Ο Δαναός μας σερβίρει… Fish n’ Chips από 10/05! (PHOTOS & TRAILER)

Ο Άντυ, ένας Κύπριος μετανάστης που έχει περάσει όλη του τη ζωή τηγανίζοντας «fish and chips» στο Λονδίνο, αποφασίζει να επιστρέψει στην πατρίδα του και να ανοίξει τη δική του επιχείρηση. Κάνει το όνειρό του πραγματικότητα αλλά πολύ σύντομα αυτό μετατρέπεται σε εφιάλτη, καθώς ο Άντυ έχει ξεχάσει κάτι πολύ βασικό: η Κύπρος δεν είναι Λονδίνο…
Οι περισσότεροι σύγχρονοι Έλληνες κινηματογραφικοί ήρωες αγωνιούν να προσδιορίσουν τον εαυτό τους σύμφωνα με τον τόπο και την οικογένεια. Η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Ηλία Δημητρίου κάνει ένα βήμα προς την απόρριψη αυτής της αγωνιώδους αναζήτησης. Είναι μία ρεαλιστική ιστορία, με χιούμορ και συγκίνηση, πέρα από μάταιους αυτοπροσδιορισμούς, ταυτότητες και σύνορα. Στη σύγχρονη κοινωνία όπου ο καθένας μας, πέρα από την εθνική του προέλευση, είναι πολίτης του κόσμου, η ταυτότητα δεν είναι παρά μία ακόμη ταμπέλα. Πόσω μάλλον όταν οι χαρακτηρισμοί αναφέρονται σε πολύπαθες περιοχές όπως αυτή της Κύπρου. «Τσάρλι», «Άγγλος» για τους Κύπριους, «Έλληνας» ή «Κύπριος» για τους Άγγλους ή ακόμη BBC (British Born Cypriot = Κύπριος Γεννημένος στην Βρετανία), δεν είναι παρά ταμπέλες που αντί να βοηθούν στον αυτοπροσδιορισμό του ατόμου τον καθιστούν ξένο σε κάθε τόπο. Στην ταινία αναφέρονται με διάθεση σαρκασμού αλλά και πρόθεση να καταδείξουν τον ρατσισμό που ηθελημένα ή μη περιέχουν. Στο ρόλο του πρωταγωνιστή (Άντυ) ο Μάριος Ιωάννου, δεν είναι τυχαίο πως είναι ένας Κύπριος που έφυγε από την Ελλάδα, ενώ και πολλοί άλλοι από τους ηθοποιούς και τους συντελεστές κλήθηκαν να επαναπροσδιορίσουν την ταυτότητά τους μακριά από τον τόπο καταγωγής τους.
Ο Άντυ είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει στις αξίες της οικογένειας και της πατρίδας. Όμως τι γίνεται όταν η μία έρχεται αντιμέτωπη με την άλλη; Πώς να θεωρήσεις οικογένεια κάποιον από άλλη πατρίδα; Πώς να κάνεις οικογένεια μακριά από τον τόπο που θεωρείς πατρίδα;Σε μία περίοδο που η ανάγκη για ταξίδι, είτε για διαφυγή είτε για ανεύρεση εργασίας σε άλλη χώρα είναι όλο και εντονότερη, η προσεγμένη φωτογραφία ταξιδεύει το θεατή και μεγεθύνει την αίσθηση των τόπων ως αναγκαία αλλαγή τοπίων. Όχι κάτι λιγότερο αλλά και τίποτα περισσότερο, τονίζοντας ακόμη κι έτσι πως τα συναισθήματα γεννιούνται σε κάθε μέρος ανάλογα με τους ανθρώπους.
Ο Άντυ μετά από χρόνια επιστρέφει στην Κύπρο και αντιλαμβάνεται πως οι πατρίδες είναι μέσα μας, οι άνθρωποι είναι οι τόποι και οι χώρες απλοί προορισμοί για το ταξίδι της ζωής που ο καθένας επιλέγει. Μία ταινία που επικεντρώνεται στον άνθρωπο και επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία στις ανάγκες και τα συναισθήματα των ατόμων της τρίτης ηλικίας, προκαλώντας έτσι έναν υγιή μελοδραματισμό και ίσως μία υπενθύμιση ενδιαφέροντος προς εκείνους. Ένα ταξίδι εσωτερικής περιπλάνησης που θα μπορούσε να ξεκινήσει ο καθένας, ανεξάρτητα από τον τόπο καταγωγής του, το Fish’n Chips είναι ίσως η πιο ειλικρινής ματιά στον περιπετειώδη ορισμό της ταυτότητας των Κυπρίων, ακριβώς γιατί δεν περιορίζεται στον εγκλωβισμένο, πολλές φορές, ψυχισμό τους, αλλά εκφράζει κάθε άνθρωπο από, και σε κάθε σημείο του κόσμου.
Fish’n Chips Μία ταινία του Ηλία Δημητρίου – Από 10 Μαΐου στον κινηματογράφο Δαναό (10/5 στην αίθουσα Δαναός 2 και από 11/5 στην αίθουσα Δαναός 1)
Για να δείτε το trailer κάντε κλικ εδώ






0 ΣΧΟΛΙΑ