Σκηνικό αποκάλυψης στην Αυστραλία: Ποτάμια από ποντίκια «καταπίνουν» ολόκληρες πόλεις! Η φρικτή μυρωδιά θανάτου, οι γκρεμισμένοι τοίχοι και το επικίνδυνο υπερ-δηλητήριο!

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ένας εφιάλτης βιβλικών διαστάσεων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στη Δυτική και Νότια Αυστραλία, με επίκεντρο την πόλη Μοράβα, όπου οι κάτοικοι ζουν κάτω από συνθήκες απόλυτου τρόμου. Η ατμόσφαιρα στην περιοχή είναι κυριολεκτικά αποπνικτική, όχι εξαιτίας κάποιου καύσωνα, αλλά λόγω μιας βαριάς, ανυπόφορης μυρωδιάς από ούρα, περιττώματα και εκατομμύρια σάπια πτώματα τρωκτικών που έχει καλύψει τα πάντα. Η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο απροχώρητο σημείο, που πολλοί πολίτες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν έντρομοι τα σπίτια και τις περιουσίες τους, προκειμένου να γλιτώσουν από τη χειρότερη επιδημία ποντικών που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της περιοχής.

Τους τελευταίους μήνες, ο πληθυσμός των τρωκτικών στη ζώνη καλλιέργειας σιτηρών έχει παρουσιάσει μια σοκαριστική έκρηξη. Ο αρμόδιος κρατικός οργανισμός της Αυστραλίας (CSIRO) ανακοίνωσε ότι υπάρχουν πλέον 400 ενεργές φωλιές ανά εκτάριο, τη στιγμή που μόλις 40 φωλιές αρκούν για να κηρυχθεί μια περιοχή σε κατάσταση επιδημίας! «Ήμασταν στη μέτρηση 10 φορές πάνω από τα επίπεδα της επιδημίας», δήλωσε έντρομος στον Guardian ο καλλιεργητής σιτηρών Τζέφ Κόσγκροουβ.

«Σαν ποτάμι στους δρόμους» – Τρυπάνε τοίχους και ταβάνια

Τα σημάδια της βιβλικής αυτής καταστροφής στη Μοράβα βρίσκονται παντού: στους τοίχους, στα ταβάνια, στα πατώματα, στα τρόφιμα, ακόμα και μέσα στα κρεβάτια των κατοίκων. Μόλις πέσει το σκοτάδι, εκατομμύρια τρωκτικά ξεχύνονται στους δρόμους «σαν ποτάμι», δημιουργώντας σκηνές που θυμίζουν ταινία τρόμου. Οι εργαζόμενοι στα σιτηρά βλέπουν έντρομοι ποντίκια να πετάγονται μέσα από τα γεωργικά τους μηχανήματα την ώρα που δουλεύουν.

Η κατάσταση μέσα στα σπίτια είναι εξίσου εφιαλτική. Ο Γκραντ Τσάντγουικ, δημοτικός σύμβουλος της Μοράβα και αγρότης, περιγράφει τη δική του οδύσσεια: «Η μυρωδιά στην πόλη είναι φρικτή όταν μπαίνεις στα καταστήματα. Ακόμα και στο σπίτι δεν έχουμε καταφέρει να τη διώξουμε. Αναγκάστηκα να γκρεμίσω τους τοίχους από τη μια πλευρά του σπιτιού μου προκειμένου να βρω τα νεκρά ποντίκια που είχαν εγκλωβιστεί μέσα και να τα ξεφορτωθώ».

Για να προστατευτούν, οι ιδιοκτήτες καταστημάτων αδειάζουν κάθε βράδυ τα ράφια τους και σφραγίζουν τα τρόφιμα σε ειδικά δοχεία. Παράλληλα, στο Γεωπονικό Κολέγιο της πόλης σημειώθηκε ατύχημα όταν το δηλητήριο διασκορπίστηκε κατά λάθος στο σχολείο, με αποτέλεσμα οι μαθητές να σταλούν στα σπίτια τους για δύο εβδομάδες.

