ΑΡΧΙΚΗ SPORTS

Το «Κύπελλο του χωρίς Κύπελλο»: Η παράδοξη ιστορία του Intertoto που έκανε την Ευρώπη να αναρωτιέται τι ακριβώς παρακολουθεί! Τι απέγινε τελικά;

Το «Κύπελλο του χωρίς Κύπελλο»: Η παράδοξη ιστορία του Intertoto που έκανε την Ευρώπη να αναρωτιέται τι ακριβώς παρακολουθεί! Τι απέγινε τελικά;
Τι ήταν το Intertoto;
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Τι κοινό μπορεί να έχουν η Juventus, η West Ham, η Paris Saint-Germain και η Newcastle; Σε μια πρώτη ανάγνωση, ελάχιστα. Πρόκειται για συλλόγους με εντελώς διαφορετικές διαδρομές, διαφορετικά μεγέθη και διαφορετική σχέση με τον ευρωπαϊκό χάρτη. Κι όμως, όλες αυτές οι ομάδες μοιράζονται ένα «παράξενο» μυστικό στην ιστορία τους: κάποια στιγμή κατέκτησαν το Intertoto Cup. Μια διοργάνωση που υπήρξε για πάνω από μια δεκαετία (1995-2008), λειτούργησε ως καλοκαιρινός «προθάλαμος» της Ευρώπης, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να αποβάλει τη ρετσινιά της διοργάνωσης που κανείς δεν ήθελε, αλλά όλοι –παραδόξως– συμμετείχαν.

Η γέννηση ενός «στοιχηματικού» τερατουργήματος

Πριν η UEFA αγκαλιάσει το Intertoto το 1995, η διοργάνωση υπήρχε σε μια γκρίζα ζώνη. Η πρώτη της μορφή το 1961 με την ονομασία International Football Cup δεν είχε σκοπό την ανάδειξη του καλύτερου ποδοσφαιρικού συλλόγου, αλλά την επιβίωση των football pools (των στοιχηματικών συστημάτων) κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Όταν τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σταματούσαν και το ποδόσφαιρο «εξαφανιζόταν» από το προσκήνιο, τα έσοδα από τα στοιχήματα έπεφταν κατακόρυφα. Το Intertoto δημιουργήθηκε για να καλύψει αυτό το κενό, προσφέροντας αγώνες, περιεχόμενο και –πάνω από όλα– χρήμα.

Δεν ήταν τυχαίο που το «βάφτισαν» ως το «κύπελλο χωρίς κύπελλο». Μέχρι το 1967, δεν υπήρχε καν τελικός, ενώ οι νικητές των ομίλων λάμβαναν απλώς ένα χρηματικό έπαθλο. Οι ομάδες συμμετείχαν εθελοντικά, κυρίως για να κρατήσουν τους παίκτες τους σε φόρμα ή για να γεμίσουν τα ταμεία τους.

Η «επίσημη» εποχή και ο δρόμος προς την Ευρώπη

Το 1995, η UEFA πήρε μια απόφαση-σταθμό: ενσωμάτωσε το Intertoto στο επίσημο καλεντάρι, μετατρέποντάς το σε εργαλείο πρόκρισης για το Κύπελλο UEFA. Ξαφνικά, μια διοργάνωση που ξεκίνησε για τον τζόγο, έγινε η «δεύτερη ευκαιρία» για ομάδες που είχαν αποτύχει να κερδίσουν το ευρωπαϊκό εισιτήριο μέσω του πρωταθλήματος.

Όμως, η φύση της διοργάνωσης παρέμενε «χαοτική». Για χρόνια, υπήρχαν πολλαπλοί νικητές (δύο ή τρεις κάθε χρονιά), κάτι που μείωνε το πρεστίζ της. Φανταστείτε μια διοργάνωση όπου δεν αναδεικνύεται ένας πρωταθλητής, αλλά μια «φουρνιά» νικητών που απλώς παίρνουν το «εισιτήριο» για το επόμενο στάδιο. Παρά ταύτα, υπήρξαν στιγμές λάμψης, όπως η Μπορντό το 1995, η οποία, ξεκινώντας από το Intertoto, έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου UEFA (αν και ηττήθηκε από την Bayern).

Παράλογες καταστάσεις και αγγλική… αδιαφορία

Η σχέση των αγγλικών ομάδων με το Intertoto υπήρξε ιδιαίτερα προβληματική. Ομάδες όπως η Tottenham και η Wimbledon, θεωρώντας τη διοργάνωση «διαταραχή» στην προετοιμασία τους, κατέβαιναν με ενδεκάδες ανάγκης. Το αποτέλεσμα; Η Αγγλία να τιμωρηθεί από την UEFA, χάνοντας θέσεις πρόκρισης.

Το αποκορύφωμα του παραλόγου σημειώθηκε το 1998, όταν η Crystal Palace, έχοντας μόλις υποβιβαστεί από την Premier League, βρέθηκε να αγωνίζεται στην Ευρώπη μέσω του Intertoto, απλώς και μόνο επειδή οι ανώτερες ομάδες είχαν αρνηθεί να συμμετάσχουν! Η ευρωπαϊκή συμμετοχή δεν ήταν αποτέλεσμα αγωνιστικής αξιοκρατίας, αλλά… έλλειψης διαθεσιμότητας των άλλων.

Το κύκνειο άσμα του 2006 και η κατάργηση

Στα τελευταία χρόνια της ύπαρξής του, το Intertoto είχε μετατραπεί σε έναν λαβύρινθο κανόνων που ούτε οι παίκτες δεν καταλάβαιναν. Το 2006, η UEFA επιχείρησε να το «νοικοκυρέψει» εισάγοντας ένα μοντέλο όπου ο νικητής… δεν αναδεικνυόταν μέσα από τη διοργάνωση, αλλά από το πόσο μακριά έφτανε η κάθε ομάδα στη συνέχεια του Κυπέλλου UEFA!

Η εικόνα του Scott Parker να πανηγυρίζει το 2006 κρατώντας ένα απλό «πιστοποιητικό συμμετοχής» αντί για τρόπαιο, αποτελεί την επιτομή του παραλογισμού. Το 2008, η UEFA έβαλε τέλος στο «μαρτύριο», καταργώντας τη διοργάνωση. Το Intertoto πέρασε στην ιστορία ως το πιο παράδοξο κεφάλαιο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου: μια διοργάνωση που ξεκίνησε για τον στοιχηματισμό, εξελίχθηκε σε εργαλείο πρόκρισης και κατέληξε να αποτελεί ένα ποδοσφαιρικό ανέκδοτο που κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει, αλλά όλοι θυμούνται με μια δόση νοσταλγίας και αρκετή αμηχανία.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου