«Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: Πολυσυλλεκτικό κίνημα στα χαρτιά, «κλειστό κλαμπ» στα κανάλια – Γιατί δεν βγαίνουν μπροστά και άλλα στελέχη;

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Αξιοσημείωτη επικοινωνιακή αντίφαση παρουσιάζει η δημόσια εικόνα του νέου πολιτικού φορέα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Αν και το κίνημα υπό την ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού εξαγγέλθηκε με στόχο να αποτελέσει μια πολυσυλλεκτική και ευρεία κοινωνική βάση, στην πράξη η καθημερινή του εκπροσώπηση στα μέσα ενημέρωσης περιορίζεται σε ελάχιστα πρόσωπα.

Η τρέχουσα τηλεοπτική και ραδιοφωνική παρουσία του κόμματος δίνει την εντύπωση ενός κλειστού σχήματος, με την πλειονότητα των δημόσιων τοποθετήσεων να αναλαμβάνεται σχεδόν αποκλειστικά από δύο στελέχη.

Η επιλογή αυτή ισορροπεί ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας του πολιτικού μηνύματος και στις αντικειμενικές οργανωτικές ελλείψεις ενός νεοσύστατου φορέα.

Ο στενός πυρήνας γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού

Ο κεντρικός μηχανισμός που κινεί τα νήματα του κόμματος αποτελείται από μια ολιγομελή ομάδα συνεργατών, οι οποίοι στηρίζουν την πρόεδρο στα πρώτα της πολιτικά βήματα:

• Θανάσης Αυγερινός: Δημοσιογράφος με μακρά θητεία ως ανταποκριτής στη Μόσχα. Αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο του κινήματος και τον βασικό του εκφραστή στα ΜΜΕ, διαθέτοντας την απαραίτητη άνεση στον δημόσιο λόγο.

• Μαρία Γρατσία: Δικηγόρος με προηγούμενη πολιτική εμπειρία (ως υποψήφια με το κόμμα «Νίκη» το 2023). Έχει αναλάβει τον οργανωτικό σχεδιασμό και τη δικτύωση του φορέα με στελέχη από τον συντηρητικό χώρο.

• Γιάννης Μωυσίδης: Επιχειρηματίας με διεθνή εμπειρία στον τομέα των ψηφιακών τεχνολογιών, ο οποίος συνδέεται και επαγγελματικά με την κυρία Καρυστιανού μέσω κοινής ταξιδιωτικής εταιρείας που ίδρυσαν το 2022.

• Στράτος Σιουρδάκης: Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας της Αγίας Πετρούπολης, ο οποίος συνεισφέρει κυρίως σε επίπεδο διεθνών επαφών και οργάνωσης της ομογένειας.

Στρατηγική επιβράδυνση για την αποφυγή επικοινωνιακών λαθών

Η αρχική παρουσίαση του κινήματος στη Θεσσαλονίκη συνοδεύτηκε από ασυντόνιστες δηλώσεις και έλλειψη ενιαίας γραμμής, γεγονός που προκάλεσε εσωτερικό προβληματισμό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσαν οι δημόσιες τοποθετήσεις της πανεπιστημιακού Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη για οικονομικά ζητήματα (όπως η δραχμή και η υψηλή φορολόγηση), από τις οποίες η Μαρία Καρυστιανού αναγκάστηκε να πάρει άμεσα και σαφείς αποστάσεις.

Για την αποφυγή παρόμοιων φαινομένων πολυφωνίας που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν οι πολιτικοί αντίπαλοι, η ηγεσία επέβαλε έναν αυστηρό έλεγχο των εμφανίσεων. Στο πλαίσιο αυτό, οι συνεντεύξεις της προέδρου είναι κατά κανόνα μαγνητοσκοπημένες, ενώ περιορίστηκαν δραστικά οι παρεμβάσεις τρίτων προσώπων.

Το παρασκήνιο των συνεργασιών και η έλλειψη στελεχών

Παράλληλα με τον κεντρικό πυρήνα, υπάρχουν πρόσωπα που κινούνται στην περιφέρεια του κόμματος, όπως ο δικηγόρος Γιάννης Χατζηαντωνίου και ο εν αποστρατεία στρατηγός Θανάσης Τζουγανάτος.

Φήμες και πληροφορίες φέρουν επίσης σε επαφή με το κίνημα τον πρώην αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γιώργο Αποστολάκη, καθώς και τον Νίκο Παπαδόπουλο (πρώην στέλεχος της «Νίκης»), αν και οι επίσημες συνεργασίες δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί ή δημοσιοποιηθεί.

Σε κάθε περίπτωση, η τρέχουσα εικόνα περιορισμένης εκπροσώπησης αναδεικνύει μια βασική αδυναμία: η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν διαθέτει ακόμα μια επαρκή δεξαμενή έμπειρων στελεχών που να μπορούν να σταθούν με αξιώσεις σε τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις.

Η αναγκαστική συγκέντρωση των καθηκόντων σε ελάχιστα άτομα αποτελεί μια προσεκτική αλλά αναγκαία τακτική για το πρώτο στάδιο ζωής του πολιτικού φορέα.