροφημένος με αυτό που έχει στο κεφάλι του που πολλές φορές του μιλάς, σου απαντάει και μετά από 3 ώρες σου λέει: «Εγώ το είπα αυτό;»… Του λέω πολλές φορές: «Θα σε γράφω στο κασετόφωνο…»!

Μ: Την ώρα που κάθομαι να φάω και είμαι χαλαρός, τη φωνάζω δίπλα μου να συζητήσουμε για δουλειά, ρωτάω τη γνώμη της, περιμένω να ακούσω την άποψή της, με βοηθάει, η πρώτη που ακούει ένα κείμενο είναι η Έλενα, έχω εμπιστοσύνη στο κριτήριό της.

Ασχολείσαι πάρα πολύ με το νοικοκυριό; Ο Μάρκος τα θέλει όλα στην εντέλεια σαν Παρθένος;

Ε: Μέσα στο σπίτι είμαι εγώ η τελειομανής. Είναι το καταφύγιό μου και θέλω όλα να είναι τακτοποιημένα για να μπορώ να χαλαρώνω. Θα μπορούσα να μη δουλεύω και να ασχολούμαι με τα οικιακά, να δουλεύω για να φτάσω σε ψηλούς στόχους καλλιτεχνικά δεν με αφορά.

Μ: Εγώ η αλήθεια είναι ότι πάντα έψαχνα μια γυναίκα για σπίτι και οικογένεια, αυτό που βιώνω τώρα με την Έλενα το ήθελα πάντα, είναι ιδανική για οικογένεια και μπορεί να είναι και χύμα.

Και είναι και η γυναίκα που δεν σου κάνει ποτέ παρατήρηση πού είσαι και τι κάνεις…

Μ: Την άλλη φορά που είχα πάει στα μπουζούκια είχα πάρει μαζί μου τη γυναίκα που φυλάει το παιδί και μου έλεγαν: «Η γυναίκα σου που είναι;»… Και απαντούσα: «Είναι σπίτι και.. φυλάει το παιδί»! ( γελάει) Η διασκέδαση είναι η μόνη χαλάρωση για μένα, είμαι τόσο στην τσίτα που κάπου πρέπει να πάω να ηρεμήσω μετά από τόση πίεση.

Ε: Στην αρχή με ενοχλούσε που ο Μάρκος έβγαινε, μετά όμως συμβιβάστηκα γιατί είδα ότι δεν άλλαζε, έτσι τον γνώρισα εξάλλου. Για ένα διάστημα προσπάθησα να τον ακολουθήσω, τα κατάφερα για λίγο, μετά δεν άντεξα στους ρυθμούς του, πήγαινα στα μπουζούκια και κοιμόμουνα στο πρώτο τραπέζι… Ντροπή. Στην αρχή τον περίμενα, τον έπαιρνα τηλέφωνο, δεν απαντούσε, γιατί δεν το άκουγε, μετά χαλάρωσα και κοιμήθηκα. Τώρα που μεγάλωσε ο Χάρης έχω αρχίσει να τον ακολουθώ ξανά…

Μ: Και όχι μόνο με ακολουθείς, βγαίνεις και μόνη σου… Σε μια σχέση για να είναι υγιής πρέπει ο καθένας να έχει το χώρο και την ελευθερία του να κάνει πράγματα και μόνος του, πράγματα που δεν μπορεί να τα κάνει με τον άλλον. Με την Έλενα δεν μπορώ να παίξω τάβλι, εκείνη πάλι θέλει με μια φίλη της να πάει στα μαγαζιά, άρα δεν χάνουμε τη ζωή μας σε μικροσκηνές και καβγάδες για ανούσια πράγματα. Δεν υπάρχει λόγος να χαλιόμαστε για χαζομάρες. Η ζωή είναι μικρή.

Στα 3,5 χρόνια που είστε παντρεμένοι και στα 11 της σχέσης σας περάσατε κάποια στιγμή σοβαρή κρίση;

Ε: Ποτέ. Δεν μιλάμε για μικροκαβγαδάκια που έχουν όλα τα ζευγάρια, γενικά περνάμε πολύ ωραία. Ο Μάρκος είναι απολαυστικός στη ζωή μας, είναι ντροπαλός με όσους δεν γνωρίζει και μπορεί κάποιος να τον θεωρήσει αντικοινωνικό, αλλά όταν λυθεί περνάς υπέροχα μαζί του.

