Η πρόταση του Κρεμλίνου για την Ουκρανία και το «παιχνίδι εντυπώσεων»: Πού αποσκοπεί η απόφαση του Πούτιν για απευθείας συνομιλίες

Η πρόσφατη πρόταση του Βλαντιμίρ Πούτιν για απευθείας διάλογο με το Κίεβο μπορεί να παρουσιάζεται ως βήμα προς την αποκλιμάκωση, στην πραγματικότητα όμως εντάσσεται σε ένα καλά μελετημένο τακτικό σχέδιο της Μόσχας για να επανακτήσει έδαφος. Η κίνηση αυτή έρχεται σε μία χρονική συγκυρία όπου οι επιλογές του Κρεμλίνου δείχνουν να μειώνονται και η πίεση από Δύση και Ουκρανία εντείνεται.

Η Δύση, η πίεση και η… στενότητα

Μέχρι πρόσφατα, η Ρωσία επέμενε στη θέση ότι ο Ζελένσκι και η κυβέρνησή του δεν ήταν κατάλληλοι συνομιλητές, απορρίπτοντας κάθε ιδέα άμεσης επαφής. Η ξαφνική μεταστροφή εγείρει εύλογες υποψίες. Πίσω από το άνοιγμα για συνομιλίες, φαίνεται να κρύβεται η ανάγκη του Κρεμλίνου να εκμεταλλευτεί τα διεθνή δεδομένα, ειδικά ενόψει των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ και της πιθανής επιστροφής Τραμπ στον Λευκό Οίκο.

Ο Πούτιν δεν αγνοεί ότι οι πολιτικές ισορροπίες αλλάζουν και πως η στήριξη της Ευρώπης στην Ουκρανία έχει ενισχυθεί σημαντικά. Η πρόσφατη κοινή εμφάνιση ηγετών της Γαλλίας, της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στο Κίεβο έστειλε σαφές μήνυμα ενότητας. Το αφήγημα περί διχασμένης Ευρώπης έχει πλέον καταρρεύσει. Ακόμα και οι συνήθεις «φίλοι» της Μόσχας εντός της Ε.Ε., όπως η Ουγγαρία, εμφανίζονται όλο και πιο απομονωμένοι.

VIRAL

Γιώργος Καλλιακμάνης: Αποκάλυψε αυτό που όλοι φοβόντουσαν για το γυναικείο πτώμα σε βαλίτσα!

Έθαψε την οικογένειά του κάτω από τη βεράντα και έγινε καπνός: Το άλυτο θρίλερ που παγώνει το αίμα

Τραγωδία στον Πειραιά: Μετά τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής – Ποιο ήταν το μοναδικό «παράθυρο σωτηρίας» των δύο νέων που έχασαν τη ζωή τους στο γκαράζ

Την ίδια στιγμή, η Ουάσιγκτον, παρά τις εσωτερικές της ανακατατάξεις, συνεχίζει να ενισχύει στρατηγικά την Ουκρανία, επικυρώνοντας συμφωνίες για κρίσιμους φυσικούς πόρους και διατηρώντας ανοιχτό το ενδεχόμενο περαιτέρω μέτρων κατά της Μόσχας, εφόσον χρειαστεί.

Η Ρωσία επιχειρεί έτσι να εμφανιστεί ως ο «λογικός παίκτης» που επιδιώκει ειρήνη, επενδύοντας κυρίως στο επικοινωνιακό κέρδος. Όμως, η αλλαγή τόνου δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη αλλαγή στόχων ή ρητορικής. Το προηγούμενο αίτημα για πλήρη παράδοση του Κιέβου μπορεί να αποσιωπάται πλέον, αλλά οι εδαφικές βλέψεις και η στρατιωτική πίεση παραμένουν.

Η πρόταση για διάλογο στην Τουρκία μοιάζει με επανάληψη παλαιότερων προσπαθειών, αλλά με σαφώς μικρότερη βαρύτητα και αξιοπιστία. Είναι μια προσπάθεια να προλάβει τις εξελίξεις, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικές παραχωρήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Κρεμλίνο δείχνει να συνειδητοποιεί πως το «περιθώριο ελιγμών» του στενεύει. Οι διπλωματικοί ελιγμοί του Πούτιν δεν μπορούν πλέον να συγκαλύψουν την πίεση που δέχεται η Ρωσία σε όλα τα μέτωπα. Η διεθνής σκηνή απαιτεί πλέον απτά βήματα, σε ένα πόλεμο που ήδη έχει κοστίσει πολλά – και στις δύο πλευρές.