Η Κατερίνα εξομολογείται: “Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω με την κόρη μου”
Ονομάζομαι Κατερίνα και είμαι 63 ετών. Εδώ και αρκετό καιρό διαβάζω τις ιστορίες των αναγνωστών σας και με σοκάρει τι Γολγοθά μπορεί να κρύβει το κάθε σπίτι. Εγώ παντρεύτηκα στα 20 μου από έρωτα, με έναν σπουδαίο άνθρωπο, με το «α» κεφαλαίο. Μαζί κάναμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Φτιάξαμε ένα εκπληκτικό σπίτι, βρήκαμε δύο καλές δουλειές, όλα όσα έπρεπε για να προετοιμαστούμε για τον ερχομό ενός παιδιού. Και όταν ήρθε αυτή η στιγμή, συνειδητοποιήσαμε ότι αυτό το πλάσμα είναι ό,τι σημαντικότερο υπάρχει σε αυτό τον κόσμο.
Η Φωτεινούλα μας μάς έκανε να προσπαθούμε περισσότερο, αυτή ήταν και είναι πάντα το κίνητρό μας. Ενα ήσυχο παιδί και μια πολύ καλή μαθήτρια μέχρι το Λύκειο. Εκεί ξεκίνησαν τα πράγματα να παίρνουν την κάτω βόλτα, το παιδί να γυρνάει αργά το βράδυ και να κάνει παρέα με παιδιά αμφίβολης ποιότητας. Εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να τη μαζέψουμε αλλά εκείνη είχε γίνει αγρίμι. Δεν φοβόταν τίποτα, ενώ στον πρώτο τσακωμό απειλούσε ότι θα φύγει από το σπίτι. Εμείς φοβισμένοι μην κάνει καμία τρέλα, είχαμε αρχίσει να λέμε σε όλα «ναι».
Οταν ο Αλέξης μπήκε στη ζωή της, κάτι φάνηκε να αλλάζει. Εκείνος μόνιμος στο Ναυτικό, αν και μεγαλύτερός της, έδειχνε να την αγαπά πολύ. Δίπλα της κάθε στιγμή και μαζί μ’ εμάς κατάφερε το παιδί να μπει στο Πανεπιστήμιο, όμως ενώ ήταν φοιτήτρια στο πρώτο έτος της σχολής της, μάθαμε ότι είναι έγκυος.
«Είμαι αποφασισμένη να μεγαλώσω αυτό το παιδί και δεν θα δεχτώ αντίρρηση», είπε κι εμείς δεν τολμήσαμε να πούμε τίποτα παραπάνω. Τους επιπλώσαμε το σπίτι στον κάτω όροφο από εμάς, για να είμαι και εγώ κοντά στο παιδί και όλα ήταν έτοιμα. Μετά από 7 μήνες, η εγγονούλα μου ήρθε και τα άλλαξε όλα.
VIRAL
Ο Αλέξης και η Φωτεινή είχαν γίνει υπόδειγμα γονιών. Εκείνος δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ, ενώ η κόρη μου δεν άφηνε το παιδί ούτε λεπτό μόνο του. Αν και απέναντι στο παιδί ήταν όπως έπρεπε, όμως οι τσακωμοί τους κάθε βράδυ μάς κρατούσαν ξάγρυπνους. Μέχρι που ένα μήνα περίπου πριν το γάμο, η Φωτεινή μάς αποστόμωσε. «Εγώ δεν τον παντρεύομαι, δεν αντέχω άλλο, μπορώ να μεγαλώσω μόνη μου το παιδί», μας είπε καιο άντρας μου έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να της αλλάξει γνώμη.
Τι άλλο θέλεις πλέον από εμάς, δεν καταλαβαίνω», της είπε ο πατέρας της έξαλλος, αλλά εκείνη ήταν αποφασισμένη. Μέσα σε μία εβδομάδα, ο Αλέξης είχε ήδη μαζέψει τα πράγματά του από το σπίτι και η Φωτεινή ξεκίνησε πάλι να βγαίνει μέχρι το πρωί.
Δεν πρόλαβε να περάσει ούτε ένας μήνας από το χωρισμό τους και ξαφνικά τη βλέπω ένα βράδυ να τη γυρνάει στο σπίτι ένας άγνωστος. Την επόμενη μέρα κατέβηκα στο σπίτι της για να βάλω τα πράγματα στη θέση τους. «Εχεις ένα παιδί και πρέπει να το σέβεσαι, δεν είσαι μόνη σου πια», της είπα μεταξύ άλλων. Εκείνη; Μου αποκάλυψε ότι τον λένε Γιάννη και πως είναι εδώ και καιρό μαζί και έχουν αποφασίσει να συγκατοικήσουν. «Δεν έχει κανένα πρόβλημα με το παιδί, θα είναι δίπλα μου και θα με στηρίζει», μου είπε. Εγώ έφυγα κακήν κακώς για να πω στο σύζυγό μου τι συνέβη. Εκείνος τα έχασε… «Πλέον δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, δεν το έχεις καταλάβει;», μου είπε απελπισμένος.
Ούτε σε αυτό δεν καταφέραμε να της πούμε όχι, αλλά ο χωρισμός τους λίγους μήνες μετά μας έκανε να νομίζουμε ότι βλέπουμε το έργο με τον Αλέξη σε επανάληψη. Μέχρι που έφτασε και το τρίτο αίσθημα και εκεί ο σύζυγός μου της ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να έχει καμία βοήθεια από εμάς αν σκεφτεί να τον κουβαλήσει στο σπίτι μαζί με το παιδί της. Η Φωτεινή όμως πλέον δεν παίρνει από λόγια κι εγώ και ο σύζυγός μου πλέον δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Ανησυχούμε για το εγγονάκι μας, πώς θα μεγαλώσει σωστά,ποιον θα πει «μπαμπά». Δεν ξέρω αν φταίμε εμείς για τη συμπεριφορά της Φωτεινής, αλλά είναι πολύ δύσκολο να είσαι μητέρα ενός γονιού που ακόμα μεγαλώνει…
0 ΣΧΟΛΙΑ