ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πένθος στη Γαλλία: «Έφυγε» στα 88 του ο Λιονέλ Ζοσπέν – Ο αρχιτέκτονας της σοσιαλιστικής «συγκατοίκησης»

Λιονέλ Ζοσπέν / Sarah Meyssonnier/Pool via AP
Λιονέλ Ζοσπέν / Sarah Meyssonnier/Pool via AP
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ένα κεφάλαιο της σύγχρονης ευρωπαϊκής πολιτικής ιστορίας έκλεισε οριστικά το πρωί της Δευτέρας (23/03). Η είδηση του θανάτου του Λιονέλ Ζοσπέν, σε ηλικία 88 ετών, προκάλεσε ρίγη συγκίνησης στο Παρίσι και σε ολόκληρη την ήπειρο, σηματοδοτώντας το τέλος εποχής για έναν πολιτικό που ταύτισε το όνομά του με την εντιμότητα, τη μεθοδικότητα και τη βαθιά πίστη στις σοσιαλιστικές αξίες.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της οικογένειάς του προς το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP), ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας άφησε την τελευταία του πνοή χθες, Κυριακή 22 Μαρτίου, περιστοιχισμένος από τους δικούς του ανθρώπους. Ο Ζοσπέν δεν ήταν απλώς ένας πολιτικός· ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να κρατήσει το τιμόνι της Γαλλίας σε μια από τις πιο ιδιαίτερες περιόδους της, εκείνη της περίφημης «συγκατοίκησης» (cohabitation).

Ο πρωθυπουργός της «συγκατοίκησης» (1997-2002)

Η πενταετία 1997-2002 παραμένει μέχρι σήμερα ένα αντικείμενο μελέτης για τους πολιτικούς επιστήμονες. Μετά την αιφνιδιαστική απόφαση του τότε προέδρου Ζακ Σιράκ να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση, η Αριστερά πέτυχε μια περιφανή νίκη, αναγκάζοντας τον κεντροδεξιό πρόεδρο να διορίσει τον Λιονέλ Ζοσπέν στην πρωθυπουργία.

Η «συγκατοίκηση» ανάμεσα στον Σιράκ και τον Ζοσπέν ήταν μια άσκηση ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί. Παρά τις ιδεολογικές τους χαοτικές διαφορές, οι δύο άνδρες κατάφεραν να συνεργαστούν για το καλό της Γαλλίας, με τον Ζοσπέν να επιβάλλει μια ατζέντα κοινωνικών μεταρρυθμίσεων που άλλαξαν την καθημερινότητα των Γάλλων. Ήταν ο άνθρωπος πίσω από την εμβληματική καθιέρωση της εργάσιμης εβδομάδας των 35 ωρών, μια μεταρρύθμιση που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων αλλά αποτέλεσε το «λάβαρο» του γαλλικού σοσιαλισμού.

Ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος

Ο Λιονέλ Ζοσπέν υπήρξε η «καρδιά» του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS) για σχεδόν δύο δεκαετίες. Διατέλεσε Πρώτος Γραμματέας από το 1981 ως το 1988, την εποχή της παντοδυναμίας του Φρανσουά Μιτεράν, και επέστρεψε στο τιμόνι το 1995, σε μια περίοδο κρίσης για την Αριστερά.

Η πολιτική του παρουσία χαρακτηριζόταν από αυτό που οι Γάλλοι ονομάζουν «rigueur» (αυστηρότητα/ακρίβεια). Σε αντίθεση με το «φλαμπουαγιάν» στυλ άλλων πολιτικών, ο Ζοσπέν ήταν δωρικός, σοβαρός και συχνά αυτοκριτικός. Αυτή η αυστηρότητα ήταν που του χάρισε τον σεβασμό των συμμάχων του, αλλά και των αντιπάλων του, οι οποίοι έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν έντιμο συνομιλητή.

Το τραύμα του 2002: Η άνοδος της άκρας δεξιάς

Παρά το σημαντικό έργο του στην πρωθυπουργία (μείωση της ανεργίας, καθιέρωση του PACS, υγειονομική κάλυψη για όλους), η πολιτική καριέρα του Ζοσπέν σημαδεύτηκε από ένα γεγονός που σόκαρε τον κόσμο: τις προεδρικές εκλογές του 2002.

Σε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία της Γαλλίας, ο Ζοσπέν αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο, καθώς ο ηγέτης της ακροδεξιάς Ζαν-Μαρί Λεπέν κατάφερε να περάσει στη δεύτερη θέση, πίσω από τον Ζακ Σιράκ. Το βράδυ εκείνης της Κυριακής, ο Ζοσπέν, εμφανώς συντετριμμένος αλλά με το κεφάλι ψηλά, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική ζωή, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη της ήττας. Ήταν μια κίνηση πολιτικού ήθους που σπανίζει στη σύγχρονη εποχή, αφήνοντας πίσω του μια πικρία για το πώς ένα τόσο πλούσιο κυβερνητικό έργο δεν μεταφράστηκε σε εκλογική νίκη.

Η κληρονομιά ενός «στρατιώτη» της Δημοκρατίας

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Λιονέλ Ζοσπέν παρέμενε μια σοφή φωνή στο παρασκήνιο. Παρόλο που δεν επέστρεψε ποτέ στην ενεργό πολιτική δράση με τον τρόπο που πολλοί ήλπιζαν, οι παρεμβάσεις του για το μέλλον της Ευρώπης και την ανάγκη για μια κοινωνικά δίκαιη πολιτική ήταν πάντα βαρυσήμαντες.

Ο θάνατός του σήμερα, 23 Μαρτίου 2026, αφήνει το Σοσιαλιστικό Κόμμα ορφανό από έναν ηγέτη που ήξερε να συνδυάζει τον ιδεαλισμό με τον ρεαλισμό της διακυβέρνησης. Η Γαλλία αποχαιρετά έναν άνθρωπο που υπηρέτησε τους θεσμούς με θρησκευτική ευλάβεια και που, παρά τις ήττες του, δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπειά του.

Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ένας Γάλλος αναλυτής σήμερα το πρωί: «Ο Ζοσπέν δεν ήταν ο πολιτικός των πυροτεχνημάτων, αλλά ο πολιτικός του φωτός που διαρκεί».

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου