«Ήθελα μόνο να βγάλω τον σκύλο βόλτα»: Τα σπαρακτικά μηνύματα μίας γυναίκας που ζούσε 25 χρόνια ως σκλάβα

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια ανατριχιαστική υπόθεση σύγχρονης δουλείας που διήρκεσε για 25 χρόνια ήρθε στο φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτοντας το βάθος της ανθρώπινης σκληρότητας σε μια ήσυχη γειτονιά του Γκλόστερσαϊρ. Η Αμάντα Γουίξον, μια 56χρονη γυναίκα που παρουσιαζόταν ως στοργική μητέρα δέκα παιδιών, καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη για τον εγκλεισμό και τη συστηματική κακοποίηση μιας ευάλωτης γυναίκας που έζησε έναν εφιάλτη για πάνω από δύο δεκαετίες.

Το θύμα, που σήμερα είναι 42 ετών, κατάφερε να σπάσει τη σιωπή της μέσα από μια σειρά σπαρακτικών ηχητικών μηνυμάτων που έστειλε κρυφά, χρησιμοποιώντας ένα κινητό τηλέφωνο που είχε καταφέρει να κρύψει από τη βασανίστριά της.

Τα ηχητικά ντοκουμέντα

Στα ηχητικά μηνύματα που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο, η γυναίκα ακούγεται να περιγράφει με τρεμάμενη φωνή τη μοναξιά και τον σωματικό πόνο που βίωνε καθημερινά. Σε μια από τις πιο συγκλονιστικές καταγραφές, εξέφραζε την απλή αλλά ακατόρθωτη για την ίδια επιθυμία να βγει έξω από το σπίτι για να βγάλει βόλτα τον σκύλο της οικογένειας.

Η Γουίξον είχε φτάσει στο σημείο να καλύπτει τα παράθυρα του σπιτιού με μαύρες σακούλες απορριμμάτων, στερώντας από το θύμα ακόμα και την επαφή με το φως της ημέρας. Αυτές οι καταγραφές, που εστάλησαν το 2021 σε ένα από τα παιδιά της Γουίξον, αποτέλεσαν το κλειδί για την απελευθέρωσή της και την οικοδόμηση της κατηγορίας εναντίον της δράστιδας.

Η τραγική αυτή ιστορία ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν η Γουίξον πήρε το θύμα στο σπίτι της με την υπόσχεση της φροντίδας, καθώς η κοπέλα ήταν τότε μόλις 16 ετών και αντιμετώπιζε μαθησιακές δυσκολίες. Σχεδόν αμέσως, η Γουίξον άρχισε να καρπώνεται τα επιδόματά της, συγκεντρώνοντας ένα ποσό που αγγίζει τις 100.000 λίρες σε βάθος χρόνου.

Η σωματική κακοποίηση που υπέστη η γυναίκα ήταν ανείπωτη, καθώς έχασε όλα της τα δόντια από τα χτυπήματα με κοντάρι σκούπας, ενώ η Γουίξον της ξύριζε βίαια τα μαλλιά και την ανάγκαζε να κοιμάται σε ένα ετοιμόρροπο δωμάτιο με μουχλιασμένους τοίχους και χωρίς φως. Οι αστυνομικοί που την εντόπισαν περιέγραψαν μια γυναίκα αποστεωμένη και τρομοκρατημένη, η οποία έφερε κάλους στα γόνατα από τις αμέτρητες ώρες που την ανάγκαζαν να καθαρίζει το πάτωμα.

Τα ερωτήματα για την αποτυχία των αρχών

Η υπόθεση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία των κοινωνικών υπηρεσιών, καθώς η γυναίκα ουσιαστικά «εξαφανίστηκε» από την κοινωνία για 25 χρόνια χωρίς κανείς να την αναζητήσει. Παρά τις καταγγελίες γειτόνων στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και ξανά το 2018, η παρέμβαση άργησε δραματικά. Η σημερινή φροντίστρια του θύματος ζητά επιτακτικά τη διενέργεια έρευνας, τονίζοντας πως η Γουίξον εκμεταλλεύτηκε πλήρως την αδυναμία της γυναίκας.

Ακόμα και σήμερα, το θύμα παραμένει έντρομο στην ιδέα της Γουίξον, την οποία αποκαλεί «Η Μάγισσα», έχοντας υποστεί κρίση πανικού σε μια τυχαία συνάντησή τους σε σούπερ μάρκετ κατά τη διάρκεια της δίκης. Οι αρχές περιγράφουν τη Γουίξον ως μια γυναίκα χωρίς ίχνος μεταμέλειας, η οποία αποανθρωποποίησε πλήρως το θύμα της, αντιμετωπίζοντάς το όχι ως άνθρωπο, αλλά ως ένα αντικείμενο προς χρήση.