Χωράφια σαν… ελβετικό τυρί και ζημιές άνω των 50 εκατομμυρίων

Ο τομέας των σιτηρών αποτελεί τον οικονομικό πνεύμονα της Δυτικής Αυστραλίας, με ετήσια παραγωγή 18 εκατομμυρίων τόνων και το 80% αυτών να εξάγεται σε 50 χώρες. Σήμερα, οι καλλιέργειες που έχουν πληγεί μοιάζουν με «ελβετικό τυρί». Κάθε τρύπα στο έδαφος αντιπροσωπεύει και μια περιοχή όπου τα ποντίκια έκαψαν τα φυτά ή έφαγαν τους σπόρους πριν προλάβουν να βλαστήσουν.

Οι απώλειες των αγροτών υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσουν τα 50 εκατομμύρια δολάρια, με την καταστροφή των καλλιεργειών να κυμαίνεται από 5% έως 50%, αναγκάζοντας πολλούς να ξαναφυτέψουν ολόκληρα τα χωράφια τους από την αρχή. Μόνο ο Chadwick έχει ξοδέψει πάνω από 150.000 δολάρια για δολώματα από τον Δεκέμβριο, ενώ η κυβέρνηση διέθεσε μόλις 200.000 δολάρια στις πληγείσες κομητείες για καθαρισμό.

Το ZP50: Το επικίνδυνο «υπερ-όπλο» και ο θάνατος των πουλιών

Οι συνθήκες που γέννησαν αυτή την κρίση ήταν ιδανικές: πλούσιες σοδειές, καλοκαιρινές χαλαζοθύελλες που έριξαν άφθονο σπόρο στο έδαφος και ένα ασυνήθιστα ζεστό και ξηρό φθινόπωρο. Σε κανονικές περιόδους, οι αγρότες χρησιμοποιούν φωσφορούχο ψευδάργυρο, όμως με τόση τροφή γύρω τους, τα ποντίκια που επιζούν δεν ξαναγγίζουν το ίδιο δόλωμα.

Έτσι, οι αρχές επιστράτευσαν ένα ακραίο «υπερ-όπλο»: το ZP50. Πρόκειται για ένα πανίσχυρο, ταχείας δράσης δηλητήριο υψηλής ισχύος, το οποίο απελευθερώνει τοξικό αέριο φωσφίνη μόλις έρθει σε επαφή με τα υγρά του στομάχου των τρωκτικών. Η χρήση του εγκρίνεται μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, καθώς είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για την άγρια πανίδα.

Ήδη, οι φροντιστές του καταφυγίου άγριας ζωής Bluebush εντόπισαν 96 νεκρά ή ετοιμοθάνατα πουλιά σε γήπεδο γκολφ και σχολικό συγκρότημα στο Coorow, μια ώρα μακριά από τη Μοράβα. Το Υπουργείο Πρωτογενών Βιομηχανιών διεξάγει έρευνα για να επιβεβαιώσει αν ο θάνατος των πτηνών οφείλεται σε τοξίνες από το δηλητήριο. Όπως εξηγεί ο τοξικολόγος Ian Musgrave, αν δεν υπάρχουν αρκετά ποντίκια να καταναλώσουν άμεσα το δόλωμα, ο κίνδυνος για τα υπόλοιπα ζώα εκτοξεύεται.

Περιμένοντας τον κανιβαλισμό και την κατάρρευση

Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι όλες οι επιδημίες τρωκτικών ακολουθούν έναν συγκεκριμένο κύκλο: είτε αυξάνονται για ένα έτος και καταρρέουν, είτε παραμένουν σε υψηλά επίπεδα για δύο έτη. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η Αυστραλία βρίσκεται στο τέλος ή ακόμα στο μέσο του εφιάλτη.

Η μόνη ελπίδα πλέον είναι η ολοκληρωτική κατάρρευση των κοινωνικών δομών των ίδιων των ποντικών. Μόλις ο πληθυσμός φτάσει σε αδιανόητα νούμερα, ο ανταγωνισμός για την τροφή γίνεται άγριος. Οι ασθένειες εξαπλώνονται ακαριαία, τα ποσοστά αναπαραγωγής πέφτουν κατακόρυφα και ο κανιβαλισμός αυξάνεται δραματικά, με τα ποντίκια να τρώνε το ένα το άλλο. Οι αγρότες συνεχίζουν να ρίχνουν τόνους δολωμάτων, ελπίζοντας ότι τα τρωκτικά θα εξαφανιστούν με τον ίδιο ξαφνικό τρόπο που εμφανίστηκαν.