Διάλυση στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού: Μαζικό «ξήλωμα», βαριές καταγγελίες για «κλειστό κλαμπ» και ηχηρά «αντίο»

«Ελπίς γαρ η βόσκουσα τους πολλούς βροτών». Το αρχαίο αυτό απόφθεγμα, το οποίο αποδίδεται στον σοφό νομοθέτη Σόλωνα και αποδίδεται στη νεοελληνική γλώσσα ως «η ελπίδα τρέφει τους περισσότερους ανθρώπους», έμελλε να γίνει ο ιδεολογικός φάρος και η κεντρική σημαία μιας νέας πολιτικής προσπάθειας που συγκέντρωσε πάνω της τα βλέμματα ολόκληρης της χώρας. Κάπως έτσι, δηλαδή με απόλυτο οδηγό τη δική της βαθιά ελπίδα για τη δημιουργία ενός γνήσιου, παλλαϊκού κινήματος ανεξάρτητων πολιτών που θα τα έβαζε με το κατεστημένο, η Μαρία Καρυστιανού προχώρησε τον περασμένο Μάιο στην επίσημη παρουσίαση του πολιτικού της φορέα, επιλέγοντας τον βαρυσήμαντο τίτλο «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».

Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε ιδιαίτερα σκληρή και βίαιη για τις πολιτικές φιλοδοξίες του εγχειρήματος. Περίπου δύο μήνες μετά την πρώτη πανηγυρική εμφάνιση και τα μεγάλα λόγια, η εικόνα στο εσωτερικό του κόμματος είναι παντελώς διαφορετική, σκοτεινή και αποκαρδιωδική. Η πολυδιαφημισμένη «ελπίδα» μοιάζει να χάνεται σταδιακά, καθώς το κόμμα συγκλονίζεται από ένα ασταμάτητο μπαράζ ηχηρών αποχωρήσεων που δεν έχουν τελειωμό. Τα δημοσκοπικά πανιά της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» δείχνουν πλέον να έχουν ξεφουσκώσει επικίνδυνα, καθώς πληθαίνουν διαρκώς οι φωνές εκείνων που αφήνουν σαφείς, βαριές αιχμές για τον τρόπο λήψης των αποφάσεων, καταγγέλλοντας ότι αυτές λαμβάνονται αποκλειστικά από «ένα κλειστό κλαμπ» και κάνοντας ανοιχτά λόγο – όπως χαρακτηριστικά κατήγγειλε ο γνωστός δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός – ακόμα και για την ύπαρξη «φυτευτών συμβουλάτορων» που κινούν τα νήματα στα σκοτάδια.

Από τη Θεσσαλονίκη στις μαζικές παραιτήσεις: Ποιοι γύρισαν την πλάτη

Η λίστα των ανθρώπων που πίστεψαν αρχικά στο όραμα και πρωταγωνίστησαν στην ιδρυτική εκδήλωση του κόμματος στη Θεσσαλονίκη, αλλά τώρα αποχωρούν απογοητευμένοι, είναι μακρά και περιλαμβάνει πρόσωπα πρώτης γραμμής. Από τον δημοσιογράφο Θανάση Αυγερινό, ο οποίος βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της επικοινωνίας, μέχρι και τη γνωστή ηθοποιό Κατερίνα Μουτσάτσου, οι άνθρωποι που εγκαταλείπτουν το πλοίο αυξάνονται συνεχώς.

Παρά το τσουνάμι των παραιτήσεων και την εσωτερική γκρίνια, η ίδια η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί να κρατήσει χαμηλούς τόνους, επισημαίνοντας με κάθε ευκαιρία προς τους συνεργάτες της ότι «η αγάπη του κόσμου δεν έχει περιοριστεί» και ότι η βάση εξακολουθεί να στηρίζει το κίνημα. Ωστόσο, οι εσωτερικές πληγές δείχνουν να είναι βαθύτατες και δύσκολα αναστρέψιμες.

VIRAL

«Χρυσή» μίζα από την κατάψυξη: Πώς ο 55χρονος θησαύριζε εισπράττοντας διπλή σύνταξη πάνω από το πτώμα του πατέρα του για 2,5 χρόνια!

«Έβγαλε» 10.000€ από το πτώμα της Λίζας; Τα νέα ενοχοποιητικά στοιχεία που «καίνε» τον 26χρονο Αφγανό στο έγκλημα της Κυψέλης!

Η σπαρακτική ικεσία του 12χρονου στη Θέουτα: «Όχι, Μαρόκο, όχι» – Το ανθρώπινο δράμα και η δραπέτευση από την απέλαση

Οι πρώτες σοβαρές αναταράξεις και το «διαζύγιο» με τα στελέχη πρώτης γραμμής

Οι πρώτες σοβαρές και δυσοίωνες αναταράξεις εμφανίστηκαν στο εσωτερικό της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ίδρυσή της, προμηνύοντας τη θύελλα που θα ακολουθούσε. Μία από τις πλέον ηχηρές και ανησυχητικές αποχωρήσεις ήταν αυτή του Βασίλη Κοκοτσάκη, τεχνικού συμβούλου οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, ο οποίος είχε στηρίξει ενεργά, με την τεχνογνωσία και το κύρος του, τη γέννηση του νέου κόμματος.

