Ληστεία με όπλα σε κοσμηματοπωλείο De Beers στο Παρίσι: Τέσσερις άνδρες άρπαξαν κοσμήματα άνω του 1 εκατ. ευρώ (video)

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Τέσσερις ένοπλοι με κράνη εισέβαλαν το πρωί της Πέμπτης (12/11) στο κοσμηματοπωλείο De Beers στο κέντρο του Παρισιού και έφυγαν με κοσμήματα που εκτιμάται ότι αξίζουν πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ. Η ληστεία έγινε γύρω στις 11:15, σε ώρα αιχμής, κοντά στην πλατεία Βαντόμ, ενώ οι δράστες διέφυγαν με μοτοσικλέτες.

Πώς έγινε η επίθεση

Το κατάστημα βρίσκεται στη rue de la Paix, λίγα μέτρα από την πλατεία Βαντόμ. Η περιοχή θεωρείται από τις πιο γνωστές για ακριβά κοσμήματα και διαμάντια στο Παρίσι.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, οι τέσσερις άνδρες φορούσαν σκούρα ρούχα και κράνη. Μετέφεραν όπλα τύπου καλάσνικοφ και έφτασαν έξω από το μαγαζί με μοτοσικλέτες.

Μόλις μπήκαν στο κοσμηματοπωλείο, πήραν πολύτιμα αντικείμενα μέσα σε λίγα λεπτά. Έπειτα βγήκαν στο δρόμο και εξαφανίστηκαν με δύο μοτοσικλέτες, χωρίς να τους σταματήσει η αστυνομία.

Τι πήραν οι δράστες

Η αξία της λείας δεν έχει επιβεβαιωθεί πλήρως. Η αστυνομία του Παρισιού και εκπρόσωπος της αστυνομικής ένωσης Alliance ανέφεραν αρχικά ότι πρόκειται για κοσμήματα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.

Ωστόσο, πηγή της αστυνομίας που μίλησε στο AFP εκτίμησε ότι τα κλοπιμαία ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο ευρώ.

Δεν αναφέρθηκαν σοβαροί τραυματισμοί. Οι εργαζόμενοι του καταστήματος βγήκαν άθικτοι, αλλά έζησαν μια πολύ δύσκολη εμπειρία.

Οι δράστες παραμένουν ασύλληπτοι

Η αστυνομία αναζητά τους τέσσερις δράστες. Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό αν συνελήφθη κάποιος ή αν εντοπίστηκαν οι μοτοσικλέτες που χρησιμοποίησαν για τη διαφυγή.

Οι έρευνες επικεντρώνονται στα πλάνα ασφαλείας της περιοχής, στις μαρτυρίες περαστικών και στα στοιχεία από τα οχήματα που χρησιμοποίησαν οι ληστές. Η αστυνομία δεν έχει δώσει ακόμη επίσημη εικόνα για το πώς οργανώθηκε η επίθεση.

Γιατί η περιοχή είναι στόχος

Η πλατεία Βαντόμ και οι γύρω δρόμοι συγκεντρώνουν οίκους κοσμημάτων και πολυτελή καταστήματα. Γι’ αυτό έχουν στοχευθεί ξανά από ληστές στο φως της ημέρας.

Παρόμοιες επιθέσεις έχουν σημειωθεί στο παρελθόν σε καταστήματα όπως η Bulgari και η Chanel. Οι δράστες επιλέγουν συνήθως γρήγορη δράση, όπλα και μοτοσικλέτες, ώστε να φύγουν πριν προλάβει να επέμβει η αστυνομία.

Τι σημαίνει για τα διαμάντια

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι δεν είναι εύκολο να πουληθούν αμέσως διαμάντια υψηλής αξίας. Έχουν μοναδικά χαρακτηριστικά και μπορεί να αναγνωριστούν από ειδικούς.

Για να τα μεταπωλήσουν, οι δράστες μπορεί να προσπαθήσουν να τα κόψουν ή να αλλάξουν το μέγεθός τους. Αυτό όμως συνήθως μειώνει την αξία τους, γιατί ένα διαμάντι χάνει βάρος και μπορεί να αλλάξει τα χαρακτηριστικά του.

Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή, ενώ η αστυνομία του Παρισιού συνεχίζει τις έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών και την ανάκτηση των κοσμημάτων.

Γιατί γίνονται βίαια επεισόδια σε Παρίσι, Μιλάνο, Τίρανα; Η Ευρώπη «φλέγεται», η Αθήνα «τρέμει»

Η Ευρωπαϊκή Ήπειρος μοιάζει επικίνδυνα με αποθήκη πυρομαχικών που περιμένει απλώς τη σπίθα για να τιναχτεί στον αέρα. Το σκηνικό της απόλυτης αποσταθεροποίησης δεν αποτελεί πλέον σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή δυστοπική ταινία, αλλά την ωμή, καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές μητροπόλεις. Από την καρδιά της Γαλλίας μέχρι την Ιταλία και τη γειτονική Αλβανία, οι δρόμοι έχουν μετατραπεί σε πεδία μάχης, οι δυνάμεις καταστολής δίνουν καθημερινές μάχες με εξαγριωμένα πλήθη και οι κυβερνήσεις παρακολουθούν αμήχανες τον έλεγχο να γλιστράει μέσα από τα χέρια τους.