Ο Χάρης σε ποιον μοιάζει στο χαρακτήρα;

Ε: Και στους δύο. Έχει το χιούμορ του Μάρκου, έχει την επιμονή και την αντίδραση τη δική μου, το πείσμα μου, αλλά είναι πολύ τρυφερό παιδί, είναι ψυχούλα σαν τον Μάρκο.

Μ: Εκεί που κάθεται μπορεί να ακούσω «μπαμπά σε λατρεύω» και να τρελαθώ! Αυτό είναι της Έλενας. Ο Χάρης είναι κράμα και των δύο.

Αν σου πει ο Χάρης ότι θέλει να γίνει ηθοποιός –παρόλο που είναι φοβερός ποδοσφαιριστής και έχει πάρει και το δεύτερο βραβείο πέρυσι– τι θα πεις;

Μ: Ας κάνει ό,τι θέλει αρκεί αυτό που θα κάνει να το κάνει καλά… Όταν παίζει σε παιχνίδι δεν χάνω κανέναν αγώνα και εκείνος ευχαριστιέται που τον καμαρώνω. Γιατί άλλο να πηγαίνω εγώ κι άλλο η μαμά. Η συγκεκριμένη μάλιστα παίρνει όλα τα περιοδικά και τα διαβάζει στο γήπεδο! Της λέει ο Χάρης «μαμά σου άρεσε αυτό που έκανα;»… «Ποιο παιδί μου;»… Δεν χαμπαριάζει τίποτα!

Στον Χάρη βλέπεις τη συνέχεια του εαυτού σου;

Μ: Όχι δεν το βλέπω έτσι, δεν είμαι εξάλλου κάτι σπουδαίο. Σαν όνειρο όμως έχω να παίξω κάποια στιγμή μαζί του πάνω στη σκηνή. Θα ήθελα να παίξω με τον γιο μου, να τον βλέπω και να χαίρομαι.

Είστε 11 χρόνια μαζί… Κάνοντας απολογισμό πώς θα χαρακτηρίζατε τη σχέση σας;

Ε: Ο Μάρκος με έκανε να ζήσω τη ζωή που είχα ονειρευτεί. Με έμαθε να γελάω, να σκέφτομαι διαφορετικά, να αντιμετωπίζω με χιούμορ τα πράγματα και -το βασικότερο- με έκανε να θέλω να κάνω παιδί. Μου γεννήθηκε η επιθυμία μαζί του να θέλω να γεννήσω έναν καινούριο άνθρωπο. Του χρωστάω τα πάντα…

Μ: Τι να πω… Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις αυτό που αισθάνεσαι και αυτό που είναι ο άλλος για σένα. Έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου που ξέρω ότι με αγαπάει, είμαι καλά στην προσωπική μου ζωή και αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν μου απορροφούν ενέργεια τα προσωπικά μου, τα δίνω όλα επαγγελματικά. Η Έλενα λέει ότι με αγαπάει και μου το δείχνει, εγώ δεν το δείχνω, είμαι πιο εσωστρεφής, στα χρόνια που είμαστε μαζί κάποιες φορές της το έχω δείξει και το έχει καταλάβει, ομολογώ. Η Έλενα είναι ένας άνθρωπος που με έκανε να δω τη ζωή με άλλο μάτι, ένα στήριγμα πολύ μεγάλο γιατί περάσαμε δύσκολα τα πρώτα χρόνια της σχέσης μας, αφού είχαμε προσωπικές καταστάσεις να διευθετήσουμε. Όλα, όμως, τα αντιμετωπίσαμε μαζί, και τα καλλιτεχνικά μου όνειρα που ήταν πολύ μεγάλα και τα ανοίγματα. Δεν με φρενάρισε ποτέ, με στήριξε και με στηρίζει ακόμα. Νιώθω ευτυχισμένος γιατί έχω τόσο όμορφη οικογένεια, η Έλενα είναι το γούρι μου και ο άνθρωπος που άλλαξε πολλά στη ζωή μου…

 

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ YOU ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