Στη δημόσια και αποκαλυπτική τοποθέτησή του, ο κ. Κοκοτσάκης δεν μάσησε τα λόγια του. Έκανε λόγο για τεράστιες οργανωτικές ελλείψεις, για πλήρη απουσία σαφών κανόνων εσωτερικής λειτουργίας και λογοδοσίας, ενώ υποστήριξε με έμφαση ότι το πολιτικό εγχείρημα είχε απομακρυνθεί επικίνδυνα από το αρχικό, αγνό όραμα που ο ίδιος είχε υπερασπιστεί και υπηρετήσει.

Λίγο αργότερα, ακολούθησε η αποχώρηση του πτεράρχου εν αποστρατεία, Αθανάσιου Παπανικολάου, ο οποίος δήλωσε δημοσίως ότι η πραγματική, καθημερινή λειτουργία του κινήματος διέφερε χαοτικά από την ωραία εικόνα που είχε σχηματίσει όταν αποφάσισε να συμμετάσχει στην ίδρυσή του. Σύμφωνα με τις καταγγελίες του, τον απόλυτο οργανωτικό και στρατηγικό έλεγχο ασκούσε παρασκηνιακά ένας στενός και κλειστός πυρήνας προσώπων.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα είχαν ήδη διατυπωθεί ανοιχτά δύο εντελώς αντίθετες αντιλήψεις για την πορεία του κόμματος. Από τη μία πλευρά βρίσκονταν όσοι ζητούσαν ένα ανοιχτό, δημοκρατικό κίνημα πολιτών με οριζόντιες συλλογικές διαδικασίες και, από την άλλη, όσοι προωθούσαν μια περισσότερο συγκεντρωτική, αυταρχική οργανωτική δομή.

Στην ίδια δίνη βρέθηκε και ο Νίκος Σκιαδάς, ένα πρόσωπο που είχε βρεθεί πολύ κοντά στη Μαρία Καρυστιανού κατά τα πρώτα, δύσκολα βήματα της δημόσιας πορείας της. Ο ίδιος δήλωσε αργότερα σε τόνους βαριούς ότι ένιωσε προδομένος από τις εξελίξεις, αποδίδοντας την αποχώρησή του, μεταξύ άλλων, στη σφοδρή σύγκρουσή του με τον Θανάση Αυγερινό και σε μεθοδευμένη υπονόμευση από τη δικηγόρο Μαρία Γρατσία.

Μαρία Γρατσιά - Μαρία Καρυστιανού

Η αντίδραση της Μαρίας Καρυστιανού και το φάντασμα της «διάσπασης»

Απέναντι σε αυτό το κύμα των πρώτων αποχωρήσεων, η Μαρία Καρυστιανού επέλεξε να απαντήσει με μια σκληρή, δημόσια ανάρτηση, κάνοντας ανοιχτά λόγο για συντονισμένη προσπάθεια διάσπασης του νεοσύστατου κινήματος από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, όσοι «απειλούνται από την ύπαρξή μας» επιχειρούν με δόλιους τρόπους να σπέρνουν τη διχόνοια και να πλήξουν ανεπανόρθωτα την ενότητα της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία». Υποστήριξε, παράλληλα, ότι οι συνεχείς επιθέσεις και οι τριβές αποτελούν αδιάψευστη ένδειξη πως το κίνημα ενοχλεί βαθύτατα το σάπιο πολιτικό σύστημα, διαμηνύοντας προς πάσα κατεύθυνση ότι η αγώνας και η προσπάθεια θα συνεχιστούν αμείωτοι.

Η μεγάλη εσωτερική κρίση: Το «παράλληλο Γραφείο Τύπου» και η διαγραφή Αυγερινού

Ηγεσία και βάση δοκιμάστηκαν στα άκρα όταν, στα τέλη Ιουλίου, ξέσπασε η μεγαλύτερη εσωτερική κρίση στην ιστορία του κόμματος. Ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός, ο οποίος κατείχε τη θέση του επικεφαλής Επικοινωνίας και εκπροσώπου Τύπου, ανακοίνωσε ξαφνικά την οριστική του αποχώρηση, πετώντας «βόμβες» κατά της ηγεσίας.

Στην ανακοίνωσή του αποκάλυψε ότι είχε πληροφορηθεί τυχαία και εκ των υστέρων τη λειτουργία ενός σκοτεινού «παράλληλου Γραφείου Τύπου», του οποίου η σύνθεση, η ταυτότητα και οι εντολές του παρέμεναν εντελώς άγνωστες στον ίδιο. Ακόμα, κατήγγειλε με σφοδρότητα την παρουσία «ύποπτων και φυτευτών συμβουλάτορων των διαδρόμων», υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες αδιαφανείς πρακτικές προσβάλλουν τη νοημοσύνη των πολιτών και δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με το προφίλ ενός ανεξάρτητου κινήματος πολιτών.

