Δημοσκόπηση-σοκ MRB: Ένας στους τρεις αναποφάσιστους «ψηφίζει» το κόμμα Καρυστιανού

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σημαντική δυναμική αναπτύσσει το πολιτικό εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού, σύμφωνα με το δεύτερο σκέλος της δημοσκόπησης της MRB που παρουσιάστηκε την Παρασκευή (30.01.2026). Τα ευρήματα δείχνουν ότι ένας στους τρεις αναποφάσιστους θεωρεί πως το νέο κόμμα μπορεί να αποτελέσει τον βασικό αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, το συγκεκριμένο κομμάτι των ψηφοφόρων «βλέπει» στο πρόσωπο της κ. Καρυστιανού τον ισχυρότερο πόλο απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη ενόψει των εκλογών του 2027.

Προβάδισμα Καρυστιανού έναντι Τσίπρα και Ανδρουλάκη στη μάχη της αντιπολίτευση

Η ίδια δημοσκόπηση που μεταδόθηκε από το Open, καταγράφει σημαντικά στοιχεία για τη διείσδυση της Μαρίας Καρυστιανού αλλά και του Αλέξη Τσίπρα σε διάφορους πολιτικούς χώρους και ψηφοφόρους. Οι αναλυτές της έρευνας επισημαίνουν ότι η κ. Καρυστιανού δείχνει να κερδίζει έδαφος ανάμεσα στους αναποφάσιστους. Πάνω από το 30% εκτιμά πως μπορεί να αποτελέσει τον κύριο αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας και να κερδίσει τις εκλογές. Στο πρώτο μέρος της έρευνας της MRB, το οποίο προβλήθηκε στις 29 Ιανουαρίου, στην ερώτηση ποιο κόμμα μπορεί να συσπειρώσει ψηφοφόρους αριστερά της ΝΔ και να αποτελέσει κύριο αντίπαλο με πιθανότητες να κερδίσει τις εκλογές:

• Το 30,6% απαντά «το νέο κόμμα με αρχηγό τη Μ. Καρυστιανού»
• Το 20,4% επιλέγει «κανένα»
• Το 19,1% «το νέο κόμμα Τσίπρα»
• Το 17,8% «το ΠΑΣΟΚ με τον Ν. Ανδρουλάκη»

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η Μαρία Καρυστιανού καταγράφει υψηλή αναγνωρισιμότητα και πολιτική δυναμική ήδη στο αρχικό στάδιο της παρουσίας της.

Ψηφοφόροι κομμάτων και αναποφάσιστοι

Η δημοσκόπηση αναλύει και τις απαντήσεις ανά πολιτικό χώρο: Μεταξύ ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, το 50,3% θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ υπό τον Νίκο Ανδρουλάκη μπορεί να αποτελέσει τον κύριο αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας, ενώ το 16,7% αναφέρει τον Αλέξη Τσίπρα και το 15,9% τη Μαρία Καρυστιανού. Στους αναποφάσιστους, το 33,3% θεωρεί ότι η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να κερδίσει τις εκλογές απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας με 14,4% και τρίτος ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Το πολιτικό αποτύπωμα Καρυστιανού

Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίζεται να αντλεί τη δυναμική της από ένα ευρύ, αλλά ιδεολογικά χαλαρό κοινό. Οι πολίτες που δηλώνουν πιθανό να στηρίξουν ένα κόμμα υπό την ηγεσία της δεν αυτοτοποθετούνται αυστηρά στον άξονα Δεξιά–Αριστερά. Αντίθετα, προέρχονται κυρίως από τον χώρο των απογοητευμένων, των θυμωμένων και όσων αυτοπροσδιορίζονται ως «αντισυστημικοί».

Η απήχησή της είναι εντονότερη στις ηλικίες 17–29, όπου η αμφισβήτηση του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος λειτουργεί ως βασικός συνεκτικός ιστός. Πρόκειται για ψηφοφόρους με χαμηλή κομματική ταύτιση, υψηλή καχυποψία απέναντι στους θεσμούς και έντονη ανάγκη για «κάτι νέο», ακόμη και χωρίς σαφές ιδεολογικό πλαίσιο. Ωστόσο, η δυναμική αυτή εμφανίζει όρια. Οι πρόσφατες τοποθετήσεις της για ζητήματα όπως οι αμβλώσεις δημιούργησαν ρήγματα, ιδιαίτερα σε πιο προοδευτικά ακροατήρια, ενώ η πτώση των θετικών αξιολογήσεων δείχνει ότι η αρχική αποδοχή δεν μεταφράζεται αυτόματα σε σταθερή εκλογική βάση.

Το σενάριο Τσίπρα: επιστροφή με καθαρό ιδεολογικό πρόσημο

Στον αντίποδα, ένα πιθανό κόμμα με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα εμφανίζεται να διαθέτει σαφώς πιο οριοθετημένο εκλογικό ακροατήριο. Η δημοσκόπηση δείχνει ότι σχεδόν τα δύο τρίτα των δυνητικών ψηφοφόρων του προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που υποδηλώνει πολιτική συνέχεια και όχι ρήξη.

Το προφίλ των υποστηρικτών του είναι πιο «καθαρό» ιδεολογικά: πρόκειται κυρίως για αριστερούς και κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, με έμφαση επίσης στις νεότερες ηλικίες (17–29 και 30–44), αλλά με διαφορετικά κίνητρα από εκείνα της Καρυστιανού. Εδώ, το βασικό ζητούμενο δεν είναι η τιμωρία του συστήματος, αλλά η ανασυγκρότηση ενός χώρου που θεωρεί ότι έχει χάσει πολιτική εκπροσώπηση.

Τόσο η Μαρία Καρυστιανού όσο και ο Αλέξης Τσίπρας κινούνται εκτός της εκλογικής σφαίρας της Νέας Δημοκρατίας. Τα δημοσκοπικά δεδομένα δείχνουν με σαφήνεια ότι η διείσδυσή τους στο ακροατήριο της κυβερνητικής παράταξης είναι περιορισμένη, γεγονός που επιβεβαιώνει πως η ΝΔ διατηρεί υψηλό βαθμό εσωτερικής συνοχής και χαμηλές διαρροές προς νέες ή αναδυόμενες πολιτικές πρωτοβουλίες.

Αντίθετα, η κοινή δεξαμενή στην οποία απευθύνονται βρίσκεται αλλού: στους νέους ψηφοφόρους, στους πολίτες που έχουν αποστασιοποιηθεί από τα παραδοσιακά κόμματα και σε όσους δηλώνουν πολιτικά «άστεγοι». Πρόκειται κυρίως για ανθρώπους που δεν νιώθουν ότι εκπροσωπούνται επαρκώς από το υπάρχον πολιτικό σύστημα και αναζητούν είτε ρήξη είτε επανεκκίνηση.

Κοινό χαρακτηριστικό αυτής της ομάδας είναι η έντονη απογοήτευση: απογοήτευση από την αποτελεσματικότητα του κράτους, από τη λειτουργία των θεσμών, αλλά και από τη διαρκή ανακύκλωση προσώπων και αφηγήσεων. Σε αυτό το περιβάλλον, τόσο η Καρυστιανού όσο και ο Τσίπρας λειτουργούν ως «φορείς προσδοκίας», αν και με διαφορετικό περιεχόμενο. Για την πρώτη, η προσδοκία έχει περισσότερο χαρακτήρα τιμωρητικό απέναντι στο σύστημα. Για τον δεύτερο, έχει χαρακτήρα αποκατάστασης μιας χαμένης πολιτικής εκπροσώπησης, κυρίως στον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς.