22 μήνες μετά τις σφαγές της 7ης Οκτωβρίου, ο ΟΗΕ αποφάσισε να ακούσει τα θύματα και τους ομήρους που βιάστηκαν από τη Χαμάς

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Δυστυχώς δεν είναι μία είδηση που θα διαβάσουμε στα δυτικόστροφα ΜΜΕ. 22 μήνες μετά την τρομοκρατική επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, ο ΟΗΕ βάζει τη Χαμάς – επιτέλους – στην λίστα των διεθνών τρομοκρατών και εγκληματικών οργανώσεων με αναφορά στα σεξουαλικά εγκλήματα.

Ο βιασμός δεν είναι αντίσταση

22 μήνες μετά ο ΟΗΕ αποφάισε να ακούσει τα θύματα και τους επιζώντες των θηριωδιών. 22 μήνες μετά, ο ΟΗΕ απόφασισε να κοιτάξει αυτές τις γυναίκες, αλλά και τους άνδρες που μαρτύρησαν στις τελευταίες τους στιγμές, πέφτοντας θύματα βιασμού και βάναυσης σεξουαλικής κακοποίησης.

Η συμπερίληψη της Χαμάς σε αυτή τη λίστα συνάδει με τις έρευνες που τεκμηριώνουν συστηματική σεξουαλική βία τόσο κατά τη διάρκεια των σφαγών της 7ης Οκτωβρίου 2023 όσο και κατά των ομήρων που κρατούνται αιχμάλωτοι.

Η διαδικασία τεκμηρίωσης μετά τη σφαγή που προκάλεσε τον φρικτό θάνατο 1.200 ανθρώπων και την ομηρία 251 ατόμων, βασίστηκε σε συνδυασμό καταθέσεων θυμάτων και μαρτύρων, καθώς και σε αποστολή του ΟΗΕ στο Ισραήλ στις αρχές του 2024, οι οποίες ενισχύθηκαν και ενοποιήθηκαν από έκθεση του Dinah Project.

Η έκθεση του Dinah Project που δημοσιεύτηκε το προηγούμενο μήνα αποτελεί το πρώτο νομικό πλαίσιο για να ασκηθούν διώξεις στους τρομοκράτες της Χαμάς πάνω στις κατηγορίες της χρήσης σεξουαλικής βίας ως όπλο πολέμου κατά τη διάρκεια των φρικτών γεγονότων της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Η έκθεση επιβεβαιώνει ότι η Χαμάς χρησιμοποίησε συστηματικά βιασμούς και σεξουαλική βία ως μέρος μιας ευρύτερης εκστρατείας τρόμου, συλλογικής ταπείνωσης και απανθρωποποίησης της ισραηλινής κοινωνίας.

Με τίτλο “A Quest for Justice: October 7 and Beyond,” είναι η πρώτη έκθεση που προσφέρει έναν νομικό οδικό χάρτη βασισμένο στο διεθνές δίκαιο για να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα όλους όσους έπεσαν θύματα βιασμού ως όπλο πολέμου, κάτι που συνιστά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Το έργο αυτό βασίστηκε σε έρευνα 18 μηνών και περιλαμβάνει μαρτυρίες επιζώντων, αυτοπτών μαρτύρων, συνεντεύξεις με επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης κλπ. Τα αναφερόμενα περιστατικά καλύπτουν τουλάχιστον έξι τοποθεσίες, συμπεριλαμβανομένου του μουσικού φεστιβάλ Nova και διάφορων kiboutz στο νότιο Ισραήλ.

Εξαναγκαστική γύμνια, ομαδικοί βιασμοί, ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων και απειλές εξαναγκαστικού γάμου είναι μερικά από τα μαρτύρια που υπέστησαν τα θύματα. Ίσως πολλά δεν θα τα μάθουμε ποτέ, γιατί πολλές γυναίκες δεν επέστρεψαν ζωντανές στο Ισραήλ. Οι φωνές τους σίγησαν.

Στην έκθεση περιγράφεται ότι νεκροί «βρέθηκαν εντελώς ή εν μέρει γυμνοί από τη μέση και κάτω, με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη τους ή/και σε μέρη όπως δέντρα και στύλους». Στο μουσικό φεστιβάλ Nova και στις γύρω περιοχές, οι ερευνητές βρήκαν “βάσιμους λόγους να πιστεύουν” ότι πολλές γυναίκες βιάστηκαν ή βιάστηκαν ομαδικά πριν δολοφονηθούν.

Τα ευρήματα της έκθεσης συνάδουν με προηγούμενες έρευνες των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ). Στις εμπόλεμες ζώνες, οι γυναίκες και τα παιδιά θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτος πληθυσμός. Οι γυναίκες Γιαζίντι έζησαν τη φρίκη αυτή, καθώς έπεσαν θύματα τρομοκρατών του ISIS. Οι γυναίκες Τούτσι βιάστηκαν και δολοφονήθηκαν από τις πολιτοφυλακές Interahamwe.

Ο βιασμός δεν μορφή αντίστασης και σε καμία πρίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Χρειάστηκαν σχεδόν δύο χρόνια για να αναγνωρίσει ο ΟΗΕ την πραγματικότητα.

