Μπριζίτ Μπαρντό: Οι 5 ταινίες που την καθιέρωσαν ως θρύλο του σινεμά

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Με αφορμή τον θάνατό της, η Μπριζίτ Μπαρντό έρχεται ξανά στο προσκήνιο ως μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του παγκόσμιου κινηματογράφου. Με τη φυσική της γοητεία, την αντισυμβατική παρουσία και τις τολμηρές επιλογές της, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο γαλλικό και παγκόσμιο σινεμά. Πέρα από τις διάσημες επιτυχίες που τη μετέτρεψαν σε θρύλο, η φιλμογραφία της κρύβει και λιγότερο προβεβλημένα έργα, τα οποία αξίζει να ανακαλύψει κανείς.

Πέρα από τον μύθο: 5 ταινίες της Μπριζίτ Μπαρντό που ξεχωρίζουν

Babette s’en va-t-en guerre (Η Μπαμπέτ στον πόλεμο, 1959)

Μια ανάλαφρη πολεμική κωμωδία, όπου η Μπριζίτ Μπαρντό υποδύεται μια νεαρή Γαλλίδα που μπλέκεται, σχεδόν κατά λάθος, σε αποστολές κατασκοπείας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με χιούμορ, γοητεία και αυτοσαρκασμό, η ταινία παρουσιάζει την Μπαρντό σε έναν πιο παιχνιδιάρικο ρόλο, συνδυάζοντας τη λάμψη της σταρ με την κωμική περιπέτεια της εποχής.

La Vérité (Η Αλήθεια, 1960)

Δραματική ταινία του Ανρί-Ζορζ Κλουζό, όπου η Μπαρντό δίνει μία από τις πιο ώριμες και καθηλωτικές ερμηνείες της, αποδεικνύοντας ότι ήταν κάτι πολύ περισσότερο από σύμβολο ομορφιάς. Έξοχο δικαστικό δράμα από τον σκηνοθέτη των «Δαιμονισμένων», με την Μπαρντό επαρχιώτισσα που μετακομίζει στης αδελφής της στο Παρίσι και βρίσκεται κατηγορούμενη για τον φόνο του φίλου της.

Le Mépris (Η Περιφρόνηση, 1963)

Αριστούργημα του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ και μία από τις σημαντικότερες ταινίες του ευρωπαϊκού σινεμά. Η Μπαρντό είναι καθηλωτική σε έναν ρόλο γεμάτο σιωπές, αποστάσεις και υπαρξιακή ένταση.

Une ravissante idiote (Ένα χαριτωμένο κορίτσι,1964)

Ρομαντική κωμωδία με στοιχεία κατασκοπείας, όπου η Μπριζίτ Μπαρντό ενσαρκώνει μια φαινομενικά αφελή αλλά γοητευτική γυναίκα, που μπλέκεται σε διεθνείς ίντριγκες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Με ανάλαφρο τόνο, χιούμορ και έντονη τη λάμψη της πρωταγωνίστριας, η ταινία παίζει με το στερεότυπο της «όμορφης αφελούς», αποκαλύπτοντας τελικά περισσότερη εξυπνάδα και αυτονομία απ’ όση δείχνει αρχικά.

Deux semaines en septembre (Δύο βδομάδες του Σεπτέμβρη, 1967)

Ρομαντικό δράμα με μελαγχολικό τόνο, όπου η Μπριζίτ Μπαρντό πρωταγωνιστεί ως μια γυναίκα που βιώνει έναν σύντομο αλλά έντονο έρωτα κατά τη διάρκεια καλοκαιρινών διακοπών. Η ταινία εστιάζει στη συναισθηματική μοναξιά, τη φθορά των σχέσεων και τη δυσκολία της επικοινωνίας, παρουσιάζοντας μια πιο ώριμη και εσωτερική πλευρά της Μπαρντό, μακριά από την εικόνα του ανέμελου sex symbol.