Το ερώτημα που πλέον πλανάται πάνω από κάθε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα —και κυρίως πάνω από το Μέγαρο Μαξίμου στην Αθήνα— δεν είναι πλέον αν θα εξαπλωθεί αυτή η ανεξέλεγκτη λαϊκή οργή, αλλά πότε το ντόμινο της κοινωνικής έκρηξης θα χτυπήσει και την πόρτα μας.

Το τρίγωνο της φωτιάς: Τι συμβαίνει σε Παρίσι, Μιλάνο και Τίρανα;

Για να καταλάβει κανείς τον βαθύ πανικό που έχει καταλάβει τα πολιτικά κέντρα αποφάσεων, αρκεί να ρίξει μια προσεκτική ματιά στα όσα εκτυλίσσονται αυτή την περίοδο σε τρεις διαφορετικές γωνιές της γειτονιάς μας, οι οποίες όμως μοιράζονται την ίδια εκρηκτική ״πρώτη ύλη״: την απόγνωση των πολιτών.

• Παρίσι (Γαλλία): Η γαλλική πρωτεύουσα ζει στιγμές πρωτοφανούς χάους. Αυτό που ξεκίνησε ως μια τοπική διαμαρτυρία μαθητών και φοιτητών για τις άθλιες συνθήκες υποδομής στις σχολικές αίθουσες, μεταμορφώθηκε μέσα σε λίγες μόλις ημέρες σε γενικευμένη εξέγερση. Οδοφράγματα, καμένα αυτοκίνητα, σπασμένες βιτρίνες και ανελέητες συγκρούσεις με τα ΜΑΤ συνθέτουν το σκηνικό. Ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν παρακολουθεί ανήμπορος να λάβει αποτελεσματικά μέτρα, καθώς η χώρα βυθίζεται σε μια βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση, πιεζόμενη αφόρητα από το ασφυκτικό κόστος ζωής, τη στεγαστική ασφυξία και την ακρίβεια.
• Μιλάνο (Ιταλία): Η ιταλική ατμομηχανή φλέγεται. Στο Μιλάνο, αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις όπως η Μπολόνια και η Ρώμη, οι δρόμοι γέμισαν από διαδηλωτές που απαιτούν άμεσες λύσεις απέναντι στη καλπάζουσα φτώχεια. Η αγοραστική δύναμη των πολιτών έχει εξανεμιστεί, τα νοικοκυριά αδυνατούν να καλύψουν τα βασικά έξοδα και η κοινωνική δυσαρέσκεια διοχετεύεται σε μαζικές, βίαιες κινητοποιήσεις που δοκιμάζουν τις αντοχές του κράτους.
• Τίρανα (Αλβανία): Στη γειτονική μας χώρα, η κατάσταση έχει λάβει ξεκάθαρα αντικυβερνητικό χαρακτήρα. Χιλιάδες πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους έξω από τα κυβερνητικά κτίρια, καταγγέλλοντας τη διαφθορά, την εξαθλίωση και την οικονομική ασφυξία. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία ήταν σφοδρές, αποδεικνύοντας ότι η βαλκανική πυριτιδαποθήκη είναι έτοιμη να σκάσει ανά πάσα στιγμή.

Ο φόβος του «ντόμινο» και ο ελληνικός παράγοντας

Όλες αυτές οι δραματικές εικόνες δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο στην Αθήνα. Στα υψηλά κλιμάκια της κυβέρνησης, οι κλειστές συσκέψεις διαδέχονται η μία την άλλη, καθώς οι επιτελείς του Πρωθυπουργού γνωρίζουν καλά έναν απαράβατο κανόνα της σύγχρονης κοινωνιολογίας: ο κοινωνικός μιμητισμός ταξιδεύει ταχύτερα από την ίδια την είδηση.

Όταν βλέπεις τον διπλανό σου να εξεγείρεται, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι τα προβλήματα σου (ακρίβεια, ενοίκια, χαμηλοί μισθοί) είναι ακριβώς τα ίδια με εκείνα του Γάλλου ή του Ιταλού εργαζόμενου, η ψυχολογική αναστολή καταρρέει. Τα κυβερνητικά στελέχη δεν κρύβουν την αγωνία τους. Φοβούνται ότι τα πρωτοφανή κύματα οργής από τη «φίλη Γαλλία» και την υπόλοιπη Ευρώπη μπορεί πολύ σύντομα να μεταπηδήσουν στην ελληνική κοινωνία, η οποία ήδη βράζει κάτω από την επιφάνεια.