Δύο χρόνια μέχρι να ακούσει τις φωνές των γυναικών που κακοποιήθηκαν, των νέων που δολοφονήθηκαν απλώς επειδή συμμετείχαν σε ένα φεστιβάλ ειρήνης, των παιδιών που κάηκαν ζωντανά στα κρεβάτια τους, αλλά και την αγωνία όσων απήχθησαν — και την οδυνηρή σιωπή και μοναξιά εκείνων που παραμένουν ακόμη όμηροι της Χαμάς.  Μιας οργάνωσης που πλέον έχει αναγνωριστεί και επισήμως ως τρομοκρατική, στο ίδιο επίπεδο με το ISIS.

Επομένως, όσοι στηρίζουν τη Χαμάς, συνειδητά ή ασυνείδητα, είναι υποστηρικτές της τρομοκρατίας.

Όποιοι βλέπουν τις σφαγές, τους βιασμούς και τις απαγωγές ως πράξη αντίστασης και δεν τις καταδικάζουν, είναι τρομοκράτες.

Η Χαμάς δεν είναι ένα πολιτικό κόμμα, όπως έχει υποστηρίξει η Francesca Albanese, η Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Είναι στυγνοί τρομοκράτες που έχουν ως απώτερο σκοπό τον αφανισμό του κράτους του Ισραήλ και είναι διατεθειμμένοι να θυσιάσουν όσους περισσότερους Παλαιστινίους αμάχους για αυτό.

Προτιμούν να δουν τους αμάχους της Παλαιστίνης να υποφέρουν, παρά να επιστρέψουν τους 50 ομήρους που κρατούνται στα τούνελ της Γάζας και από τους οποίους οι μισοί είναι νεκροί και οι υπόλοιποι λιμοκτονούν.

Τι είναι ο βιασμός ως όπλο πολέμου

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η σεξουαλική βία σε καιρό πολέμου είναι μία από τις πιο ακραίες φρικαλεότητες της σημερινής εποχής. Σε πολλές περιπτώσεις, η σεξουαλική βία είναι μια σκόπιμη τακτική πολέμου.

Προκαλεί εκτοπισμό, τρομοκρατία και καταστροφή σε άτομα, οικογένειες και ολόκληρες κοινότητες, φτάνοντας σε απίστευτα επίπεδα σκληρότητας εναντίον γυναικών όλων των ηλικιών, από βρέφη έως γιαγιάδες. Μπορεί να αφήσει στις επιζώσες συναισθηματικά τραύματα και ψυχολογικές βλάβες, σωματικές βλάβες, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, κοινωνικό στίγμα και σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις όπως το HIV.

Οι πράξεις σεξουαλικής βίας προσβάλλουν το δικαίωμα στη σεξουαλική ελευθερία, την αυτονομία, τον έλεγχο, την ακεραιότητα και την ασφάλεια, καθώς και το δικαίωμα του ανθρώπου να βιώνει ευχαρίστηση και να έχει υγιή, ασφαλή και ικανοποιητική σεξουαλική ζωή.

Αύξηση της σεξουαλικής βίας σε εμπόλεμες ζώνες

Η σεξουαλική βία σε εμπόλεμες ζώνες παγκοσμίως αυξήθηκε κατά 25% το 2024, με τον μεγαλύτερο αριθμό περιστατικών να καταγράφεται στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Κονγκό, την Αϊτή, τη Σομαλία και το Νότιο Σουδάν, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ που δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη.

Η ετήσια έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες αναφέρει ότι πάνω από 4.600 άνθρωποι επιβίωσαν από σεξουαλική βία το 2024, με την πλειονότητα των περιστατικών να διαπράττονται από ένοπλες ομάδες, ενώ ορισμένα και από κυβερνητικές δυνάμεις. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι τα επαληθευμένα στοιχεία του ΟΗΕ δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική παγκόσμια έκταση και συχνότητα αυτών των εγκλημάτων.

Η έκθεση 34 σελίδων περιγράφει τις μορφές της «σεξουαλικής βίας που σχετίζεται με συγκρούσεις», όπως:

• βιασμός,
• σεξουαλική δουλεία,
• εξαναγκαστική πορνεία, εγκυμοσύνη ή έκτρωση,
• εξαναγκαστικός γάμος,
• βασανιστήρια μέσω σεξουαλικής βίας.

«Το 2024, η αύξηση των συγκρούσεων συνοδεύτηκε από πρωτοφανή επίπεδα βίας, εκτοπισμού και στρατιωτικοποίησης», αναφέρει ο Γκουτέρες. «Η σεξουαλική βία συνεχίζει να χρησιμοποιείται ως όπλο πολέμου, τρομοκρατίας και πολιτικής καταστολής».

Τα περισσότερα θύματα είναι γυναίκες και κορίτσια, ηλικίας από 1 έως 75 ετών. Οι επιθέσεις λαμβάνουν χώρα στο σπίτι, στους δρόμους ή ενώ προσπαθούν να εργαστούν. Σε Κονγκό και Μιανμάρ, αναφέρθηκαν εκτελέσεις θυμάτων μετά τον βιασμό. Συχνά, η σεξουαλική βία χρησιμοποιείται ως μέσο ελέγχου περιοχών και φυσικών πόρων, ενώ γυναίκες που θεωρούνται «συνδεδεμένες» με αντίπαλες ομάδες στοχοποιούνται.