Η απάντηση της ηγεσίας δεν άργησε να έρθει. Λίγες μόλις ημέρες μετά τις καταγγελίες, η Μαρία Καρυστιανού ανακοίνωσε επίσημα ότι ο Θανάσης Αυγερινός τίθεται οριστικά εκτός της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία». Στην ανακοίνωση του κόμματος τονίστηκε ότι οι δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην εκπροσώπου ήταν βαθύτατα διχαστικές, υπονόμευσαν την ενότητα και παραβίασαν τη θεμελιώδη αρχή περί μη συνεργασίας με τα κόμματα του παλαιού πολιτικού συστήματος.

Από την πλευρά του, ο Θανάσης Αυγερινός επέλεξε να απαντήσει λακωνικά μέσω μιας αινιγματικής ανάρτησης στα social media, παραθέτοντας τη γνωστή αρχαία ρήση «Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι», αφήνοντας σαφέστατα βέλη χωρίς πάντως να κατονομάσει ευθέως τη Μαρία Καρυστιανού.

Νέο κύμα αποχωρήσεων: Μουτσάτσου, Ιωαννίδου και Κοτσόργιος γυρίζουν σελίδα

Η αποπομπή του Θανάση Αυγερινού λειτούργησε ως καταλύτης για νέες, μαζικές διαφοροποιήσεις στελεχών που ένιωσαν ότι το κίνημα είχε χάσει τον προσανατολισμό του.

Ο επικοινωνιολόγος Ηλίας Μιχάλας, ένας από τους ανθρώπους που είχαν συνυπογράψει την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος, προχώρησε σε βαρύτατες καταγγελίες, μιλώντας ανοιχτά για «σκοτεινά πρόσωπα», «παρασκηνιακές εντολές» και πολιτικές επιλογές που, κατά την κρίση του, απέμακρυναν οριστικά τους αγνούς πολίτες από το εγχείρημα. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Δημήτρης Σαββίδης άσκησε δημόσια αυστηρή κριτική στη Μαρία Καρυστιανού, εκφράζοντας σοβαρότατες επιφυλάξεις για την έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών, την απουσία ολοκληρωμένου προγράμματος και τον αυταρχικό τρόπο λειτουργίας της ηγεσίας.

Το κύμα των παραιτήσεων διευρύνθηκε με την αποχώρηση της γνωστής ηθοποιού Κατερίνας Μουτσάτσου από την Ομάδα Πολιτισμού του κινήματος. Η κ. Μουτσάτσου, κρατώντας χαμηλούς και αξιοπρεπείς τόνους, ευχαρίστησε τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε κατά το σύντομο αυτό διάστημα, υπογραμμίζοντας ότι ήταν τιμή της η συμμετοχή στην προσπάθεια για δικαιοσύνη, ενώ ευχήθηκε ειλικρινά καλή συνέχεια στο υπόλοιπο εγχείρημα.

Την ίδια στιγμή, την οριστική της αποχώρηση από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού ανακοίνωσε και η Μαρία Ιωαννίδου, η οποία αποχαιρέτησε τα μέλη του κινήματος διακριτικά, ευχόμενη το κίνημα να καταφέρει να επιτύχει τους στόχους του. Παράλληλα, εκτός της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» τέθηκε και ο Τάκης Κοτσόργιος, πρόεδρος του Πανελληνίου Δικτύου Παράκτιων Αλιευτικών Συλλόγων και ενεργό μέλος του αγροτικού τομέα του κόμματος, ολοκληρώνοντας ένα σκηνικό διάλυσης.

Η νέα εποχή στο κόμμα: Από το Signal στα email και τη Μαρία Γρατσία

Όλες αυτές οι εσωτερικές αναταράξεις, οι διαρροές και οι δημόσιες κόντρες έχουν οδηγήσει σε ριζική αλλαγή πλεύσης στην επικοινωνιακή στρατηγική του κόμματος. Μετά την αποχώρηση του Θανάση Αυγερινού και την κρίση εμπιστοσύνης που ακολούθησε, η καθημερινή λειτουργία και η εσωτερική επικοινωνία έχουν περάσει σε εντελώς άλλο επίπεδο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μέχρι πρότινος κρυπτογραφημένες και «συνωμοτικές» συνομιλίες μέσω της εφαρμογής Signal εγκαταλείφθηκαν οριστικά. Πλέον, η εσωτερική επικοινωνία μεταξύ των εναπομεινάντων στελεχών διεξάγεται συμβατικά μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email), ενώ κρίσιμος κόμβος για τις επαφές με τους δημοσιογράφους και τα μέσα ενημέρωσης έχει γίνει η Μαρία Γρατσία, η οποία συγκεντρώνει πλέον αυξημένες αρμοδιότητες. Το μέλλον του κινήματος, πάντως, παραμένει αβέβαιο, καθώς η εσωστρέφεια φαίνεται να έχει πληγώσει ανεπανόρθωτα το αρχικό του αφήγημα.